Bear-Garden

หมาดำตากแดด หมาเหลืองจุ่มปลัก

2011-11-25T15:59:00.001+07:00

อากาศวันนี้ เย็นๆ แห้งๆ แดดแรง
หมาดำจัดแจงนอนอาบ
ตากแดดจนควันขึ้นแล้วไซร้
วิ่งเข้าบ้านเอย..

หลังน้ำท่วมแล้ว (อาจ) ท่วมอีก
หมาเหลืองหลบหลีกไปแช่ปลัก
กวาดปัดเช็ดถูเหนื่อยนัก
หันไปแทบสำลัก..ต้องมานั่งอาบน้ำให้มันอีก..เว้ยยย

เห็นใจน้ำท่วมมานาน
ต้องนอนดักดานเฝ้าบ้าน
ไม่ได้แตะพื้นดินมานาน
น้ำแห้งก็ลนลานร่าเริง

หมาเอ๋ยหมาเอยทำตัวง่ายง่าย
พอนึกนึกไปก็ชักอิจฉา
เป็นคนทำอะไรต้องคิดหน้า
คิดหลังจนล้า..

สุดท้ายลงเอยว่า..ไม่ได้ทำ

กลอนอะไร ? ฟระ

Help Flood T-Shirt

2011-11-21T19:27:00.001+07:00

Panda Help Flood !! T-Shirt
Panda Records จัดทำเสื้อยืดเพื่อนำรายได้ไปช่วยสัตว์ที่ประสบภัยน้ำท่วม
มีเสื้อ 2 สี ฟ้า และ ขาว ใครสนใจสั่งจองได้เลยค่ะ ราคาตัวละ 300 บาท
White / Blue
Size : M 36" chest / ไซส์ M รอบอก 36 นิ้ว
Size : L 40" chest / ไซส์ L รอบอก 40 นิ้ว
Price / ราคา : 300.-
สั่งจองที่ june.thebear@gmail.com
พร้อมโอนเงินที่เบอร์บัญชี
ธนาคารกรุงเทพ 0690290572 ณิชชา แสงแก้ว

ด่วน !! จำนวนไม่จำกัด :P

Paypal Welcome !!
1 Tee + Shipping outside Thailand 500 THB.
Contact : june.thebear@gmail.com

น้ำท่วม 2011

2011-11-21T15:25:00.001+07:00

น้ำท่วม 2011

ปีนี้..น้ำท่วม ดูข่าว ตามข่าวจนแทบไม่เป็นอันทำอะไร เก่งภูมิศาสตร์ขึ้นเยอะ แม่น้ำ เขื่อน คูคลอง เป็นอันได้รู้ บ้านเราอยู่ฝั่งตะวันตก ไม่ไกลจากสะพานซังฮี้ หลายครอบครัวอพยพ มีเพื่อนฝูง รุ่นพี่ รุ่นน้องถามกันด้วยความเป็นห่วงว่าเราไม่อพยพหรือ..ประมวลผลแล้ว..อยู่ได้ ก็เลยอยู่ หลังจากส่องดูตามท่อมาหลายวัน ในที่สุดน้ำก็มาค่อยๆๆๆ มา วันแรกก็ยังสามารถใส่รองเท้าบู้ทได้ แต่พอวันที่สองก็เอวลอย -_-"

พวกหมาๆ ก็ดูงงๆ กับน้ำที่ล้อมรอบบ้าน จะออกไปอึไปฉี่ก็มาเรียกไปที่ประตู พอเห็นน้ำท่วมก็ทำหน้ามึน วันแรกเลยจัดที่ไว้ให้ตรงระเบียงด้านบน และต้องพาไปและทำเสียง ฉี่ๆๆ ให้รู้ว่าฉี่ได้ไม่โดนดุแน่นะ ตรงนี้..วันแรกอั้นกันมาเกือบทั้งวัน ฉี่กันอยู่หลายนาทีเลย

เราได้ออกไปสัมผัสบรรยากาศข้างนอก นั่งกะละมังไปบ้าง เดินลุยไปบ้าง ช่วงหลังๆ ก็มีพายเรือ ไปกินข้าวฟรีบ้าง ไปช่วยเค้าปอกกระเทียมเตรียมอาหารบ้าง ไปเป็นอาสาบ้าง เอาอาหารไปให้หมาอดข้าวที่ติดเกาะอยู่บ้าง ผู้คนทำใจได้แต่ก็มีแววเครียดติดอยู่ตามใบหน้า

เราประทับใจเวลาออกไปข้างนอกแต่ละที นั่งเรือต่อ รถทหารไปบ้าง รถการไฟฟ้าบ้าง รถพรรคการเมืองบ้าง ชอบใจที่เห็นคนมีน้ำใจต่อกัน ช่วยกันฉุดลากกันขึ้นรถ กระเถิบให้นั่ง ผิดกับวันที่สถานการณ์ปกติ แย่งกันขึ้นรถเมล์ แถมยืนกระจุกอยู่ตรงประตู กระเป๋าไล่แล้วไล่อีก..

อาหารแต่ละมื้อก็พอเพียง กินให้อิ่ม ไม่ต้องอยาก นึกถึงตอนไปวิปัสสนากรรมฐาน (แล้วแอบไปนั่งหลับ)
ท่านว่าให้กินน้อย นอนน้อย ทำความเพียรให้มาก ฝึกลำบากไว้ให้เป็น..จะได้ไม่ทุกข์มาก

ตอนนี้น้ำลดแล้วเหลือก็แต่ขยะ เป็นภูเขาเลากา..
หลังน้ำท่วมก็คิดกับตัวเองได้ว่า อะไรที่สำคัญและจำเป็นสำหรับชีวิตบ้าง
ไม่ใช่แค่ครั้งนี้ แต่ต้องมีครั้งหน้าแน่นอน ไม่ว่าจะดิน น้ำ ลม ไฟ ภัยธรรมชาติชนิดไหน
ไม่ว่าสาเหตุจะเกิดจากอะไร
มนุษย์ก็แค่สิ่งมีชีวิตยุบๆ ยิบๆ...ถ้าเทียบกับธรรมชาติ

บอกกับตัวเองไว้แล้ว..ว่าจะไม่ประมาท

La La is Love Single 2006

2011-08-14T16:20:00.005+07:00

มีบทเพลง La La is love อยู่ 3 versions

เพลงแรก YMCK ทำให้

เพลงที่ 2 แบบเปลือย
เพลงที่ 3 แบบต้วมเตี้ยม

แถม MV ที่ YMCK เอาไปยำๆ ผสมกัน น่ารักมากค่า

Bear-Garden on Itunes

2011-08-14T15:14:00.004+07:00

ทุกอัลบั้มของ Bear-Garden หาซื้อได้ที่ Itunes
เป็น 10th Anniversary Edition
จะมีตราสีเหลือง 10 กำกับนะ

ใครที่อยากได้ไปตาม link ไปเล้ยยย

http://itunes.apple.com/us/album/im-a-gardener/id324251040

The Follower Single 2010

2011-08-13T09:57:00.008+07:00

Cover + Poster Inside

1. The Follower
2. Baby be good!
3. Hurtmania (Remix)

Summer Disc / Ride the Tiger 2010

Web ใหม่ของ Bear-Garden

2011-08-13T02:12:00.004+07:00

ได้ฤกษ์ย้ายบ้านใหม่วันแม่ เวบ Bear-Garden ย้ายมาที่ www.bear-garden.info
แต่ตอนนี้ยังเป็นหวัดไม่หายเลยยังแก้ไขลิงค์และส่วนอื่นๆ ยังไม่เรียบร้อย ฮัดชิ้วๆๆ
รอหาย ขอแก้แบบค่อยเป็นค่อยไปนะจ๊ะ รวมข้อมูลของ Bear-Garden ไว้ที่นี่เลย
+ กับไดอารี่ การ์ตูนต่างๆ ไปเลย ขั้นตอนเดียว เหมาะมากๆ

Bear-Garden URL already moved to www.bear-garden.info
I will repair the links after recover from a cold.

See you later :)

Have a good trip my brother !

2011-02-11T14:07:00.005+07:00

เมื่อตอนเป็นเด็ก เป็นช่วงเวลาที่ดีที่เราพี่น้องมีเวลาคลุกคลีใกล้ชิดกัน
เล่นสนุกจนเหนื่อยได้ ทำอะไรผิดพลาดได้ หัวเราะร้องไห้ได้อย่างเต็มที่ เหมือนโลกนี้เป็นของเรา

จาก 3 เหลือ 2
จาก 2 เหลือ 1
จาก 1 เหลือศูนย์ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ไม่ว่าเราจะเป็นใคร แตกต่างกันแค่ไหน ล้วนแล้วแต่จุดหมายเดียวกัน
เมื่อจบการเดินทางครั้งนี้ การเดินทางครั้งต่อไปก็จะเริ่มขึ้น ครั้งแล้วครั้งเล่า

ใจหายที่ไม่ได้ร่ำลากัน ได้แต่อวยพร ขอให้พี่ชายโชคดีในการเดินทางครั้งนี้

รักเสมอ
จูน

แพ้ทอม Summer Dress

2010-12-26T12:58:00.005+07:00

เพลงนี้ได้ยินตอนแรก นึกว่าอาการแพ้แบบ คันคะเยออะไรแบบนี้
แต่จริงๆ คืออาการพ่ายแพ้แก่ทอมนั่นเอง วงน้องใหม่จาก Panda records
อันมีสมาชิก 5 คน เต๊นท์-ร้องนำ,กีต้าร์ / โป้ว-เบส,/ ปอนด์-คีย์บอร์ด / แนท-กีต้าร์ และ แปม-กลอง

มาชมลีลาฮาๆ ขำๆ และจริงใจกันดีกว่า

ยังเสียดายที่ไม่ได้เจอ...อาจารย์ ปยุต เงากระจ่าง

2010-06-15T02:01:00.013+07:00

ในปี 2519 อนิเมชั่นเรื่อง "สุดสาคร" ได้ถือกำเนิดขึ้นและเป็นปีที่เราเกิดด้วย และได้ฉายครั้งแรกในปี 2522
เรื่อง "สุดสาคร" ในความทรงจำวัยเด็กของเรา ตื่นตา ตื่นใจ น่าประทับใจและน่าติดตามเป็นที่สุด
จนเมื่อโตมาและได้เข้าเรียนสาขาภาพยนตร์ ถึงได้ทราบถึงประวัติและผลงานชิ้นอื่นๆ ของอาจารย์ปยุต เงากระจ่าง
ซึ่งทำให้เกิดความรู้สึกเคารพ นับถืออย่างจริงใจ อย่างสุดใจ ในความสามารถและความพยายามของอาจารย์
ถึงแม้ว่าหนทางจะไม่สะดวก แม้อะไรๆ ก็ดูไม่เป็นใจ..แต่อาจารย์ก็ยังเปล่งประกายอยู่เสมอ

ในชีวิตนี้เรายังไม่มีโอกาสพบอาจารย์ตัวจริงเลยซักครั้ง และก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
ครั้งที่เฉียดไปเกือบจะได้พบ คือวันประกาศผลรางวัลภาพยนตร์สั้นครั้งที่ 2 ในปี 2541 ที่สถาบันปรีดี พนมยงค์
งาน Thesis ที่เป็นงานอนิเมชั่นของเราเข้าร่วมประกวดด้วย ด้วยความที่ติดซ้อมดนตรีตอนนั้นกับเพื่อนๆ วง "ซับใน" (ทางสังกัดจะจองคิวไว้ให้ตลอด..เลื่อนยาก)และวันนั้นร่างกายก็ป่วยไม่อำนวยหลายอย่าง คือปวดท้อง และท้องเสียอย่างรุนแรง เกือบหมอบอยู่ในห้องซ้อม และด้วยงานอนิเมชั่นจบของเรา ระหว่างกระบวนการ การทำงาน ในการ Present ในแต่ละครั้งทำให้ใจฝ่อ เพราะเราเกือบจะเรียนไม่จบด้วย Thesis ตัวนี้แหละ แต่พอมันผ่านพ้นขีดอันตรายมาได้ ก็ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างไม่ค่อยดีจากหลายฝ่าย ทำให้เราคิดว่าคงไม่น่าจะได้รางวัลอะไรกับเขาหรอก แต่ระหว่างที่พักซ้อมก็มีเพื่อนและรุ่นพี่ที่อยู่ในงาน โทรมาบอกว่างานอนิเมชั่นของเราได้รับรางวัล มีกรรมการจากจีน และจากประเทศไหนอีกนะ จำไม่ได้..แต่ที่จำได้แม่นคือ อาจารย์ปยุต นาทีนั้นเราตื่นเต้นมากเลย รุ่นพี่บอกว่าอาจารย์เลือกหนังเรา ตื้นตัน..

เราเองไม่เป็นอันซ้อมต่อ วันรุ่งขึ้นเราเข้าไปรับรางวัล ใจยังตึกตักอยู่เลย
ถ้าเป็นวันประกาศคนเต็มเลย..ถ้าเค้าประกาศชื่อเราให้ขึ้นไปรับรางวัล เราอาจจะตัวแข็งไปเลยก็ได้หรืออาจจะเดินสะดุดล้ม..อะไรทำนองนั้น..
นั่งรอทีมงานกับแม่ที่สถาบันปรีดี เพราะพี่เค้าบอกรอแป๊บนึงนะ เพราะเอาใบรางวัลไปใส่กรอบให้อยู่ :)
เสียดายเราอยากรับจากมืออาจารย์ เพราะเป็นรางวัล ปยุต เงากระจ่าง สาขาอนิเมชั่นปีแรก
เราได้รับเงินรางวัลมา 5,000 บาท กลับบ้านแล้วก็นั่งเสียดายอยู่หลายวันจนถึงวันนี้
ยิ่งคิดก็ยิ่งเสียดาย...ขนาดผ่านมา 12 ปีแล้ว

ยิ่งอาจารย์เพิ่งจากไปในปีนี้ เรายิ่งรู้สึกว่าน่าเสียดาย..โลกก็เป็นไปแบบนี้แหละ
แต่ในโลกปัจจุบันทุกวันนี้ ทุกอย่างเร็ว ลัด ทุนนิยมเยอะ จนบางทีเราคิดว่าฮีโร่คนเก่งหรือภาพของสุภาพบุรุษของปัจจุบันค่อยๆ แตกแถวจากเส้นเดิมไปมากโขเลยทีเดียว ฮีโร่ของคนยุคนี้ อาจจะต้องเป็นคนมีเงิน ปราดเปรียว ทันสมัย ดูสำอางค์ และใช้ปากเป็นอาวุธ แต่ฮีโร่ของเรายังคงเป็นฮีโร่ในยุคเก่า หลังพิงฝา ขยันและพยายามอย่างหนัก ในสิ่งที่ตัวเองรัก ต่อสู้ ทำต่อไปไม่โทษฟ้าดิน และจิตใจดีมีคุณธรรม เราว่าภาพของฮีโร่ของเราคงไม่เปลี่ยนแปลงไปจากนี้แล้วแหละ

เราเชื่อในพรสวรรค์ แต่เราเชื่อในความพยายามอย่างหนักมากกว่า

ขอบคุณอาจารย์ปยุต รางวัลที่เราได้รับนั้นถือเป็นแรงบันดาลใจ ให้ทำอย่างตั้งใจในสิ่งที่เรารักและอยากทำต่อๆ ไป

ด้วยความเคารพอย่างสูง

อ่านประวัติอาจารย์ http://th.wikipedia.org/wiki/ปยุต_เงากระจ่าง
**หนังสือน่าเก็บ "คือชีวิต คือปยุต คือ Animation"

หินปูน..ขูดแล้วเจ็บนะ

2010-06-15T01:24:00.004+07:00

หลังจากอ้าปากยิงฟันใส่กระจก และคิดว่าไม่ไหวล่ะ..
ต้องไปเอาออกซะที หินปูนเนี่ย โทรนัดหมอไว้แล้วได้ฤกษ์วันจันทร์บ่าย 3
เข้าห้องพร้อมขูด..ไฟดับทันที !! ของมันแรงจริงๆ
เกือบต้องย้ายห้อง แต่หมอบอกว่า "หมอสามารถ" หมอคนนี้พูดปลอบประโลม ชวนคุยตลอดเวลาน่าให้โล่จริงๆ
"ลูกสาวเจ็บๆ เสียวๆ หน่อยนะ" "คนที่เคยดัดฟันมาก่อนความรู้สึกจะเร็วกว่านะ" เรอะ!!
"ลูกสาวเจ็บไม๊ อดทนหน่อยนะ เลือดกลบปากแล้ว" "ลูกสาวเก่งจริงๆ" หรือ "ลูกสาวหน้าเด็กจริงๆ นะเนี่ย"
รวมทั้งประโยคอื่นๆ ที่ตอนแรกอาจจะรู้สึก งง! แต่พอชินก็ดีเหมือนกันนะ ไม่เคยพบเคยเจอหมอฟันที่พูดเก่งอย่างนี้มาก่อนเลยในชีวิต ฮาๆ ระหว่างพักครึ่งมีการเปลี่ยนหลอดไฟเกิดขึ้น แต่หมอเราก็ขูดต่อโดยไม่ต้องรอเปลี่ยนเสร็จ ก็แหม..ขูดมาครึ่งปากแล้ว
ขูดซะรู้สึกฟันโบ๋เลย..หมออบรมว่า 6 เดือนขูดทีนะ จะได้ไม่ต้องโหดร้ายเลือดกลบแบบนี้ หมอเล่นงัดซะกลัวฟันหลุดติดมาทั้งแผงกับเหงือกเลยหนิ และอย่าลืมใช้ไหมขัดฟัน ซึ่งข้าพเจ้าไม่ชอบเอาซะเลย พอเสร็จแล้วหมอเช็ดปากให้ด้วย "เข้ามาสวยๆ หน้าลายแล้ว" แหม..แบบนี้ท่าทางคนไข้จะติดเยอะนะเนี่ย..เสร็จแล้วเดินมาส่งถึงหน้าห้องทันตกรรมเลยทีเดียว
เสร็จแล้วไปต่อคิวซัดข้าวแกงกะหรี่อย่างเอร็ดเลยแหละ แต่พอถึงบ้านชักปวดๆ เมื่อยๆ ระบมปากแฮะ เป็นคนนี่ค่า Maintenance แพงนะ..

รัก Sarah Records รอดู Sarah Records Documentary ปลายปีนี้

2010-05-04T23:36:00.007+07:00

แว่วมาว่าจะมี สารคดีของ Sarah Records ค่ายสุดโปรดของเราและใครหลายๆ คน
ที่รู้ได้เลยว่าใครเป็นแฟนก็น่าจะ 30 กันไปแล้วซะส่วนใหญ่ อิอิ
ตอนนี้มีแค่ Teaser ออกมาให้ดู เรียกความกระหายกันไป เห็นว่าปลายปีเลยแหละกว่าจะได้ดู

ผู้กำกับจาก Bristol เธอมีชื่อว่า Lucy Dawkins เปิดเผยว่า
เนื้อหาในสารคดีชิ้นนี้ จะมีตั้งแต่บทสัมภาษณ์ของผู้ก่อตั้งคือ Clare Wadd และ Matt Haynes
รวมไปถึง วงดนตรีในยุคแรกๆ ทั้ง Footage และรูปถ่ายของทางค่าย และแน่นอนจะต้องคับคั่งไปด้วยบทเพลงที่เราชื่นชอบ
และถ้าแฟนคนไหนอยากมีส่วนร่วมในสารคดีนี้ ทางค่ายยังเปิดโอกาสให้แฟนเพลงส่ง รูปถ่าย คลิปวิดีโอ หรือเสียง ไปบอกความในใจที่เรามีต่อค่ายนี้ ดีจังงง
ส่งไปได้ที่
http://www.myspace.com/thestoryofsarahrecords
หรือที่ Email : sarahrecordsdocumentary@yahoo.co.uk

ติดตามด้วยใจระทึก..

JIN-仁 - Minakata Jin หมอทะลุศตวรรษ serie สงกรานต์

2010-04-19T16:48:00.005+07:00

สงกรานต์อยู่บ้าน ไม่ออกไปเล่นน้ำที่ไหน สะสางงานที่คั่งค้าง และดูซีรี่ย์ อิอิ
JIN-仁 -
Minakata Jin ชื่อไทย คือ หมอทะลุศตวรรษ สร้างจากการ์ตูนอีกแล้วครับท่าน
คุณหมอจิน หมอยุคปัจจุบัน ที่เกิดอุบัติเหตุพลัดหลงในกาลเวลาไปโผล่ยุคเอโดะ
ซึ่งท่านหมอ ก็ได้กลายไปเป็นฮีโร่ไป..เพราะรู้วิชาการแพทย์สมัยใหม่
ซึ่งโคตรจะล้ำหน้าเลย สำหรับยุคเอโดะ บ้านเมืองของญี่ปุ่นกำลังจะเปลี่ยนแปลงหลายๆ ด้าน
ในเรื่องมีท่าน ซากาโมโต้ เรียวมะ ร่วมด้วย ถือว่าท่านนี้เป็นตัวตั้งตัวตีในการเปิดประเทศกันเลย
ดูแล้วหลายอารมณ์มากๆ ยิ่งในสภาวะการณ์บ้านเมืองเป็นเช่นนี้
ความคิดความหวังที่แรงกล้าของคนบางคน ที่อยากจะผลักดันประเทศให้ก้าวหน้านั้น
มันช่างยิ่งใหญ่ ไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนกันเลย

ดูไป คิดไปก็ได้สาระ มากมายอยู่ ทำให้ฉุกคิดถึงความเป็นไปของเราด้วย
อยู่เพื่อคนอื่นด้วย เสียสละกันคนละนิด แบ่งๆ กันไป ชีวิตดูมีค่าขึ้นอีกเยอะ

เอารูปมาฝาก
พระ-นาง Osawa Takao และ Haruka Ayase
และตัวแสดงนำ
รูปจาก http://plaza.rakuten.co.jp/yamado/diary/200912020001/
และ http://www.mysoju.com/jin/

Panda Showcase 2010 ครั้งที่ 2 ที่ Nospace

2010-03-01T04:33:00.005+07:00

จบไปสดๆ ร้อนๆ ( อากาศนะ ) Panda Showcase ที่ Nospace

สนุก จน เป็นงานที่น่าจดจำไปเลยสำหรับต้นปีนี้..ปีนี้เราว่าน่าจะมีอะไรน่าสนใจและน่าสนุกหลายอย่างอยู่

ทั้งในกลุ่มก้อนของ Panda Records เอง ก็มีลงดนตรีเลือดใหม่มาเสริมทัพ และวงเพื่อนพ้องน้องพี่ที่น่าสนใจ ทั้งในส่วนของ Nospace ก็เป็นที่ที่มีขนาดพอเหมาะพอสมกับการจัดงานแบบนี้ แบบที่คนไม่ต้องล้นหลาม ทุกคนสามารถคุยทำความรู้จักกันได้ทั่วถึง และที่แน่ๆ เป็นกลุ่มคนที่ตั้งใจมาดูดนตรี สำหรับเราคิดว่าคุ้มค่ามากมายกับการได้ดูดนตรีดีๆ หลากหลายตั้งหลายวง และคุณภาพดีตั้งแต่วงแรกจนวงสุดท้าย งานดีๆ แบบนี้น่าจะมีไปเรื่อยๆ ตลอดปีนี้ อยากขอบคุณทุกคนที่ให้การสนับสนุน และหวังว่าทุกคนคงจะมากันอีก..นะ

Barley The Herooooo !!

2010-03-01T03:51:00.009+07:00

หลังจากที่วุ่นวายชีวิต มาหลายอาทิตย์ไม่ได้พาหมาๆ ไปบึงหนองบอนเลย

อาทิตย์นี้พยายามจัดสรรเวลาว่างตอนเย็นเดินทางไปกัน

อากาศร้อนแบบนี้ บาเล่ย์คงคิดถึงหนองน้ำมาก ออกเดินทางไปตอนเย็นๆ ถึงก็ประมาณห้าโมงกว่าๆ ได้

พวกหมาๆ คุ้นชินกับหนองน้ำนี้พอสมควร ลงรถเสร็จก็ทำธุระส่วนตัวกัน

แล้วเราก็เดินหาตำแหน่งเหมาะๆ วันนี้มีคนมาเล่นเรือใบ และเรือบังคับด้วย

เพิ่งรู้ว่าเราสามารถแว้นซ์ (จริงๆ มันแปลว่าไรวะ) ในน้ำได้ เร่งเครื่องซะดังเชียว..

วันนี้ลมตึงมาก เย็นสดชื่น

พอเล่เห็นน้ำก็ลงไปว่ายแบบไม่ต้องบอกอีกต่อไป ว่ายไปว่ายมาแทบจะไม่ขึ้นบกอยู่หลายนาที

บาลูลงไปตัวแรกเลยแต่แค่จุ่มๆ และวิ่ง Speed บ้าพลังตามฟอร์มเดิม..และส่วนใหญ่จะอยู่เสียแต่บนบก

เดินเล็มหญ้า ไปมา..เพราะชีไม่ค่อยพิศวาสการว่ายน้ำเท่าไหร่ วันนี้ก็สลับกับการเล่นฟุตบอลกันบนบก

บาลูนี่ชอบมากการเล่นบอลเนี่ย จริงๆ ก็ชอบทั้งคู่แถมเล่นแบบสุดตัว กระโดดงับตัวลอย กลับตัวกลางอากาศ

หล่นตุ้บลงมาก็เคยมาแล้ว แต่ระหว่างการเล่นบอลมันจะน่าเซ็งตรงที่ต้องคอยแย่งบอลออกจากปากพวกมัน

เพราะถ้าตัวไหนได้ ก็จะไม่ค่อยจะยอมปล่อยและอีกตัว ก็จะพุ่งปร๊าดเข้าไปแย่ง..ดึงกันไปมาจนไม่เป็นอันเล่นต่อประจำ วันนี้คิดอยู่แล้วเชียว..ว่าถ้าเล่มันได้คาบบอล มันต้องคาบลงน้ำ..

ตั้งแต่เริ่มมาว่ายน้ำที่นี่ เวลาโยนอะไรไปให้เล่คาบ เช่น กิ่งไม้ ลูกไม้ ไม่เคยเลยที่มันจะคาบกลับขึ้นมา

จนพวกเราหมดหวังและคิดว่ามันคงไม่อยากทำ หรือคิดไปแล้วว่ามันคงไม่เข้าใจว่าต้องคาบกลับมาให้..

วันนี้ลมตึงสุดๆ พัดอยู่ตลอดเวลา ลูกบอลที่เล่คาบลงไป..ใช่..มันลอยออกจากฝั่งไปเรื่อยๆ อย่างรวดเร็ว

บาเล่ย์ก็ทำท่าเหมือนไม่ได้สนใจ ปล่อยให้มันลอยออกไปอย่างนั้น พวกเราเลยทำใจตกลงกันว่า

เออ..คงต้องเสียตังค์ซื้อบอลลูกใหม่แล้ว ในขณะที่ทุกคนถอดใจ จู่ๆ บาเล่ย์ก็ว่ายน้ำออกไป

ในตอนแรกคิดว่ามันคงลงไปว่ายเล่น..เพราะลูกบอลนั้นลอยออกไปไกลมาก เกินระยะทางที่เล่เคยว่ายมาก่อน

แต่แล้ว..มันก็ว่ายไป ว่ายไป ตามทิศทางของลูกบอล นาทีนั้นรู้สึกเหมือนดูหนังอยู่ และในใจลุ้นสุดๆ

คิดกังวลไปถึงขนาดว่าถ้าเล่มันจมน้ำหรือกลับมาไม่ไหว ก็คงต้องว่ายไปช่วยกันเลยทีเดียว เพราะลมค่อนข้างแรง กลัวว่าด้วยระยะทางอาจจะว่ายต้านแรงลมมาถึงฝั่งไม่ไหว

แต่เล่ก็สามารถคาบบอลและว่ายกลับมาเรื่อยๆ เรื่อยๆ ไม่มีใครละสายตาจากเล่ได้เลย มันว่ายมาจนถึงระยะปลอดภัย และพวกเราพร้อมใจกันตบมือให้เล่กันยกใหญ่ เหมือนจบการผ่าตัดที่ยากที่สุดคือ..เอาหัวใจมาประกบหัวใจและทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นปัญหา แต่สุดท้ายก็สำเร็จและกลายเป็นเคสที่น่าจดจำและเป็นตำนานต่อไป วันนี้เราก็ได้เอาลูกบอลของพวกเรากลับบ้าน..เล่เปลี่ยนไปแล้ว..ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

ช่วงพักเล่นบอลกันอยู่มีหมาเจ้าถิ่น 2-3 ตัวเห่ามาแต่ไกล และวิ่งมาประกบกะหาเรื่อง

และเรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ปกติถ้าโดนเห่าไล่แบบนี้ หรือถ้ามีหมาตัวอื่นวิ่งเข้ามาประชิดตัว

บาเล่ย์จะลงไปนอน ยอมแพ้ และอาจจะมีฉี่แตกนิดๆ ด้วย แต่มาวันนี้ เล่วิ่งไล่เห่าพวกเจ้าถิ่นซะแตกกระเจิง หางจุกตูด หนีไปอย่างหมดท่า..เล่เปลี่ยนไปแล้ว..ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

วันนี้มีเลยมีเรื่องให้คุยถึงเล่เยอะเลย ส่วนบาลูวันนี้ก็ออกจะกังวลๆ อะไรก็ไม่รู้ ใครๆ ก็รู้ว่าบาลูเป็นหมาคิดมาก เครียดง่าย..พอเราเดินทางกลับบ้านวันนี้บาลูทำตัวอ่อน ซบ เบียดไปตลอดทาง ทั้งๆ ที่ไม่ค่อยชอบจะมาอี๋อ๋อเท่าไหร่ ตอนแรกคิดว่าชีจะไม่สบายอะไรรึเปล่านะ แต่พอถึงบ้านก็หายเป็นปกติโดดเด้งเหมือนเดิม เราเลยคิดกันว่า..อาจจะเป็นแผนเรียกร้องความสนใจก็เป็นได้ เพราะวันนี้เล่ก็ขโมยซีนไปซะเยอะ ไม่รู้ว่าเราหรือบาลูที่คิดมากกว่ากัน ฮาา

เวลาไปที่นี่ในตอนเย็นๆ จะรู้สึกเหมือนได้ชาร์ตพลังงานอย่างบอกไม่ถูก

แสงจากท้องฟ้าที่กระทบลงบนพื้นน้ำ วันนี้สวยเป็นพิเศษ..และยิ่งตอนพระอาทิตย์ใกล้ตก รู้สึกว่ามันอบอุ่นอบอวลในใจเป็นพิเศษ..เหมือนอยู่บนสวรรค์..กลับบ้านพักผ่อน และดำเนินชีวิตต่อไป

เล่ เปียกทั้งวัน

2010-02-13T00:45:00.010+07:00

หมาลาบาเล่ย์ นี่ สืบเชื้อสายหมาจากปลาหรือเปล่าไม่ทราบ

ร้อนๆ แบบนี้ เล่เปียกทั้งวัน เดี๋ยวจ๋อม เดี๋ยวจ๋อม..

แต่ใช่ว่าลาบราดอร์ทุกตัวจะรักการเล่นน้ำ บาลูตัวนึงล่ะที่ไม่ใช่

พอบาลูได้ยินเสียงเล่ขึ้นจากน้ำ จะทำท่าตกอกตกใจ นอนๆ อยู่ก็จะสะดุ้ง

เพราะไม่ชอบเปียกๆ น้ำๆ จากบาเล่ย์ บางทีถึงกับมาซุกตรงขาก็มี

" แม่ๆ แม่ต้องปกป้องหนูนะ " มันคงไม่ชอบจริงๆ นั่นแหละ แหยะหยึย..ซะขนาดนั้น

ส่วนเล่..ไม่สนอยู่แล้ว สายลม แสงแดด สายน้ำ เปียกได้อีกกก..

เวลาแช่น้ำก็จะทำหน้า อืมๆ อินๆ เหมือนตาแก่แช่น้ำร้อนไม่มีผิด (เคยเห็นที่ไหนฟระ)

เมื่อเราเลี้ยงสัตว์แบบใกล้ชิด มันก็จะสนิทสนมรู้ใจกันมากขึ้นในแต่ละวัน แต่ละวัน

มันน่าสนุกและน่าสนใจจริงๆ บางทีก็อดขำไม่ได้ บางทีถึงกับหัวเราะออกมาดังๆ

บางคนพูดว่าพวกสัตว์เลี้ยงของเรานั้นเป็นเหมือนเทวดาที่คอยปกป้องเรา

แต่เราว่าแค่วันๆ เห็นมันกิน นอน เล่น มีความสุขตามธรรมดาของมัน ก็ทำให้เรารู้สึกได้แล้วว่า..เออ..เราเป็นคนว่ะแค่นี้ก็พอแล้ว..สำหรับเรา :)

ขอจบด้วยบทเพลงส่วนตัวมันส์ๆ ตึบๆ จากบาเล่ย์ ใส่ทำนองได้ตามสบาย

เพราะมีแต่เนื้อร้องให้ " เล่ย์มีความสุขสุดๆ เล่ย์มีความสุขจะตาย เล่ย์มีความสุขเกินใคร

..ให้เล่ย์ได้ก่ ให้เล่ย์ได้ก่ ให้เล่ย์ได้ก่ "

ซ้ำกี่รอบก็ได้ตามสบายเลยเด้อ

BB&Me Playing Ball : Based on true story

2010-01-07T23:51:00.005+07:00

Happy New Year 2010 from BB&me

2010-01-07T23:50:00.005+07:00

“Slow Synth meet Hard Beat”

2009-11-18T14:56:00.002+07:00

คอนเสิร์ต “Slow Synth meet Hard Beat”

จัดที่ Club Culture ถ.ศรีอยุธยา วันที่ 27 พ.ย. 2552

พบกับ Slow Reverse, Bear-Garden, ดีเจสุหฤท สยามวาลา และ Stylish Nonsense

บัตรราคา 300 บาท + 1 drink พร้อมซีดีฟรี สำหรับผู้ซื้อบัตรเข้าชม 50 ท่านแรกเท่านั้น เวลา 3 ทุ่มครึ่งเป็นต้นไป

"Slow Synth meet Hard Beat"
27 november 09
start from 9.30pm
ticket 300 Bth
free cd for first 50 tickets entry,

line up
Stylish Nonsense (Electric Duo) http://www.facebook.com/stylishnonsense
DJ Suharit Siamwala (Electronica Dj Set) http://www.suharit.com
Bear-garden http://www.pandarecords.com/bear-garden/
Slow Reverse (Synth Pop) http://www.slowreverse.com

Slow Reverse is a Bangkok-based dreamy synth-pop band formed in 2006. The band consists of U-Krist Sirichana (Uze), Pim-Uma Sirayanyong (Chompoo), Srivara Arayawongkul (Oil) and Kasawan Kungvalpivat (Pang).
Their sounds is based on beautiful melodic guitars, old analogue synthesizers and a lovely percussive sounds of vibraphone.

Stylish Nonsense is Electric Duo. Their live is an improvisation music with high energy by vintage keys and acoustic drums. from Break to Funk Beat combine mellow sound from Keyboards. Their show were invite to oversea several times.

DJ Suharit is experiece electronica music Composer and DJ, 12 years in DJing, Producing, composing, Mixing. Still young and active. Love to propose clubbers something new but dance along. Always adore new sound on the dance floor.

Bear-Garden is Somsiri Sangkaew or June. Bear-Garden sounds quite pop, experimental with her nylon guitar, electric bass, small synthesizer and some cheap musical stuff.

เจอกันนะคะ

June The Bear

...in my mind..

2009-11-17T09:23:00.001+07:00

เวลาเหนื่อยๆ ล้าๆ ท้อๆ ในหัวจะแว่บคำพูดของคนๆ นึงขึ้นมา ผ่านมาร่วม 10 ปีแล้ว..
เป็นประโยคที่คลาสสิคชูใจมาจนถึงทุกวันนี้ " ถ้าเธอจะแตกต่างจากคนอื่น..เดินในเส้นทางที่ไม่เหมือนคนอื่น..เธอต้องใช้ความกล้าหาญมาก" ในตอนนั้นเราเริ่มที่จะทำเพลง และคิดแตกต่าง อยากทำอะไรที่มันเป็นตัวของตัวเอง อาจจะไม่แปลกในช่วงวัยที่ใครๆ ก็อยากจะ "ดื้อ" แต่เราก็ดื้อมากจนยาวนานมาถึงทุกวันนี้ อาจเป็นเพราะประโยคนี้ก็ได้..บางทีเราก็ไม่รู้ตัวว่าที่เราเป็นตัวเราทำในสิ่งที่มั่นใจ อย่างมั่นคงมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะมีผู้คนที่เข้าอกเข้าใจรายล้อม..เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง วันนี้อยากจะขอบคุณทุกคน...และอยากจะให้กำลังใจกลับคืน
..สู้ต่อไปนะทุกคน ไม่ว่าจะอยู่มุมไหน ตั้งใจจะทำอะไร ขอให้ลุล่วงไปได้ด้วยดี..

ร้านป้าหวานและสะพานปลาอ่างศิลา

2009-11-13T11:24:00.010+07:00

เมื่อวานมีโอกาสได้ไปถ่ายรูปนอกสถานที่ถึงระยอง ขากลับเถลไถลไปกินผัดไทยที่ร้านป้าหวาน

ซอยอ่าวอุดมซอย 4 เป็นร้านเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงมานาน แต่เราก็ไม่รู้จัก !

ได้เจ้าของบล็อค www.sunshinethailand.com ชักนำไป

เราสั่งผัดไทยกุ้งปู และ ทะเลลวกจิ้ม อร่อย..ชิวๆ ยามบ่าย

เวลาสบายใจ สบายพุง เรามักจะนึกขอบคุณใครซักคน ที่นำพาให้เรามาเกิดที่นี่ประเทศไทยจากใจจริง

* ขอบคุณรูปร้านป้าหวานจากคุณ sunshinethailand.com

เลยเถิดต่อไปที่อ่างศิลา แวะสะพานปลาซื้อของทะเลๆ กลับไปกินบ้าน

เราซื้อหอยเชลล์มา 1 กิโล 100 บาท กับปลาริวกิวตากแห้งไปฝากแม่

พอไปเจอของละลานตา คิดไม่ค่อยถูกอยากซื้อไปซะหลายอย่าง แต่สุดท้ายก็ได้อย่าง 2 อย่าง

ตามกระบวนการไตร่ตรองอย่างรอบคอบ..

รู้สึกสบายใจจริงหนอได้เปลี่ยนบรรยากาศถึงแม้จะใกล้ๆ เมืองกรุง แต่ทะเลก็อยู่ตรงหน้า

ภาพผู้คนดำเนินชีวิตที่แตกต่าง ทำให้รู้สึกว่า..ทุกคนมีหน้าที่แตกต่างกันไป

พระอาทิตย์ใกล้ตกน้ำ..หมดไปอีกหนึ่งวัน

เหมือนจะบอกเราว่า จะทำอะไรก็รีบทำ !

หอยมากมาย

โบราณว่า อย่าฝากหมาไว้กับปลาแห้ง..เห็นมะ

หมึกมากหลาย

เค้าว่าเอาเนื้อมาผัดเผ็ดอร่อย แต่เห็นแล้วอดสงสารไม่ได้ตัวนี้ 130 บาท

Bear-Garden at FF 9

2009-11-10T14:22:00.004+07:00

โปสเตอร์สูงเท่าขนาดตึก 4 ชั้น จ๊าบบ..

สาวตรงกลางที่โดนห้อมล้อมนั้นข้าพเจ้าเอง

บู้ท Stylish Nonsense น่ายกกลับบ้านมากๆ

ป๊อก แอนด์ หรั่ง ที่บู้ทแพนด้า

ขอบคุณทุกท่านที่มาอุดหนุนพี่หมีในปีนี้..โย่ว

เหนื่อยกายสายตัวแทบขาด จริงๆ ไม่ค่อยได้ทำอะไรหนักหน่วงหรอก..แต่เป็นเพราะแก่แล้วนั่นเอง

ปีก่อนมีหนุ่มๆ หัวแอฟโฟร่ เต็มทั้งงาน ปีนี้ผมยาวฟู กางเกงรัดไข่ มากันเต็มงาน
ปีนี้คนค่อนข้างน้อยเงียบหงอย หรือปันใจไปหาเกิร์ลแกงค์ บอยแบนด์เกาหลีกันไปหมดแล้ว
ก็ไม่อาจทราบได้ แต่ Panda Records, Redtwenty และ Bear-Garden
ยังมาเหมือนเดิม..

ปีนี้เรามีซิงเกิ้ลออกใหม่ หัวสัตว์ และ เสื้อยืดลายใหม่ไปขาย
ชอบตอนที่คนมาลองหัวสัตว์ ขำ เฮฮา กัน รู้สึกมีความสุข
Redtwenty ก็เช่นกัน มีเสื้อยืด และซิงเกิ้ลใหม่ที่ทำงานร่วมกับ พี่อู Day Tripper เปิดตัวกันไป
งานวันแรก เรามีเล่นกับ Redtwenty ตอนบ่าย 3 โมงกว่า เวที่มะจาเร่ ร้อน..รุ่ม แดดยังแรงอยู่เลย
เล่นเสร็จเหงื่อแตกกันกระจาย แล้วเราก็ไปเล่นเบสให้ Basement Tape
ตอนเกือบทุ่ม เวทีเดิม พระอาทิตย์ตกดินพอดี..

ปีนี้คนน้อยจนหนาว แต่ดีใจที่เห็นแฟนประจำยังไปมาหาสู่กันเหมือนเดิม
ขากลับวันอาทิตย์ ไปสอยโปสเตอร์ที่ติดอยู่เป็นฉากตรงเวทีฮาเร็ม
รูปสาวหัวกระต่ายนั้นข้าพเจ้าเอง (แต่ตัวไม่ใช่นะ เอ็กซ์กว่าตัวจริงมาก)
ได้ลายเซ็นต์คุณ นาวิน เป็นที่ระลึกด้วย

ยังไงฝากซิงเกิ้ลใหม่ด้วยนะคะ The Follower หน้าปกแด๊นซ์กระจาย
เจอกันเมื่อ..พรหมลิขิตบันดาลชักพา

รักทู้กคน
June The Bear

โยคะบำบัด Yoga Therapy

2009-10-11T01:02:00.003+07:00

มาแล้ว ! หลังจากงานชุกชุม+หลังบาดเจ็บ+ป่วยไข้+ลำไส้อักเสบ
ฟื้นฟูร่างกายกลับคืนมาดีเกือบดังเดิม ช่วงที่ฟื้นฟูหลังที่เจ็บก็เลยทดลองฝึกโยคะดู
ได้ผลดี เหงื่อแตกพลั่กๆ และอาการหลังเจ็บก็ดีวันดีคืน
BB&ME ตอนนี้เอามาจากเรื่องจริง..ยากทีเดียวที่จะฝึกโยคะได้ครบรอบ
ถ้ามีพวกมันอยู่ !! TvT

Love my Dog,

June The Bear

สวนสัตว์ ZOOOOOO....

2009-09-01T09:08:00.005+07:00

หดหู่ใจ สับสนจิต...
เป็นคนชอบสัตว์มาก แต่เวลาที่ไปสวนสัตว์กลับมีความรู้สึกสองอย่างผุดขึ้นมาในเวลาเดียวกันเสมอ
ชอบที่จะได้ดูสัตว์อย่างใกล้ชิดแต่ก็กลับหดหู่ ความรู้สึกอย่างหลังมักจะแรงกว่ามากกก
เมื่อวานแวะไปฟาร์มจระเข้ ที่เราไม่ได้ไปมานานนับสิบปี ทุกอย่างเปลี่ยนไปมาก
ทุกอย่างมีระยะเวลาของมัน เช่นร้านรวงผับบาร์มีอายุขัย 5 ปีก็นับว่ายาว เค้าก็เซ้ง เปลี่ยนที่ เปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนสไตล์
แต่กิจการสวนสัตว์ที่มีอายุนานเกือบเท่าช่วงชีวิตคนๆนึง..ก็ย่อมถึงเวลา..เสื่อมโทรมอย่างรุนแรง จะเปลี่ยนอะไรได้บ้าง

ผ่านไปทำธุระแถวนั้นพอดี เลยแวะเข้าไปดูซะหน่อย ไปถึงตอน 4 โมงเกือบ 5 โมง
คุณลุงขายบัตรคือเจ้าของมาขายเอง ถามลุงว่าปิดกี่โมง ลุงบอก 6 โมงครึ่ง
แต่โชว์ช้างกับจระเข้ไม่มีแล้ววันนี้เลยลดให้ครึ่งราคา เป็นคนละ 30 บาท ลุงบอกไม่ต้องรีบค่อยๆ เดินดูไป
เดินเข้าไปกลิ่นเหม็นแตะจมูก เดินเข้าไปเจอกรงเสือขาว และสิงโต จำได้ว่ากรงของสิงโตก่อนหน้านี้เคยเป็นกรงเสือกับหมา ขังอยู่รวมกัน
แนวจะนำเสนอว่า มันเป็นเพื่อนกันได้ไงแสนอเมซซิ่ง ตอนนี้คงไปเกิดใหม่แล้ว..เพราะจำได้ว่ามาดูครั้งสุดท้ายก็นานมากแล้วเกิน 10 ปี

หดหู่ไปดอกแรกเพราะกรงแคบมากๆ เดินดูต่อไปเจอลิงในกรงเรียงๆ ติดๆกันอยู่ หมูป่าที่อาศัยอยู่ในบล็อกปูนดูแออัด ที่อยู่สกปรกและดูมันขาดอาหาร
แถมมีลูกยัวะเยี้ย มีที่กำบังหลบฝนนิดหน่อย ที่เศร้าสุดคือเจอหมีควายตัวยักษ์นั่งหมดอาลัย สายตาเหมือนขอความช่วยเหลือ
มันนั่งอยู่ในกรงที่สกปรกและก็แคบมาก และไม่มีที่กำบังหลบฝน มันแหงนหน้ามามองเราแล้วขยับปากเหมือนจะบอกอะไร
เฮ่อ..หลังจากนี้ก็หมดอารมณ์จะเดินต่อ

ไม่รู้ว่าเมื่อกิจการดำเนินมาจนถึงป่านนี้ ไม่รู้จะทุนหายกำไรหดหรือกินกำไรไปพอแล้ว
จะปิดก็คงยากสู้ให้คนมาเดินดูเล่นก็ยังดียังพอได้ค่าอาหารสัตว์ (คิดแบบนี้..รึเปล่าไม่รู้) คิดๆ ดูในมุมมองของคนเป็นเจ้าของ
ก็คงลำบากน่ะนาทีนี้ แค่ดูแลภูมิทัศน์ที่เสื่อมโทรมก็คงใช้เงินมหาศาล แถมใช้คนอีกจำนวนมากในการคงสภาพมันไว้
พอเข้าใจได้ แต่พวกสัตว์นี่สิ..ทำผิดอะไรไว้ก็ไม่รู้ อยู่แบบอยู่ไปวันๆ แววตาเลื่อนลอย ท่ามกลางกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง..

ทำไงดี เราทำอะไรได้บ้างไหม
ภาพหมีตัวนั้นมันยังติดตา...และเราคงไม่ไปสวนสัตว์อีกนาน

*รูปประกอบ..ไม่ได้ถ่าย

Party Animal Hood

2009-08-24T18:05:00.003+07:00

Welcome everyone ! New item in this month " Party Animal Hood " for Party & Animal Lover.
For Party or boring day or night..we love rabbit, cow, deer and bear !! Available @ Loft 3rd Floor Siam Discovery on coming September or Contact : lalabalooshop@gmail.com

Item น่ารักๆ สำหรับคนรักสัตว์ รักปาร์ตี้ สวมใส่แล้วเฮฮา..ร่าเริง
มีด้วยกันสี่แบบ มีวัว กระต่าย (สีเทาและครีม) หมี กวาง สามารถหาซื้อได้ที่ Loft ชั้น 3 สยามดิสคัฟเวอรี่
เดือนกันยายนนี้เป็นต้นไป ราคา 250 บาท ทุกแบบ
สำหรับท่านที่ต้องการสั่งซื้อจำนวนมาก หรือต้องการสั่งทำตามแบบที่ท่านต้องการ
หลังไมค์ได้เลย lalabalooshop@gmail.com หรือโทร 0818214218

B+B&ME Chapter 4 : Enjoy Eating

2009-06-20T16:19:00.003+07:00

ตอนนี้มีชื่อว่า Enjoy Eating
บุคลิกที่แตกต่างกันของบาลู บาร์เล่ย์ตอนกินอาหาร นำมาซึ่งความขำ..
บาร์เล่ย์จะกินรวดเดียวพรวดๆ เข้าคอไปเลย บาลูจะค่อยๆ คาบไปวางบนผ้าเช็ดเท้าผืนประจำ
และค่อยๆ เล็มๆ อย่างสุภาพ จึงมาที่มาของตอนนี้ ด้วยประการเช่นนี้แล..เอวัง

B+B&ME Chapter 3 : Basic Commands

2009-06-20T14:29:00.006+07:00

ตอน 3 มาแล้วจ้า !!
เคยฝึกหมากันบ้างไหมคะ ต้องใช้ความอดทนอย่างสูงกันเลยทีเดียว
ว่ากันว่าสติปัญญาของหมาเทียบเท่ากับเด็ก 3 ขวบ
ต้องคิดซะว่าเรากำลังเลี้ยงเด็ก 3 ขวบอยู่..ตลอดเวลา
สำหรับเราแล้วการฝึกคำสั่งพื้นฐานมีความจำเป็นมากทีเดียว
เมื่อเราพาหมาของเราออกไปข้างนอก จะได้ควบคุมได้ และไม่ไปทำอะไรให้เดือดร้อนคนอื่นหรือหมาอื่น
แต่อย่างว่าหมาก็คือหมา..ให้มันดูดี มีความสุขร่าเริงทุกวันเราก็ดีใจแล้วแหละ

B+B&ME : Pizza Please !! 1 page

2009-05-24T21:19:00.002+07:00

Cartoon B+B&ME Chapter1 : Dreamer

2009-05-24T17:52:00.004+07:00

มาแล้ว การ์ตูนขำขันเรื่องหมาๆ ของเราเอง
เอามาให้ดูเล่นกันค่ะ ตอนที่ 1 เชิญติดตามได้แล้วค่ะ ผ่างงงงง

Love goes on vdo*****

2009-05-21T23:39:00.006+07:00

ได้ฤกษ์มี VDO กับเขาซะที !!!
อันนี้จาก Project " A friend like me don't be afraid " 2008 ตั้งแต่ปีที่แล้วโน่น
ในใจคิดจะเอาเพื่อนๆ มาช่วยกันทำคนละเพลง แต่! ไม่สำเร็จ เพราะรู้ๆ กันว่าเหนียงยาน สันหลังยาวกันขนาดไหน อิอิ
เสร็จมาเพลงแรก ด้วยความพยายามสูงสุดของผู้กำกัับ ขณะที่ติดเกม Restaurant City และอีกหลายเกมใน Facebook
ในที่สุดก็สำเร็จ เราถ่ายช่วงที่เป็นเราร้องซิงค์ไปกับเพลง แล้วส่งไปประกอบร่างกับช่วงอื่นๆ ของวิดีโอกันที่สเปนเลยทีเดียว
เพราะผู้กำกับพำนักอยู่ที่นั่น อีกหนึ่งผลงานของผู้กำกับจูน ชนาทิพย์ หลังจากที่เคยช่วยเป็นตากล้องให้ในวิดีโอเพลง "ฉันยังอยู่"
เมื่อปีมะโว้ไปโน่น ขอขอบคุณ !!! ที่เป็นส่วนร่วมในความฝัน

Yeah !!

ช้าง

2009-04-30T16:49:00.005+07:00

เคยแปลกใจกันบ้างไหม..ว่าสัตว์ที่มีขนาดใหญ่มหึมาพละกำลังมหาศาลอย่างช้าง แถมยังแสนรู้
ทำไมถึงมาจอมจำนนกับมนุษย์ตัวเล็กๆ...

สัตว์ใหญ่ใจดีที่เห็นที่ไร ก็อดที่จะไปลูบคลำ อยากเข้าไปคุยด้วยไม่ได้ซักที
อยากรู้ว่าวันนี้เป็นยังไง เหนื่อยไหม และอิ่มไหม..
สงสารที่จะต้องมาเดินทำงานอยู่ในเมืองทั้งร้อน ทั้งอันตราย

เอารูปตอนที่เราไปถ่ายรูปที่อยุธยามาฝาก แวะไปที่ปางช้าง
ให้พวกเค้าเก๊กท่าให้ถ่ายรูปเพื่อเอามาใช้ในงาน และเลี้ยงกล้วยเป็นการตอบแทน
ตอนจะกลับบ้านเจออีกเชือกนึง เดินเร็วปรื๋ออยู่ตรงฟุตบาท
ควาญช้างบอกว่า วันนี้ชีอารมณ์ไม่ค่อยดี ดูใกล้ๆ ตรงรักแร้เป็นแผลด้วย..ทายาม่วงเอาไว้
หายเร็วๆ นะ รักษาตัวด้วย

อารมณ์....ไหน

2009-04-30T13:42:00.004+07:00

ทุกวันผ่านไปช่างดีจริงๆ..

ดีที่เราไม่ได้หยุดอยู่ตรงที่เดิม ดีที่เรามีสุขเศร้าให้ผ่าน
มีเรื่องให้ท้อเสียใจมากมาย รู้สึกดีร้ายปนเป
จนมาถึงวันนี้ และมันก็จะผ่านไป

มาถึงวันนี้ตรงนี้ เรายังแปลกใจตัวเอง
สิ่งที่เราเคยคิด เคยเป็น เคยทำ บางเรื่องมันช่างโง่เง่าแบบให้อภัยไม่ได้
แต่มันก็ผ่านไป สิ่งที่เคยแบกไว้บนหัวไหล่ก็รู้สึกว่ามันเบาลง
เคยโกรธ ผิดใจกัน ทำอะไรร้ายๆ แก่กัน สร้างกรรมให้แก่กันกับใครๆ ไว้หลากหลาย
บางเหตุการณ์รู้สึกบีบหัวใจจนแทบจะทนไม่ได้ เจ็บจนจุก แต่มันก็ผ่านไป
ดีใจที่เรายังไม่ตาย ไม่แตกสลาย ดีใจที่ยังมีชีวิตอยู่..ในตอนที่ปมมันคลายตัวเอง
เหมือนตอนที่หนังใกล้จบ เรื่องคลี่คลาย และเรายังไม่ตาย

จริงใจกับตัวเองเข้าไว้ ! ทุกคน
ขอให้โชคดี สู้ต่อไป

June The Bear

ไปเดินเรื่อยเปื่อย..ด้วยกันมะ สุดละอองไอ..กลิ่นหอมของอากาศ

2009-04-19T20:31:00.007+07:00

ถุงเงินจอมเจ้าชู้

บาลูนอนผึ่ง

อาทิตย์ที่ผ่านมาหยุดตลอดอาทิตย์ เพราะไม่ได้วางแผนว่าจะไปไหน
เพราะเป็นคนกลัวน้ำ กลัวคนยัดเยียด ก็กะว่าจะนอนชิวอยู่ที่บ้านเฉยๆ ทำเพลงไป
อุเหม่..อากาศร้อนฉิบ แถมยังมีเหตุการณ์จราจลคนเสื้อแดง นั่งดูข่าวมันทั้งวันจนตาเบลอ มึนหัว
กว่าจะรู้สึกตัวว่าวันหยุดจะหมดไปแล้วก็ออกมายืดเส้นยืดสายเอาสองวันสุดท้าย
( อ่า..แต่งเพลงไปได้ 2-3 เพลงด้วย ) พาหมายักษ์สองตัวไปวิ่งเล่นที่สวนบึงหนองบอนมา..ใกล้ๆ สวนหลวง ร.9
เลี้ยวเข้าไปในซอย เฉลิมพระเกียรติ 43 ท่านก็จะได้พบกับบึงขนาดใหญ่ และสวนที่ดูสะอาดเรียบร้อย
เค้าอนุญาติให้หมาเข้าด้วย..นะ เข้าไปถึงเจอหมาโกลเด้นชื่อ ถุงเงิน กับครอบครัว
และเป็นเพื่อนเล่นกิตติมศักดิ์ของบาลู และบาเล่ย์ในวันนี้ หมาพวกนี้มันเป็นมิตรซะจนคนยังอาย
ดมๆ กันซักพักก็เล่นด้วยกันแล้ว บาร์เล่ย์ลงไปเล่นในบึงอย่างสนุกสนาน เป็นที่ขำขันของคนแถวนั้น
มีหมาๆ ทยอยกันมาอีกเพียบ พวกเราก็ต่างรู้และรับผิดชอบมูลหมาของตัวเองเพื่อที่จะได้มีที่ทางให้หมามาออกกำลัง
และเจอสังคมหมาๆ บ้าง ถุงเงินเดินป้วนเปี้ยนหาบาลูตลอดจนบาลูรำคาญ ครอบครัวถุงเงินเรียกบาลูไปเล่น
บาลูมันเลยนอนให้ลูบท้องเป็นที่ถูกใจประชาเป็นอันมาก บรรยากาศดี..นั่งๆ นอนๆ เล่นๆ กันจนประอาทิตย์ตกดิน
เป็นอีกทางเลือกนึงของคนรักหมา ดีสำหรับคนและหมา..ปิดหกโมงเย็นนะจ๊ะ

แวะไปเยี่ยมคุณบางแสน

2009-03-26T10:02:00.008+07:00

เมื่อวานเรามีโอกาสแวะไปหาคุณบางแสน สายลม แสงแดด ผู้คนล้นหลาม และขยะ
เพราะภารกิจที่เราต้องไปตระเวณถ่ายรูป เพื่อใช้ในการทำงาน ตามหาแม่ค้าที่ยังใช้หาบหาบของขายอยู่ ตระเวณหาในเมืองหลวงและตะเข็บเมืองหลวง
อยู่หลายที่ ก็ไม่เจอเสียที เพราะแม่ค้าหาบเร่ส่วนใหญ่นั้นตั้งเป็นโต๊ะกันไปหมดแล้ว ( ยกเว้นแม่ค้าขายส้มตำที่หน้าหัวลำโพง..แต่ติดเรทไปหน่อย ฮ่าๆ )

เราเลยนึกถึงบางแสน..มาถึงตอนบ่ายสองโมงกว่าๆ ผู้คนล้นหลาม เด็กๆ มากันเป็นรถทัวร์ เล่นน้ำเล่นทรายกันอย่างสนุกสนาน ที่ไหนมีคนที่นั่นก็ต้องมีขยะ เห็นทะเลก็ได้แต่สะท้อนใจ ว่าคุณบางแสนนั้นช่างทรุดโทรมลงไปอย่างผิดตา แต่บรรยากาศนั้นยังเป็นบรรยากาศที่น่าคุ้นเคยอยู่ บริการเช่าห่วงยาง คนขายเครื่องบินโฟม มะพร้าวอ่อน กุ้งต้ม ส้มตำ เราชอบบรรยากาศแบบนี้นะ เรียบง่ายจริงใจ แต่ติดอยู่ตรงที่ทะเลนั้นดูโทรมจนน่าใจหาย
เห็นเด็กๆ สนุกกันแล้วก็แอบชอบใจไปด้วย บ้างก็นั่งขุดทราย บ้างก็แช่น้ำ เป็นวันพักผ่อนที่แสนดีของพวกเค้า..แต่ทะเลนั้นหายใจรวยรินซะแล้ว
การไปเยี่ยมคุณบางแสนในครั้งนี้ จึงมีอารมณ์หลากหลายประดังประเดเข้ามา แต่ที่แน่ๆ อารมณ์ที่ชัดโด่งออกมาคือ ออกหดหู่เศร้าเล็กๆ
โลกนี้ทุกสิ่งอย่างไม่มีจีรัง โรยรา แตกสลาย..ไปในที่สุด

ได้ภาพป้าหาบมะพร้าวน้ำหอมขายสมใจ ได้อารมณ์มากมายผสมปนเปในวันนี้..
และทำใจยังไม่ค่อยจะได้..กับอาการของคุณบางแสน

วันเสาร์เสียเลือด

2009-03-22T20:12:00.004+07:00

วันเสาร์ที่ผ่านมาเราตั้งใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าจะไปบริจาคเลือด เพราะนึกขึ้นได้..ว่าบริจาคครั้งแรกตั้งแต่ปี 50

ใจเราอยากบริจาคติดต่อกันเป็นประจำจนกว่าจะบริจาคไม่ได้ แต่ปีที่แล้วชีวิตก็วุ่นวายไม่เข้าที่จนไม่มีเวลาคิดถึงสิ่งอื่นและคนอื่นมากนัก ปีนี้อะไรเริ่มลงตัวและเราตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำให้ได้อย่างต่อเนื่อง

บ้านเราอยู่แถวบางพลี ห่างไกลจากสภากาชาดมากที่เดียว เราเลยลองเข้าไปดูในเวบ www.blooddonationthai.com ก็เลยได้รู้ว่าจุดที่ใกล้สุดคือ ซีคอนสแควร์ ทุกวันเสาร์ที่ 3 ของเดือนจะมีหน่วยบริจาคเคลื่อนที่มาให้บริการ เราก็ตรงดิ่งไปทันที..ตอนที่บริจาคครั้งแรกหลังบริจาคเสร็จ เรานั้นออกอาการมือเย็น คล้ายจะเป็นลม แทบยืนไม่อยู่ (ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยลิ้มรสชาติการเป็นลม..ทุกประเภท ลมแดด ลมน้ำ ลมเพลมพัด..)เพราะช่วงนั้นชีวิตหักโหมมาก

ครั้งนี้แอบลุ้นว่าจะมีอาการอะไรอีกหรือเปล่า ก่อนบริจาคก็กรอกใบเขียว วัดความดัน ตรวจความเข้มข้นเลือด และขึ้นเตียง พยาบาลเดินเวียนไปมาเขย่าเลือดในถุงของเรา บีบมืออยู่ไม่นานเลือดก็เต็มถุง และคราวนี้เราได้รับแจกจตุคามมาหนึ่งองค์ บริจาคเสร็จได้แจกแก้วกาแฟมาอีก ไปนั่งดูดน้ำแดงกินขนมปังสักพัก ก็เดินทางกลับ เฝ้าระวังและสังเกตอาการตัวเองตลอด เพราะกลัวฟุบสลบไปกลางทาง อายคน ฮ่าๆ แต่คราวนี้ผ่านฉลุยจนถึงบ้านเลย ช่วงที่ผ่านมาแอบฟิตไปออกกำลังกาย และช่วงนี้ก็ไม่ได้หักโหมทำอะไรหามรุ่งหามค่ำ ตื่นนอนเข้านอนเป็นเวลา ร่างกายเลยดีขึ้น..เยส! ภาคภูมิใจที่แข็งแรง ฮ่าๆ

ทางสภากาชาดไทยแจ้งว่า ในหน้าร้อนปีนี้โลหิตสำรองมีน้อยกว่าที่ต้องการ ประกอบกับเป็นช่วงปิดเทอมนักเรียน นักศึกษา ก็ไม่มีโอกาสได้บริจาค เปอร์เซนต์ของโลหิตที่ได้รับบริจาคลดลงไปถึง 25% ทีเดียว และเรื่องของเรื่องใกล้หยุดยาววันสงกรานต์ ปริมาณอุบัติเหตุที่จะเกิดขึ้นจะเพิ่มขึ้น ทำให้ความต้องการของโลหิตนั้นมากขึ้นตามไป ถ้าใครสะดวกและมีโอกาสก็สามารถทำสิ่งนี้เพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ได้ โดยไม่ต้องเสียกำลังทรัพย์เลย (ยกเว้นค่าเดินทางไปและกลับ ฮ่าๆ) ทุกวันนี้โลหิตในคลังก็ใช่ว่าจะพอเพียง..มีโอกาสก็ไปช่วยบริจาคด้วยนะ
ส่วนเราเป้าหมายคือบริจาคต่อๆ ไปเป็นประจำจนกว่าจะอายุ 60 ปี หรือตายก่อน..อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน

ในยุคที่รักแร้ควรจะขาวใสเท่าหน้า..หรอ

2009-03-07T22:21:00.005+07:00

ภาพประกอบจากอินเตอร์เนท

เป็นคนไม่ค่อยชอบดูทีวี ยกเว้นข่าว..แต่ตอนนี้เมื่อมีทางเลือกคืออินเตอร์เนท
ทีวีก็ซึมเศร้าเหงาหงอย ไม่ได้ทำหน้าที่ทีวีอีกต่อไป
เอาเป็นว่าก็จะเป็นความบังเอิญเท่านั้นในช่วงนี้ ที่จะได้ดูทีวี
เมื่อวันก่อนไปกินข้าวข้างนอกบ้่าน แล้วร้านข้าวเปิดทีวีทิ้งไว้นั่นแหละ..แล้วเราก็ได้ดูโฆษณา
ยาทาเต้า เอ้ย..เต่า ยี่ห้อนึง สาวสวยคนนึงมีความมั่นใจในความขาวของวงแขนสุดๆ
เอาเป็นว่าทั้งวันแม่ง..ไม่ได้หุบแขนเลยว่างั้น จะขึ้นรถไฟฟ้ากูก็ยก..จะเดินไปไหนก็ยก
กระทั่งทำของตกก็ยังยกแขนอยู่..แล้วเอาเข่าหนีบของขึ้นมาแทน (อันนี้..คิดเอง)
ตลกตอนที่ขนาดเดินสวนกับคนหมู่มาก เธอก็ยกแขนแทรกตัวมาจากผู้คนเหล่านั้น
(ซึ่งโคตรผิดธรรมชาติ)ไม่แค่นั้น..สีหน้าแม่งโคตรจะภูมิใจที่คนอื่นได้เห็นจั๊กแร้เสียจริง
โลกเรามันเปลี๊ยนไป่..
อันความจริงแล้ว เรามีความจำเป็นที่ขนาดต้องมีจั๊กแร้ขาว เงา ไร้ขน เพื่อเป็นความภาคภูมิใจขนาดนั้นเชียวหรือ
ตอนนี้เค้าหันมาดูจั๊กแร้กันก่อนหน้าแล้วมั้งเนี่ย..
สำหรับเราเออ..ก็คิดว่าจั๊กแร้เป็นของที่ไม่จำเป็นต้องอวดขนาดนั้น
แต่ก็ต้องดูแลประมาณนึง โกน ถอน ก็ตามแต่ไม่ให้มีกลิ่นเดือดร้อนชาวบ้านก็เป็นพอ
จนแก่ป่านนี้แล้ว ก็ยังมีอุดมการณ์และเจตนายังเหมือนว่าจะยกแขนโชว์รักแร้ เมื่อจำเป็นเท่านั้น
จำโฆษณาของ เรโซน่า ได้สมัยเรายังเด็กๆ
จำเพลงประกอบได้ประมาณว่า " เปิดอ้อมแขน อบอุ่นเสมอยามชิดใกล้ เปิดอ้อมแขนๆๆ ปกป้องห่วงใยอาทร..อ้อมแขนนี้จะไม่ทำให้คุณผิดหวัง "
ประมาณนี้นะ รู้สึกว่าน่ารักกำลังดี น่าดู สมเหตุสมผล ก็เป็นเพื่อนกอดกันหลังแข่งบาสชนะๆ และหนุ่มเอาเสื้อแจ๊คเก็ตขึ้นมากางวงแขนกันฝนให้หญิง
ประมาณนี้นะ พอดีๆ มีความจำเป็น แบบเผลอด้วยความบังเอิญหรือจงใจ..มาดมเต่าก็จะไม่ผิดหวัง..ฮ่าๆ
พอดีๆ ไม่เห็นจะต้องเอาค่าเดินหน้ายกเต่า ท้าแดดท้าลมทั้งวัน มันผิดปกติไหม..หาา

ชัก..อยากไว้ขนจักแร้ ประชดสังคม
ฮ่าๆ
มีเพื่อนเป็นชาวเยอรมันเคยบอกว่า การไว้ขนรักแร้มันเป็นสิทธิส่วนบุคคลมากๆ ที่โน่น..ไม่แปลก
ที่ใครจะมีขนรักแร้ยาวขนาดถักเปียได้ ไม่มีใครประณามแน่นอน..เราชอบตรงที่เราสามารถทำอะไรที่อยากทำได้
เป็นอะไรที่อยากเป็นได้ ถ้ารู้สึกว่ามันเหมาะสมกับตัวเอง
และมีคนเห็นว่ามันก็เป็นเรื่องปกติ ที่คนเราสามารถจะทำอะไร หรือเป็นอะไรที่แตกต่างกันได้

นะ..แล้วคอยดูแล้วกัน
ฮ่าๆ ล้อเล่นนะ

บาเล่ย์หวัดดีเป็นแล้ว..ไชโย

2009-01-28T15:57:00.019+07:00

ก็กวนโอ๊ย..อยู่เหมือนกันแหละ

จะใหญ่กว่าเราแล้ว..

โล่งใจไปที..ดีใจน้ำตาแทบเล็ด
นึกว่าจะหมดหวังซะแล้ว นึกว่าบาเล่ย์ไม่..จะบายยย... สะโพกไม่ดีเลยยกมือหวัดดีไม่ได้
เมื่อต้นอาทิตย์แจกขนม นังบาลูนั่งแปะหวัดดียิกๆ พอให้ขนมบาลู ก็หันมาทางบาเล่ย์ให้บาเล่ย์หวัดดีก่อนแล้วถึงจะให้ขนม
(ทุกที มันจะไม่เคยยกมือเลย นั่งทำหน้านิ่งๆ รอกิน ) บาลูก็ยกอยู่นั่นแหละ เหมือนจะบอกว่า หนูทำได้ๆๆ ให้หนูกินนะ

แต่วันนี้บาเล่ย์ยกมือขึ้นมาวางบนหน้าขาของเรา โดยไม่ได้คาดหวัง ทุกคนดีใจจุดพลุฉลอง!
เพราะว่าบาเล่ย์นะ เดือนหน้าก็อายุครบ 1 ขวบ ถือว่าพัฒนาการช้ามาก
เพราะออกแนวดื้อ แนวหูทวนลมซะมากกว่า

บาเล่ย์มาจากนครปฐม พ่อชื่อไลอ้อน ตัวใหญ่ 3 คนโอบ น้ำหนักปาเข้าไป 60 กก. และเป็นแชมป์นายแบบหมาลาบราดอร์แห่งประเทศไทย
หอบหิ้วเอาเล่ย์เข้าเมืองมาโดยที่วันนั้น พาบาลูไปรับด้วย บาลูเครียดถึงกับน้ำลายฟูมปาก
บาลูหาทางจิกกัดบาเล่ย์ตลอดเวลาที่อยู่บนรถ พอมาถึงบ้านเล่ย์ก็โดนกลั่นแกล้งอยู่เป็นประจำ
บาลูมักจะเอาเท้าหน้าเขี่ยบาเล่ย์ไปมา บาเล่ย์ก็กลิ้งไปกลิ้งมาเหมือนโดนทอดอยู่ในกระทะ
ถึงตอนนั้นไซส์จะต่างกันมาก แต่บาเล่ย์ก็ไม่หงอ ใจสู้ ถึงแม้จะสู้ไม่ได้ ขู่จนหน้าย่น เห่าสู้เสียงแหลม
และสุดท้ายวิ่งไปหลบในกล่องไม้บ้าง ใต้โซฟาบ้าง หรือใต้เตียง
เราจึงทำใต้เตียงให้เป็นฐานทัพของเล่ย์ เอาเก้าอี้พับมาทำเป็นที่นอน ที่หลบภัยของเล่ย์ เลยนอนใต้เตียงมาพักนึง
จนสามารถปีนป่ายเตียงมานอนด้วยได้ หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยนอนใต้เตียงอีก
บาเล่ย์เป็นหมาที่เหมือนหมาลาบราดอร์ ที่เค้าชอบพูดกันถึงอุปนิสัยของสายพันธุ์นี้ ชอบเล่นน้ำ ร่าเริง ไฮเปอร์ กินจุ
เอาเป็นว่าเผลอไม่ได้มันดอดไปลงกะละมัง หรือเอาตัวไปคลุกน้ำ ให้ตัวเปียกจนบ้านเป็นเทือกดำๆ เสมอๆ
แล้วเวลาให้ขนมจะไม่รีรอ กระโดดงับเข้าไปทั้งมือทั้งขนม เลือดสาดกันมากแล้ว ต้องคอยดุด่ามันจนมาถึงปัจจุบันนี้
(แต่ก็ยังไม่หาย) มีนิสัยดีที่พอจะให้อภัยมันไปได้คือ นิสัยการขับถ่าย ตอนบาเล่ย์เป็นหมาเด็กเราจะปูผ้าอ้อมไว้
บาเล่ย์ก็ไปปลดทุกข์ได้ถูกที่ทุกครั้งไม่เลอะเทอะ ถึงย้ายบ้านไปกี่ที่บาเล่ย์ก็ยังรักษาความดีนี้ไว้
วันไหนที่เราไม่อยู่กลับบ้านดึก พอถึงบ้านรีบปล่อยเล่ย์ออกมาเห็นยืนฉี่อยู่นานเป็นนาที....
อั้นไว้ซะนาน..พื้นกระเบื้องหน้าบ้านก็ไม่ยอมฉี่ ต้องเป็นพื้นดินเท่านั้น คืออันนี้ไม่ได้สอนด้วยนะ

...พอเผลอแผล่บเดียวตัวมันก็โตใหญ่อย่างที่เห็น
ไม่รู้ว่าจะใหญ่เท่าพ่อของมันหรือเปล่า แต่ตอนนี้ใหญ่กว่าบาลูแล้ว ฝ่ายที่ถูกแกล้งและกระทำชำเรากลับกลายเป็นบาลูแทน
บาเล่ย์ชอบทำเสียง อึ๊ดๆ..อิ๊ดๆๆ ในลำคอเป็นเสียงแหลมอยู่บ่อยๆ หาวก็ขึ้นเสียงสูง..แบบ" อ่าววว...อี๊ดดด " ฮามากเลย
พอเราไปขำและไปแซวมันมากๆ เข้า รู้สึกว่ามันจะทำบ่อยขึ้นแฮะ หรือเป็นนิสัยชอบเอาใจคนของมันกันหว่า..
ตอนนี้สวนที่เคยจัดกลายเป็นพื้นที่รกร้างไปอีกแล้ว ต้นไม้กุด..หญ้าโดนขุด..สวนกลายเป็นหลุมทราย และรก

ก็ดี..มีอะไรให้ทำเป็นกิจกรรมชีวิต เฮ้อ..

Iryu Team medical dragon : Episode 2

2009-01-25T20:52:00.008+07:00

ตั้งแต่เกิดหมาไม่เคยเห็นหมอลุคแบบนี้มาก่อนเลยอะ..แบบแมนๆ ล่ำๆ ...อ๊างงงง

เพิ่งดูซีรี่ย์ญี่ปุ่นเรื่องนี้จบ ต่อมความอยากเป็นหมอก็ถูกกระตุ้นขึ้นอีกครั้ง
Iryu Team medical dragon เป็นเรื่องราวของวงการศัลยแพทย์หัวใจ
เรื่องราวแต่ละตอนเปิดเผยเรื่องของทีมงานแต่ละคน ภูมิหลัง ปมในใจ
ก่อนที่จะมาเป็นทีมผ่าตัดหัวใจที่สมบูรณ์แบบที่สุด ภายใต้ความกดดันต่างๆ นานา
ซึ่งนำทีมโดย คุณหมอ อาซาดะ หัตถ์เทพพลังมังกร มีฝีมือเป็นที่เลื่องลือ
และมีคุณธรรมสูงส่งโคตรๆ แถมหล่อล่ำ พูดน้อย สมกับเป็นพระเอกในอุดมคติ
อันจะเห็นคุณหมอกระตุกริมฝีปากยิ้มนั้น..นับครั้งได้เลย

ส่วนผู้ร่วมทีมคนอื่นๆ นั้น ก็มาจากคนละทิศละทาง บ้างขี้เมา บ้างทะเยอทะยานจนไม่เห็นหัวคนอื่น
บ้างก็ถูกกดดันจนขาดความมั่นใจ จนสุดท้ายก็คลี่คลายและมีเป้าหมายเดียวกัน
คือ เป็นทีมผ่าตัดที่ดีที่สุด ดูตอนสุดท้ายแล้วถึงกับร่ำร้องและบ่นถึงไปหลายวัน
มันส์จริงๆ ขอบอก...

เรื่องนี้สร้างมาจากการ์ตูน มันก็เลยออกจะแนวฮีโร่
แต่ก็ดูไม่ขัดความรู้สึกเลยสำหรับเรา สนุกและชวนให้ติดตาม แถมได้ความรู้ด้วย
อาจจะเป็นเพราะเราชอบอ่านการ์ตูนก็เป็นได้ เรื่องราวดำเนินได้ทันใจไม่ยืดเยื้อ
และจบแบบเชิดชูจิตใจ..และอยากดูตอนต่อไปอีก
คอเดียวกันห้ามพลาด

อยากให้มีละครไทยที่มีเนื้อหาดีๆ บ้าง แบบที่ไม่ใช่มีแต่เรื่องผัวๆ เมียๆ รักๆ ใคร่ๆ
นางอิจฉาแหกปากตะโกนลั่นจอ มันไม่ค่อยเป็นปัจจุบันเท่าไหร่
มันมีเรื่องราวตั้งมากมายที่สามารถหยิบจับเอามาทำให้ดีได้
แบบที่ดูแล้วสนุกและพัฒนาจิตใจ มีความหวัง แง่บวกกับชีวิต(ที่เป็นปัจจุบัน)หน่อย
...รอคอยและเอาใจช่วยแล้วกัน

วันไหว้บรรพบุรุษ

2009-01-25T19:44:00.005+07:00

วันนี้วันไหว้ ถูกปลุกให้ตื่นจากหลับสบาย ด้วยเสียงประทัดของข้างบ้านตอนหกโมงครึ่ง หมาแตกตื่นกัน
เรานอนต่อจนเก้าโมงแม่โทรมาปลุกให้รีบไปที่บ้าน
เราไปร่วมไหว้บรรพบุรุษกับครอบครัว ข้าวปลาอาหารมากมายทั้งคาวหวาน
ดูดีน่ากินมาก เราทยอยกันไหว้จนครบคน ยายบอกว่าไหว้แล้วก็เชิญญาติของเราไม่ว่าตั้งแต่สมัยไหน
ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักมาร่วมรับประทานอาหาร น้ำชาและเหล้าต้องเติมจนครบสามครั้ง
และเวลาที่เด็กๆ รอคอยคือการเผากระดาษ วันนี้มีทั้งเสื้อผ้า เงินทองมากมาย( มีแบงค์ 8000 ล้าน เผาไปให้เพียบเลย) ส่งไปให้แล้ว
หวังว่าทุกท่านคงอยู่สุขสบายไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน

colorful SHIT !!

2009-01-18T19:07:00.004+07:00

งาน Installation art ชิ้นใหม่ในสวน "colorful SHIT !!"
ศิลปินคือบาเล่ย์ จัดแสดงท้าทายแดดลมอยู่ในสวนบ้านเรา
ซึ่งตอนนี้เก็บงานไปแล้ว และคงต้องติดตามต่อไปว่าในวันต่อๆ ไป ศิลปินตัวนี้จะแสดงผลงานอะไร รูปแบบไหน

* หมายเหตุ
กลับมาถึงบ้านเห็นสีไม้ของเรากองเกลื่อนอยู่บนพื้นบ้าน บ้างก็หักๆ พัง
แต่ส่วนใหญ่ยังใช้งานได้ดี ก็เก็บกวาดกันไป
ใครเลยจะรู้ว่ามันจะออกมาเป็นผลงานขี้ๆ สีม่วงของบาเล่ย์

ปล. สีไม้เป็นชนิดที่ละลายน้ำได้

จะกลุ้มดีไหมวะเนี่ย...(-_-)'

ไปดีนะเบอร์นาร์ด 10/01/09

2009-01-15T22:10:00.004+07:00

In my life I love you more..

ช่วงนี้เครียดๆ แปลกๆ เหนื่อยๆ ย่างเข้าปีใหม่ได้ 10 วัน เบอร์นาร์ด ก็จากเราไปซะแล้ว
หมาที่น่ารัก ร่าเริง และไม่เคยเจ็บป่วยอะไรนักหนา ไม่เคยนอนโรงพยาบาล แต่แล้วพอบทจะจากไปก็ไปแบบปุบปัป
นอนซมอยู่ไม่กี่วันแล้วก็จากไป
เบอร์นาร์ดเป็นหมาสีน้ำตาลลูกผสมโกลเด้นและค๊อกเกอร์ เราไปสอยมาตอนที่เราเรียนอยู่ปีสี่ ไปเดินเล่นกับพวกเพื่อนๆ ที่โลตัส
รามอินทรา แล้วก็เจอหมู่หมาหน้าตาน่ารักอยู่ 6-7 ตัว อายุยังไม่ถึงสองเดือนเต็ม หน้าตามันน่าเอ็นดูเหมือนลูกค๊อกเกอร์นั่นแหละ
แต่พอคนขายมาบอกว่ามันเป็นลูกผสมเลยน่าสนใจ คนขายไม่ใช่นักขายมืออาชีพ เค้าบอกว่าพอดีหมาที่บ้านมันออกลูกก็เลยเอามาขายเองทั้งคอกเลย พ่อมัน (โกลเด้น) เป็นพระยาเทครัว คือจิ้มมาหมดทั้งบ้าน
มีหมาเล็กหมาใหญ่ขอให้เป็นเพศเมีย เค้าก็จิ้มหมดทั้งบ้านเลย เลยออกมาเป็นคอกนี้ ตอนนั้นแค่ไปเดินเล่น แต่ก็สอยมาเฉยเลย
เราเองเป็นอย่างนี้ประจำ ชอบสัตว์อยากเลี้ยงสัตว์อยู่ตลอดเวลา ที่บ้านเราก็ไม่เคยว่างเว้นจากการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่เด็กจนโตก็จะมีสัตว์อยู่ตลอด หมา แมว กระต่าย กระรอกบิน นกแก้ว นกขุนทอง หนู (เคยเกือบจะได้เลี้ยงงู แต่แม่โวยวายห้ามไว้) เป็นเพราะอย่างนี้เราเลยซึมซับความชอบสัตว์มาตั้งแต่วัยเด็ก
ตอนเลือกลูกหมา ก็เอาไปไปตั้งกองๆ ไว้มุมนึง แล้วเราก็ตบมือเรียก ตัวที่วิ่งมาหาเราถึงสองครั้งก็คือ เบอร์นาร์ด นี่แหละ
ตัวอื่นนั่งแปะ ล้มนอน หรือไม่ก็สนใจอย่างอื่น เราตบมือดังๆ แล้วพูดว่า ใครอยากไปมั่ง..เบอร์นาร์ดอยากไปรีบวิ่งมาหา..เราก็เลยได้อุ้มกลับบ้าน หมาตัวเล็กขนนุ่มนิ่ม ฟันเพิ่งงอกออกมานิดนึง
แล้วเราก็เริ่มคิดชื่อให้มัน…

ในตอนแรกเพื่อนๆ ก็ช่วยกันเสนอชื่อกันใหญ่ รู้สึกว่าใครซักคนวะ เสนอว่ามันเป็นสีทองงั้นให้ชื่อแนว “ทอง” ดีไหม
มี ทองหยิบ, ทองหยอด..ก็เรียกมันว่า “ ทองหยอด “ อยู่พักนึง แต่ก็มีคนมาทักว่า มันเหมือนออกแนวขี้ไปไหม ทองหยอดมันเป็นก้อน
หรืออาจจะมีคนมาทักท้วงว่าชื่อไทยไปไหม มันเป็นหมาฝรั่งนะ ไปๆ มาๆ ก็รำคาญเปลี่ยนชื่อเป็น “เบอร์นาร์ด “ ซะเลย
ก็หมดปัญหา ไม่มีใครทักท้วงเรื่องชื่ออีก

ตอนเอาไปเลี้ยงให้อยู่ที่บ้านเรา ยายเราชอบมาก ยายรักหมาแมวเลี้ยงมาหลายรุ่น.. เบอร์นาร์ด ขี้เล่น ขี้ประจบ ไฮเปอร์ คึกคักมาก ชอบชวนเล่นฟุตบอล กัดแตกไปหลายลูก ตอนเรากลับมาบ้านทุกวัน ไม่ว่าจะตอนไหน เราจะทักมันก่อน จนแม่น้อยใจบ่นว่า
“ รักหมามากกว่าแม่ “ ...ดูสิคนเรา เคยมีญาติๆ เห็นความรักที่เรามีต่อหมา แล้วถามว่าทำไมรักมันนักหนา..ไอ้หมาเนี่ย เราตอบว่า
“ มันไม่พูดมากดี “ อิอิ..
เบอร์นาร์ด อยู่บ้านเรามานานจนอายุ 11 ปี ไม่เคยป่วย ชอบกินตับย่าง ขนมปัง แล้วก็ข้าวคลุกปลาทู ทุกคนในบ้านจะเอ็นดูเบอร์นาร์ด
หมั่นซื้อขนมมาให้มันประจำ เบอร์นาร์ด รักเรา..ชอบชวนเล่นเป็นประจำ และจะดีใจมากส่ายหางดุ๊กดิ๊ก ตูดก็กระดิกไหวไปด้วย เวลาเจอเรา กระทั่งวันที่ป่วย ยายกับแม่บอกว่ามันนอนซมทั้งวัน พอเรามามันอุตส่าห์ลุกขึ้นเดินมาต้อนรับ..เราก็เห็นมันท่าไม่ดีก็ทำใจแล้ว
บอกเบอร์นาร์ดว่า “ ถ้าไปเกิดใหม่ ไปเกิดที่ดีๆ นะ “ วันสุดท้ายที่เราไม่คิดว่ามันจะไปวันนั้น เราพาเบอร์นาร์ดไปหาหมอ เพราะมันไม่กินข้าว ถึงกินนมมันก็อ้วกออกมา น่าสงสารมาก ไปหาหมอ หมอบอกว่าอาการหนักเข้าขั้น เลยเอ็กซเรย์ช่องท้อง เพราะท้องบวม ตรวจเลือด ให้น้ำเกลือ และวิตามินทางสายยาง
นั่งรอดูฟิล์มที่ล้าง พอหมอเรียกไปดู ตกใจมาก มันเห็นเป็นก้อน 3 ก้อน ตรงช่วงท้อง หมอบอกว่าเป็นเนื้องอก เมื่อได้ค่าตับและไต หมอบอกว่าเข้าขั้น “วาย “ เราสงสารมันมากเลย ไอ้ที่มันไม่เคยเป็นอะไรเลย..มันสะสมเอาไว้รอระเบิดหรือเนี่ย หมอบอกให้นอนโรงพยาบาลซัก 2-3 คืน เพื่อดูอาการ (อะไรอีก) ในเมื่อคุณหมอบอกว่าถ้ามันเป็นเนื้องอก มีทางเดียวคือต้องผ่าตัดรักษา
แต่ว่ามันแก่แล้ว ผ่าก็น่าจะเสี่ยง คือไม่น่ารอดนั่นแหละ เราเลยขอตัวมันกลับบ้าน ถ้าจะตายก็ตายที่บ้านเถอะ
เอายากลับมาด้วย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้กิน เพราะคืนนั้นเบอร์นาร์ดก็ไปซะแล้ว เราไม่ได้อยู่ด้วยตอนมันตาย แต่หลานสาวที่ดูอยู่บอกว่า
เบอร์นาร์ดลุกขึ้นเปลี่ยนที่นอน ทั้งๆ ที่ซมมาทั้งวัน แล้วตัวก็กระตุก 2 ที แล้วก็ตัวสั่น (หลานบอกสั่นเหมือนโทรศัพท์มือถือ) แล้วก็ไป
หลานสาวร้องไห้ แม่โทรมาบอก ว่าพรุ่งนี้ให้ไปช่วยกันฝังมันหลังบ้าน..เราก็อึ้งๆ ขนาดทำใจไว้แล้ว

อีกวันเราก็ไปช่วยกันขุดหลุมฝัง อ่านหนังสือธรรมะบอกว่า จิตจะจุติเลย หลังตายแล้ว เราก็ภาวนาให้ไปเกิดในที่ดีๆ เจอสิ่งดีๆ
พอฝังเสร็จยายเตรียมข้าว ไก่ย่าง แล้วก็ขนม ใส่ชาม ให้ไปวางไว้ให้เบอร์นาร์ด ด้วย ยายบอกว่า “ บอกมันว่ามากินก่อนไป เดี๋ยวจะหิว “
เราคิดในใจ ไม่รู้มันจะยังกินได้หรือเปล่า หวังว่าตอนไปมันคงไม่ทรมานมากนัก
ว่าจะทำใจให้นิ่งๆ สงบๆ ยอมรับความเป็นไป แต่ก็ยังไม่ชำนาญพอ เรารู้ตัวเลยว่ารู้สึกซึมๆ เซ็งๆ หดหู่ ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ยังไม่มีท่าทีที่จะดีขึ้นเลย “ไปดีนะเบอร์นาร์ด แม่รักหนูนะ”

วันนี้..ยุ่ง.. (เรื่องขี้ๆ) 08/01/09

2009-01-15T21:57:00.001+07:00

วันนี้การดำเนินชีวิตแต่เช้าก็ดูเหมือนวันอื่นๆ แต่ทุกวันนั้นไม่เคยเหมือนกันซักวันว่าไหม ใช่..ไม่มีวันไหนที่เหมือนกันทุกวันหรอก เรื่องเดิมๆ น่ะใช่ แต่มันไม่เหมือนเดิมหรอกใช่ไหม เออ..

คือวันนี้ดื่มนมไปช่วงเช้าแทนข้าว เราเองเป็นประเภทเป็นมิตรกับนมมาตั้งแต่เด็ก
ยายเคยเล่าว่า ตอนเด็กๆ ข้าวไม่ค่อยจะกินหรอก ยายบอก โตมาได้เพราะนมนะเนี่ย
เราไม่มีอาการแพ้นม ขี้แตก เหมือนที่เคยได้ยินว่าเวลาคนแพ้นม จะดื่มไม่ได้เลย
ขี้แตกทันที เราก็ไม่ได้คิดอะไรว่าจะมีอะไร..หลังอาหารเที่ยง เท่านั้นแหละ ข้าวคำสุดท้ายยังไม่ทันเคี้ยวละเอียด ขนลุกเกรียว..รีบเก็บจานทำทีเนียนๆ จะมาเข้าห้องน้ำ
บ๊ะ..ดันมีคนตัดหน้าเข้าไปก่อน พยายามตั้งสติข่มใจอย่างเต็มที่ “ต้องไหวๆๆๆ”
นาทีนั้นทรมานมากเลยแหละ คิดไปแล้วว่าถ้าขี้รดกางเกงจะทำอย่างไรต่อไป
และแล้วส้วมก็ว่าง เรารีบรุดไปปล่อยของทันที อย่างที่แบบโล่งใจหายทรมาน วันนี้แปลกดื่มนมแล้วขีี้แตก หรือจะเป็นเพราะอย่างอื่นที่กินไป ครุ่นคิดอยู่ว่าเมื่อวานตอนเย็นกินอะไรเข้าไปวะ แต่ก็ช่างเหอะ มันขี้ออกมาแล้วนี่
หันไปกดชักโครก เสียงชักโครกมันไม่ครูกกกกกกกกลงไปเหมือนก่อนนี่สิ มันดังครุก ครุก เหมือนไม่สบายใจที่จะดูดของเสียของเราซะอย่างนั้น เห็นเริ่มผิดสังเกตก็ใจไม่ดี และแล้วน้ำในชักโครกมันก็ สูงขึ้นๆ ๆ ๆ เรื่อยๆ เราก็นึกในใจ จ๊าก..อย่านะเว้ย
อนาคตการทำงานของกูจบสิ้นในวันนี้แน่ เพราะส้วมนั้นเป็นส้วมแสนสะอาดตลอดเวลา กระเบื้องสีขาว ไม่เคยมีกลิ่นอับเลย หรือวันนี้มันจะมีลวดลายสีเหลืองเกลื่อนไปทั่ว
แต่เราก็ระงับใจทันไม่ให้คิดลบมากไปกว่านี้ เราจึงค่อยๆ กล่อมโถส้วมให้มันค่อยๆ กลืนเข้าไป
“ จงลงๆๆ ” และทันใดนั้นน้ำก็ค่อยๆ ลดลงไปจนถึงจุดที่ปลอดภัย จนเกือบเกลี้ยงโถ ถ้าแค่ฉี่
ก็คงไม่มีปัญหา แต่นี่ขี้ ขี้แตกด้วย มันก็เลยเป็นปัญหา มีเศษสิ่งตกค้างอยู่เป็นจำนวนมาก
เออ..จำได้แล้วเมื่อวานกินอะไร
ทำไงต่อดี ลองกดอีกรอบ..น้ำก็ค่อยๆ สูงขึ้นๆๆ และลดระดับลงไปจนเกือบเท่าเดิม รอบที่สอง
แล้วดูเหมือนว่าเศษสิ่งนั้นมันจะไม่ลดลงเลย แล้วกว่าจะรอให้น้ำมันลดในการกดน้ำแต่ละครั้งมันกินเวลาเป็นนาทีทีเดียว เราก็เลยตัดสินใจปิดส้วมเลย เดินมาบอกแม่บ้าน แม่บ้านบอกว่า “ไม่รู้ว่าจะทำยังไงเหมือนกันค่ะ ตั้งแต่อยู่มามันไม่เคยเป็นแบบนี้” เราเลยไปบอกพี่ที่เป็นหัวหน้าแผนกเรา เลยจัดการเขียนป้ายกัน
ด้วยปากกาเมจิกสีแดง “ ห้ามเข้า ห้องน้ำชำรุด” และอีกอัน “ No Entry “ เพราะวันนี้มีชาวต่างชาติมาประชุมกันซะด้วย ห้องน้ำชายมันต้องผ่านห้องน้ำหญิงไปก่อน
มีคนบอกว่า เดี๋ยวแขกเห็นภาษาไทยอย่างเดียวแล้วคิดว่ามันแปลว่า “ เชิญเข้าห้องนี้ “ จะยุ่ง
เลยต้องเขียน 2 ป้าย ใหญ่โตเลย ทางฝ่ายจัดซื้อเลยโทรไปสอบถามราคาบริการดูดส้วม และหาทางแก้ปัญหากันไป เราเองก็ใจไม่ค่อยดีเหมือนขี้เรามันก็ยังอยู่ในนั้น ส่งมันไม่ถึงฝั่งมันไม่สบายใจ สุดท้ายฝ่ายจัดซื้อหิ้วถุงๆ นึงมา “ ใช้โซดาไฟไปก่อนแล้วกัน ”
เรารีบบอกว่า “เดี๋ยวหนูทำเองพี่..” แกเลยบอกว่า ใส่ไปเท่านี้นะ เราก็เลยวิ่งรี่รีบไปใส่ โถส้วมมีฟองฟ่อดออกมาเหมือนน้ำโซดา เราวิ่งออกมาถามอีก “ต้องกดชักโครกไม๊พี่”
“ กดๆ แต่ระวังมันระเบิดนะ “ ตายเป็นตายวะ และเราก็ “ กด “ ด้วยใจระทึก ครุก ครุก น้ำฟองฟ่อดเขยิบระดับขึ้นมาพอปริ่มๆ ชักโครกแล้วก็หยุด นิ่ง..
เราถอนใจ และปิดฝาชักโครก ล้างมือและเฝ้ารอ ผ่านไปเกือบนาที “ ครูกกกกกกกกกกกกก “
อ้า..สำเร็จแล้ว เหมือนความกังวลถูกปลดปล่อย นกร้องร่าเริง แมวออกมาเต้นระบำ
เราจัดการชำระล้างโถส้วม และเช็ดจนสะอาดเอี่ยม และออกมารายงานว่าทุกอย่างโอเค
ให้คนอื่นๆ ไปลองใช้บริการกันได้ ( แต่ไม่รับประกันความปลอดภัย ) วันๆ นึง นี่ มีเรื่องที่คาดเดาไม่ได้เข้ามาไม่รู้กี่เรื่อง
อย่างวันนี้ที่เราต้องขลุกอยู่ในส้วมนานกว่าทุกวัน เพราะเรื่องที่คาดเดาไม่ได้นี่แหละ
จงเตรียมใจเอาไว้ว่า……ซักวันอาจเป็นคุณณณณณณณๆๆ ๆ ๆ (เอ็คโค่)
เตรียมรับมือกับมันให้ดีก็แล้วกัน ขอให้โชคดี

จัดสวนรับปีใหม่กันเถอะ 28/12/08

2009-01-15T21:19:00.004+07:00

วันหยุดปีใหม่มีมากพอที่จะทำกิจกรรมเล็กๆที่นึกอยากจะทำได้ขึ้นมา วันนี้เลยออกไปซื้ออุปกรณ์จัดสวนมา พื้นที่ว่างหน้าบ้านเป็นพื้นทรายที่มีขนาด 4*1 เมตร
ปกติแล้วจะโดนบาลูและบาเล่ย์วิ่งสปิน ให้ฝุ่นทรายกระจัดกระจายเป็นประจำ
เราเลยคิดจะจัดพื้นที่ตรงนี้เป็นสวนเล็กๆ แบบที่ไม่ต้องดูแลมากหรือเป็นกังวลว่าจะโดนทำลายโดยสองหมานี่
เลยไปซื้อหินปูพื้นมาสำหรับพื้นที่ 2 ตารางเมตร หญ้าแห้วหมูสำหรับ 2 ตารางเมตร
และหินแม่น้ำขนาดเล็ก (เบอร์ 1) และซื้อต้นไวท์คริสต์มาส เฟิร์นหางกระรอก และต้นอะไรอีกอย่างจำชื่อไม่ได้ พอของมาลงหมาบาเล่ย์ก็เข้ามาจุ้นจนสมใจ ส่วนบาลูก็เลียบๆ เคียงๆ ดูอยู่ วันนี้เรามาจัดสวนกัน..
ผู้ช่วย 1 บาลู และ ผู้ช่วย 2 บาเล่ย์ เริ่มจากปรับพื้นให้เสมอกันก่อน โดยเอาน้ำมารดพื้นและเกลี่ยให้ได้ระดับเสมอกัน ตอนรดน้ำบาเล่ย์จะชอบเป็นพิเศษนอนเกลือกกลิ้งจนตัวเปรอะเปื้อนไปหมด และทั้งสองก็ช่วยกันขุดดิน
เราต้องมาไล่กลบอีก..ช่วยได้เยอะเลยนะ
ต่อไปเราก็เอาหินมาปู ขุดดินเอาต้นไวท์คริสมาสต์ลงดิน เอาหินแม่น้ำมาโรยๆ ตามที่คิดแบบไว้ในใจ และก็ปูหญ้า ขั้นตอนการปูหญ้าค่อนข้างยากลำบาก เพราะผู้ช่วยทั้งสอง
นอนขวางนอนทับอยู่นั่นแหละ กว่าจะเสร็จยุงแทบหามเพราะค่ำพอดี
เราเองรู้สึกตื้นตันจริงๆ สวนจัดเสร็จแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือช่วยกันดูแลรักษาให้สวนสวยอยู่ได้นานๆ นะเด็กๆ

เลี้ยงดูความสุข

2008-11-11T22:23:00.008+07:00

ลมหนาวมาแล้ว จิตใจกะปรี้กะเปร่าเป็นพิเศษ ข้อหนึ่งอาจเป็นเพราะมันมาแล้วก็จากไป ให้เรารอคอย
อาจเหมือนความสุข ที่เป็นเหมือนลม ผ่านมาผ่านไปแต่ก็อยู่รอบตัวเราเสมอ
แต่จริงๆ แล้ว เราสามารถเลี้ยงดูมันได้นะ เชื่อไหม

วันนี้ได้อ่านนิทานเรื่องหนึ่ง อ่านแล้วชอบมาก

มีเรื่องเล่าว่า พ่อเฒ่าแห่งเผ่าเชโรกีเล่าเรื่องการต่อสู้ในหัวคิดของคนให้หลานชายฟังว่า
" มันเป็นการต่อสู้ขับเคี่ยวระหว่างหมาป่าสองตัวที่อาศัยอยู่ภายในตัวมนุษย์
ตัวหนึ่งคือความไร้สุข มันเป็นความกลัว ความโกรธ ความกังวล ความริษยา ความเศร้า
ความสงสารตนเอง ความขุ่นแค้นใจ ความรู้สึกต่ำต้อย ส่วนอีกตัวหนึ่งคือความสุข
มันเป็นความรื่นเริง ความรัก ความหวัง ความสงบเยือกเย็น ความเมตตากรุณา
ความใจกว้าง สัจจะ และความเห็นอกเห็นใจ "

เด็กน้อยครุ่นคิดอยู่อึดใจหนึ่งแล้วถามว่า
" แล้วตัวไหนเป็นฝ่ายชนะล่ะ พ่อปู่ "
พ่อเฒ่าตอบสั้นๆ ว่า
" ก็ตัวที่เจ้าคอยเลี้ยงดูมันอยู่น่ะซี "

ให้อาหาร เลี้ยงดูหมาป่าที่ถูกตัว ชีวิตเราก็คงจะดีขึ้นไม่น้อย
เพราะพลังแห่งความสุข ส่งถึงกันได้ ถ้าเรามีความสุข คนรอบข้างก็พลอยจะซึมซับพลังความสุขไปด้วย
ไม่เชื่อลองทำดูสิ

* ขอบคุณนิทานจากบทความ "สำเริงคดี" โดย ทรงวาด จาก มติชนสุดสัปดาห์ค่ะ
อ่านแล้วอยากแบ่งให้คนอื่นอ่านด้วยจริงๆ

มองไปทางไหน มีแต่ความเครียด ความกดดัน ลองเริ่มจากตัวเองก่อน..น่าจะดีนะ
ขอให้ทุกคนมีความสุข :)

My Cherry : Wild Cherry

2008-10-19T21:23:00.005+07:00

ได้รับมอบหมายให้ดีไซน์ลาย pattern ให้ออกแนวธรรมชาติๆ ตาม Trend โลก
คิดอยู่นาน ออกไปถ่ายรูปต้นไม้ ใบหญ้า สังเกตสังกา
ทำไปทำมา ออกมาเป็นแบบนี้ จริงๆ มันไม่ใช่ Cherry หรอกนะ
แต่คนมองบอกว่ามันคือ Cherry และเป็น Wild Cherry ซะด้วย

อะไรก็เหอะ แต่โปรดักส์เสร็จออกมาแล้วก็น่ารักดี ซื้อไปใช้แล้วจะเหมือนมีธรรมชาติอยู่ร่วมบ้าน

( จริงๆ นะ..)

2ndCHIC ร้านขายเสื้อผ้ากิ๊บเก๋มือสองของข้าพเจ้า

2008-10-19T21:00:00.005+07:00

เรา..ชอบ..เสื้อผ้ามือสอง..มาก และของมือสอง..ด้วย
เวลาซื้อแล้วสนุกเพลิดเพลิน..ได้เลือก..ได้ใส่เสื้อผ้าที่แปลกดี..ไม่ซ้ำใคร
และก็ถึงเวลา...ได้ฤกษ์เปิดร้าน..เย้ๆๆ

http://2ndchic.hi5.com/

ชอบ..ดู..เวลาเห็นคนแต่งตัวดี..น่ารัก
ดูแล้วเพลินตา..สุขใจ
เสื้อผ้าของเราคัดสรรมา..ใส่แล้วจะต้องเก๋แน่นอน

ไปดูเร็วๆ

Cassette Purse* Colorful Collection

2008-10-19T18:08:00.006+07:00

LaLa Baloo นำเสนอ กระเป๋า Cassette แบบห้อยคอ สีสันสดใสมาแล้ว
มี 5 สี ทำจากหนังเทียม ดูแลรักษาง่าย
เอาไว้ใส่ เงินหรือ บัตร หรือ โทรศัพท์ หรือกล้องถ่ายรูปก็ได้

* วางจำหน่ายแล้วที่ Loft ชั้น 3 สยามดิสคัพเวอรี่
หรือติดต่อสั่งซื้อได้ที่ june.thebear@gmail.com

เรื่องหมาๆ และหมาชอบเสนอหน้าประจำบ้าน

2008-10-17T14:34:00.006+07:00

หมามีความสามารถหลายอย่าง

หมาบำบัด..
ปัจจุบันมีคนและองค์กรต่างๆ นำหมามาฝึกเพื่อจะนำไปบำบัดและช่วยเหลือผู้ป่วยทางใจ
ผู้ป่วยที่เป็นโรคที่ต้องนอนให้การรักษาอยู่ในโรงพยาบาลนานๆ พอเหล่าหมาไปเยี่ยม
ผู้ป่วยก็มีกำลังใจมากขึ้น และอยากหายไวขึ้น โดยเฉพาะเด็กๆ ที่ป่วยบางคนถึงขนาดตั้งตารอเจ้าหมาให้มาเยี่ยม

หมาจูงคนตาบอด..
หมาเป็นเพื่อนที่ดีกับคนมาตลอดระยะเวลายาวนาน บางทีก็นึกแปลกใจว่าการกระทำที่ช่วยเหลือมนุษย์แบบนี้
มันเข้าใจหรือเปล่าว่าสิ่งที่มันทำให้เราอยู่เป็นการเสียสละ หรือแค่ชอบที่จะเอาใจมนุษย์
พาข้ามถนน พาไปทุกที่..อยู่ด้วยตลอดเวลา

หมาตรวจระเบิด หมาตรวจยาเสพติด..
หมาจมูกดีกว่าเราเป็นร้อยเท่า เลยถูกขอให้มาทำหน้าที่ที่คนไม่สามารถทำได้
ดม ดม ดม..เจอเลย เปิดกระเป๋าด่วน
เรารู้สึกว่าจริงๆ มันก็คงรู้สึกชอบนะ ที่จะได้เอาใจคน

และมีอีกหลายเรื่องราวที่เราจะต้องแปลกใจในความสามารถของเหล่าหมา
เคยดูหมาพันธุ์ปั๊กที่มันพูด " I love you " ได้ หมาดำน้ำ หมาเต้นรำ หมาเล่นหนังเล่นละคร
ความสามารถเหล่านี้มันค่อนข้างจะเฉพาะ "ตัว" จริงๆ แล้วหมาที่บ้านคุณล่ะมีความสามารถพิเศษแบบไหน

วันนี้เอาภาพหมา presenter ประจำบ้านมาให้ดู
เรารู้สึกว่า " บาลู " หมาลาบราดำของเรามันชอบถ่ายรูปแฮะ มันชอบเก๊ก
ส่วนอีกตัว " บาเล่ย์ " ไม่ค่อยชอบถ่ายรูปและมักจะอยู่ไม่เฉย ยุกๆยิกๆ
และชอบน้ำเป็นชีวิต จิตวิญญาน เห็นน้ำที่ไหนเล่ย์จะอยู่ที่นั่น
วันนี้ก็แอบไปลงไปแช่ในอ่างบัวของเพื่อนบ้าน -_-"

พอดีมีงานที่เราได้มาทำ คือถ่ายภาพสินค้า Collection ใหม่ของบริษัท Agenda ผู้ผลิตสินค้าเย็บได้
พอเอาของมาวางๆ เตรียมถ่าย พวกนี้มันก็เสนอหน้าเข้ากล้อง เลยเอาก็เอา..ขำดีเหมือนกัน
เป็นหมาเสนอหน้าประจำบ้าน เลยเอารูปมาลงให้ดูกัน เก๊กมะ

และสุดท้ายขอเขียนถึง
หมาผู้เสียสละ..
ถ้ายังจำกันได้ถึงข่าวเศร้าเมื่อหลายปีก่อน ที่มีขโมยขึ้นบ้านลุงคนนึง
เจ้าขโมยกำลังจะยิงเจ้าของบ้าน เจ้าหมาน้อยกระโดดขวางทางปืนไว้
ผลปรากฎว่าเจ้าหมาตายแทนเจ้าของ ตัวเล็กแต่ใจใหญ่จริงๆ
เรื่องซื่อสัตย์ไม่ต้องพูดถึง เหมือนมันมีอยู่ในพันธุกรรมของพวกมันไม่อาจเจือจางลงไปได้เลย..

สำหรับเพื่อนหมาที่จากไป ขอให้ไปอยู่ในที่ดีๆ นะ my best friends
บราวน์, กีต้าร์, โฟล์ค, ต้วมเตี้ยม, อันโทน และทุกๆ ตัวที่จากไป
ถ้าใครมีหมาอยู่ก็ดูแลมันให้ดีๆ นะ

เป็นเพื่อนกับ martin

2008-07-16T00:08:00.004+07:00

ถ้าปลื้มใคร ก็ปลื้มใจที่ได้ใกล้ชิดเป็นธรรมดา :0

กรณีคนที่เราปลื้มคนนี้ แหม..เหมือนจะอยู่ไกลแสนไกล ถ้าเป็นเมื่อก่อนละก็ คิดว่าก็คงปลื้มๆ แล้วก็คงได้เก็บเอาไว้ในใจ แต่ตอนนี้เราได้เป็นเพื่อนกับคนที่เราปลื้ม แม้จะเป็นแค่เพื่อนทาง Facebook ( มันช่างมีอิทธิพลจริงๆ )

ฮุ ฮุ ฮะ ฮะ ดีใจว่ะ อยากรู้สินะว่าเขาเป็นใคร ฮ่าๆ บอกก็ได้ ใครที่เป็นแฟน Brit Pop ยุคกระโดดตัวลอย ก็อาจจะไม่ปลื้มวงนี้แบบที่เราปลื้มก็ได้ The Boo Radleys น่ะเอง มือกีต้าร์และคนที่เขียนเพลงเค้าชื่อ Martin Carr

หลัง The Boo แตกแยกย้าย เราก็ผิดหวัง จ๋อย แต่..Martin Carr ก็ทำเพลงแบบโปรเจคส่วนตัวต่อ คือ Brave Captain แล้วกัปตันก็ดันตายอีก..อะไรเนี่ย แต่ก็ยังมี Martin Carr ซึ่งยังทำเพลงตัวเองต่อถึงจะใช้ชื่ออะไรก็เถอะ.. มันเป็นวันที่สดใสเมื่อยังตื่นมาแล้วได้ฟังเพลงดีๆ ที่เราอยากฟัง เพลงดีเป็นส่วนประกอบของชีวิตที่ขาดไม่ได้ไปซะแล้ว สำหรับคนนี้ยกไว้เป็นพิเศษ เพราะเพลงของเขามันมีเคมีที่เหมาะสมกับเรา มันอบอุ่น อบอวล ประหลาดใจ เออออ เห็นด้วยไปซะหมด (เว่อร์ปะ) เอาเป็นว่ารู้สึกอย่างนี้จริงๆ

ครั้งแรกที่เรารู้จัก The Boo Radleys ก็จากรายการป้า Wassy นี่แหละ ถือเป็นบุญเป็นคุณกันไปเลย แกเปิดซิงเกิ้ลชื่อ From The Bench At Belvidere อย่าหาว่าเวอร์เลยนะ ฟังแล้วขนลุกทั้งที่ตอนนั้นก็ไม่ได้ปวดขี้ เพราะมากกก แล้วป้าก็เล่าว่าวงนี้น่ะ เป็นวงที่เวลาคนไปดูคอนเสิร์ทจะเงียบกริบ เพราะจะจ้องดูความมีฝีมือของนักดนตรี อยากจะชมซักครั้งวงก็มาแตกซะก่อน แต่ยังดีที่มี Martin ที่ช่วยยืดชีวิตของเราไว้ (แหะ..)

ขอบคุณคอมพิวเตอร์ สายโทรศัพท์ ไฟฟ้า ป้าวาส ที่ทำให้เรารู้จักกันนะ Martin นะ เราจะติดตามชื่นชมผลงานตลอดไป ขอจบด้วยเนื้อเพลงนี้ ชอบมาก

Reasons for believing in anything
Are few and far between these days
And i am just a boy who can't say no
Things are so much clearer in a haze
And you don't know, so why not give it a chance
Heaven's at the bottom of this glass
Lessons are for learning then throwing away
Experience has taught me nothing
Think i'll take a chance and miss you today
You can choose real life if you want
And you don't know, so why not give it a chance
Heaven's at the bottom of this glass
Blinded by the sunshine give me neon light
When i'm far away this is my home
A small one on the side to aid my flight
Then i can feel my wings begin to grow
And you don't know, so why don't give it a chance
Heaven's at the bottom of this glass

ถึงแม่ใหญ่ ด้วยรัก คิดถึงด้วยนะ

2008-07-14T01:59:00.005+07:00

คิดถึงแม่ใหญ่ วันนี้ก็นึกถึง เห็นหน้าแม่ก็คิดถึงแม่ใหญ่ขึ้นมาด้วย

ป่านนี้ไปอยู่ไหนแล้วนะ

230608

ระลึกถึงแม่ใหญ่ ด้วยรัก
อาทิตย์ที่ผ่านมาเราต้องไปงานศพยายเรา ยายที่เป็นแม่ของแม่เราและน้าๆ อีกเพียบ รวม 12 คน
โดยที่หลานๆ เรียกว่า แม่ใหญ่

แม่ใหญ่ของเราอายุ 87 ปี ใจดีมาก รักลูกหลานทุกคน
แม่ใหญ่นอนแบบนี้มาเป็นเดือน โดยมีแม่เราและน้าๆ คอยปรนนิบัติ ไม่ได้ขาดตกบกพร่อง เข้าออกโรงพยาบาลอยู่ช่วงนึง
ร้องกลับบ้านตลอด แล้วก็หลงๆ ลืมๆ แล้ว งอแงเป็นบางที จนบางทีคนที่คอยปรนนิบัติก็พลอยน้อยใจไป
บางทีที่เรากลับไปเยี่ยม แม่ใหญ่ก็จำเราได้เรียกชื่อ จูน บางทีก็บอกว่าหน้าคุ้นๆ นะ ยิ้มแล้วฟันเหมือนไอ้จูนเลย
เราก็อำไปบ้างอะไรบ้าง แต่แกจะถามทุกครั้ง มานานแล้วหรอ กินข้าวหรือยัง อะไรทำนองนี้ ตอนจะกลับก็..กลับแล้วหรอ
ไว้มาอีกนะ แกเป็นคนมีน้ำจิตน้ำใจดี ประเสริฐมากๆ แล้วก็เป็นคนขยันขันแข็งมาก เลี้ยงลูกหลัก 10 คนมาได้ขนาดนี้
แค่คิดก็หนาวแล้ว ถ้าเทียบกับแม่ใหญ่แล้ว เรากลายเป็นคนหนักไม่เอาเบาไม่สู้ไปเลย

บอกตามตรงว่าเราไม่คิดว่าแม่ใหญ่จะอยู่มาได้นานขนาดนี้ เราเองก็เป็นประเภทไม่อยากให้แกทรมานนานๆ
เห็นแล้วเศร้า สงสารแก

วันที่แกใกล้สิ้นลมลูกหลานทุกคน ก็เร่งรุดไปเยี่ยมลา
เป็นครั้งสุดท้าย แม่โทรมาบอกว่า แม่ใหญ่ใกล้แล้วนะลูก พรุ่งนี้เสร็จธุระแล้วรีบมานะ
เราไปก็เกือบคนสุดท้ายแล้วก็เห็นแกนอนลืมตา เราเข้าไปทัก แกก็ออกอาการว่ารับรู้ทางแววตา
แต่ตาของแม่ใหญ่ มองตรงๆ ไม่กะพริบตาเลย มองไปที่ไหนก็ไม่รู้ ตัวก็เล็กลงไปมาก ขยับตัวไม่ได้แล้ว อย่าว่าแต่อาหารเลย

น้ำยังกินไม่ได้ นอนลืมตาโพลงอยู่อย่างนั้น

เห็นซี่โครงขยับขึ้นลง ตามจังหวะหายใจชัดมาก เนื้อหนังมังสาหดตัวไปแนบชิดติดกระดูก น้าเรายังเปิดเสื้อให้ดู
เรายังแซวยายเล่นอยู่เลย ว่านมเล็กลงไปเยอะเลย น้าก็เออ ออ กันขำๆ ทำใจกันไว้แล้ว
( ตอนแม่ใหญ่ยังอยู่เราชอบไปจับนมยายเล่น เพราะนมแม่ใหญ่ยาน จับมันมือดี ยายก็ไม่เคยรังเกียจ หรือวุ้ยว้ายเหมือนสาวๆ แถมยังหัวเราะขำๆ อีก)
แม่เล่าให้ฟังว่า อาทิตย์ก่อนหน้านี้ ที่เป็นช่วงวันพระวันโกน แกลุกขึ้นมาพูดๆ ไม่หลับไม่นอน อยู่จนเช้าแล้วก็หลับไปสองวันติด
บางทีก็พูดภาษาจีนจ้อเลย (แม่ใหญ่มีเชื้อสายจีน แต่เค้าก็งงๆ กันว่าพูดได้ขนาดนี้เลยหรอ) แล้วก็พูดถึงแต่คนเก่าคนแก่ที่ตายไปแล้วทั้งนั้น บ้างก็มาหาบอกน้าว่าอย่านั่งที่ตรงนั้น เพื่อนแม่ใหญ่มาเยี่ยมนั่งกินเหล้ากันอยู่ น้าก็เหวอไป แล้วก็บอกว่ามีเพื่อน (ที่ตายไปแล้ว) มารอรับอยู่หน้าบ้านบ้างอะไรบ้าง

่คนสุดท้ายจริงๆที่มาเยี่ยม คือน้าสะใภ้ และลูกพี่ลูกน้อง
ที่เดินทางมาจากชลบุรี เหมือนแม่ใหญ่จะรอให้มาเห็นหน้าครบทุกคนอย่างนั้นแหละ ตาที่ลืมโพลงอยู่ก็ปิดสนิท
แล้วก็หยุดหายใจไปเลย ทุกคนก็พูดกันว่า แกรักลูกหลาน แกรอให้มาให้ครบก่อน เรามาเยี่ยมแล้วก็กลับไปทำงานต่อ
ยังไม่ทันถึงที่ แม่ก็โทรมาบอกว่า แม่ใหญ่สิ้นแล้วนะลูก หลังจากวางโทรศัพท์..ไม่คิดเลยว่าน้ำตาจะไหล

เราคิดมาตลอดเลย ว่าเราทำใจแล้ว แล้วก็ไม่อยากเห็นแกทรมาน แต่น้ำตาก็ไหล

วันที่ไปรดน้ำ สวดศพ ตลอดอาทิตย์ เราไหว้แม่ใหญ่แล้วก็บอกแกว่า ไปที่ดีๆ นะ แล้วเราคงได้เจอกันใหม่ ไม่ต้องห่วงกังวลอะไรแล้ว ตอนนั้นไม่รู้แกอยู่ไหนแล้ว เจอน้องๆ พี่ๆ หลานๆ ก็คุยกันเล่นกันเป็นที่สนุกสนาน น้องและหลานตัวแสบๆ ก็ทำบรรยากาศให้ครึกครื้นดีทีเดียว วันสุดท้ายคือวันเผา ก็มีทำบุญตอนเช้า ไหว้ใหญ่แบบจีน
แล้วพวกลูกๆ ก็ทำทีเป็นยกกล่องสมบัติ?(กระดาษ) ที่บรรจุของใช้ต่างๆ และเงินทอง (กระดาษ) จนเต็มกล่อง
ทำทีว่าหนัก ยกแทบไม่ขึ้น แล้วเราก็ไปยืนล้อมกล่องสมบัติที่ถูกเผาไปให้แม่ใหญ่ กันเป็นวงกลม ประมาณว่าให้แม่ใหญ่เท่านั้น วิญญาณอื่นไม่มีสิทธิ์ จบขั้นตอนนี้เราก็รอตอนเย็น มีพระมาสวดและเทศน์ แขกเหรื่อมากันหนาตาแล้ว ต่อไปก็เป็นการแห่ศพย้ายไปที่เมรุ โดยนำโลงศพวางบนรถแห่ศพที่ประดับประดาสวยงามด้านข้างเป็นรูปพญานาค
ญาติๆ และคนสนิทเดินรอบเมรุเวียนซ้าย 3 รอบ แม่เราเป็นลูกคนโตถือรูป ส่วนลูกชายถือกระถางธูป แม่บอกว่าอย่าเดินตามหลัง ให้เดินข้างหน้านำแม่ใหญ่เค้าไปไม่ใช่เดินตาม เราเดินอยู่ช่วงหน้าโลง ไปๆ มาๆ ทำไมมาอยู่ตรงข้างโลงศพก็ไม่รู้ ช่วยเข็นรถพญานาคไปซะงั้น (คนที่บังคับรถอันนี้ บังคับไม่ได้เรื่อง เลี้ยวไม่พ้นบ้าง เลี้ยวไม่ทันบ้าง จนคนในขบวนต้องมาคอยช่วยประคองรถให้อยู่ในทิศในทาง) เมื่อญาติๆ ฝ่ายชายยกโลงศพแม่ใหญ่ไปตั้งบนเมรุเป็นที่เรียบร้อย ต่อไปก็เป็นการทอดผ้าบังสุกุล โดยแขกคนสำคัญๆ หลังจากนั้นแขกที่มาก็ทยอยกันเอาดอกไม้จันขึ้นไปวาง พวกเราต้องมายืนไหว้ขอบคุณแขก ตรงทางลง จนแขกหมด

ถึงเป็นคราวของญาติพี่น้อง เราขึ้นไปดูแม่ใหญ่เป็นครั้งสุดท้าย เอาดอกไม้ไปวาง จนประตูห้องเผาเลื่อนลงมาปิด
น้ำตาไหล นึกในใจว่าสุดท้าย เราก็คงไม่อาลัยกับโลกนี้แล้ว ลูกๆ ของแม่ใหญ่ร้องให้กันทุกคนเลย คิดซะว่าเราคงได้เจอกันใหม่
แม่ใหญ่เป็นคนชอบอ่านหนังสือ หนังสืออะไรแกก็อ่านได้ เราเคยเอาหนังสือเรื่อง 100 ปีแห่งความโดดเดี่ยวไปให้แกอ่าน
พอแกอ่านจบ เราก็ไปเอาคืนแล้วถามว่า เล่มนี้เป็นไง แกบอกว่าเหมือนชีวิตแม่ใหญ่เลย...
เราก็เลยอึ้งๆ โดดเดี่ยวเหมือนชื่อเรื่องเลยหรอ ไม่เป็นอย่างนั้นหรอกมั้ง เพราะใครๆ ก็รักแม่ใหญ่

แล้วเราคงได้เจอกันใหม่ ที่ไหนซักแห่งนะ ใช่ไหม

จดหมายบำบัด

2008-07-14T00:53:00.002+07:00

วันนี้ดันไปค้นพบกล่องไม้ซึ่งข้างในบรรจุจดหมาย ไดอารี่ และโปสการ์ดเก่าๆ ตั้งแต่สมัยละอ่อน

บ้างก็เป็นเราเขียนให้ตัวเอง เพื่อนเขียนให้เรา เราเขียนให้เพื่อน คนที่ปลื้มเรา และคนที่เราแอบปลื้ม มีแม้กระทั่งจดหมายที่่เขียนเสร็จแล้วแต่ยังไม่ได้ส่ง

พอเปิดออกมาเท่านั้น ก็ไม่เป็นอันทำอะไรเลย นั่งอ่านอยู่นั่น เปิดอันนั้นดูอันนี้

สมัยโน้น (เหมือนจะนาน เหมือนจะแก่) การเขียนอะไรถึงกันมันช่างแสนคลาสสิก ซึ่งวิธีอื่นๆ ดูจะเทียบไม่ได้เลย

เราเป็นคนนึงที่ชอบเขียนมาก เขียนไดอารี่จริงจัง ละเอียดละออ รายละเอียดต่างๆ ความรู้สึกทั้งหลายทั้งปวงอัดแน่นเต็มพรืดไดอารี่ พอจะจำอารมณ์ของการติดการเขียนไดอารี่ได้ คล้ายๆ เรื่องราวในนั้นเป็นเรื่องที่พูดคุยกับใครไม่ได้ทั้งหมด เหมือนเรามานั่งคุยกับตัวเองวิเคราะห์ตัวเอง ปลอบใจ ด่า กังวล สงสัย ให้กำลังใจตัวเองไป แต่ที่แน่ๆ เมื่อจบการเขียนในแต่ละวัน มันรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เหมือนอารมณ์ความรู้สึกถูกโอนถ่ายพลังไปสู่หน้ากระดาษจนหมด จนรู้สึกโล่งใจ สำหรับเราการเขียนเหมือนเป็นการบำบัดอย่างหนึ่งไปเลย

เข้าใจว่าการเขียนจดหมายถึงกันก็คงจะเป็นประมาณนี้ คิดดูเวลาที่เราได้รับจดหมายจากใครๆ ก็เหมือนเราได้รับรู้ความรู้สึกในตอนนั้นของเขาด้วยเหมือนกัน คลาสสิกจะตาย อีกอย่างก็คือความตื่นเต้นดีใจเวลาที่คุณบุรุษไปรษณีย์เอาจดหมายมาส่งให้หน้าบ้าน มันดีใจยังไงก็ไม่รู้ เพราะใจมันจะเต้นแรงขึ้นนิดหน่อยเวลาที่ได้รับจดหมาย มาจนถึงทุกวันนี้ที่อะไรๆ มันเร็วปรื๋อปรู๊ดปร๊าด ก็ถือเป็นความสะดวก แต่..เราก็ยังอยากได้จดหมายอยู่ จดหมายหรือโปสการ์ด หรืออะไรก็ได้ที่ประทับตราไปรษณีย์มาแถวๆ สแตมป์ แล้วมีชื่อเราอยู่บนนั้น แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นแคตตาล็อคสินค้าจากห้าง ก็ยังดีใจ

เขียนมาถึงตรงนี้ ใครก็ได้ที่ใจดีและมีเวลาและอยากเขียนจดหมาย ช่วยส่งมาให้เราหน่อยนะ อยากได้

แล้วเราจะตอบกลับไป..จริงๆ นะ

จูน

153 รามคำแหง 26/2 หัวหมาก บางกะปิ กรุงเทพฯ 10240

*ภาพประกอบจาก wikipedia

A cover carried on a 1932 first flight in the north woods of Canada, with a cachet and franked with both a regular and airmail stamp.