12.9.59

On earth 01

ในปีนี้ชีวิตพบความเปลี่ยนแปลงหลายๆ อย่าง
แม้หลักๆ จะหนักๆ แต่ชัดแจ้งกระจ่างใจมากขึ้น ฉันคิดว่าสุดท้ายชีวิตเราจะไปตามเส้นทางที่เราอยากไป
และอยากจะเป็น ถ้าเราได้ฟังเสียงตัวเองมากพอ

ที่อยู่อาศัย : ที่ๆ เราอยากอยู่ อาศัย พักพิง ปลอดภัย
การงานและอาชีพ : สิ่งที่เราอยากทำหรือคิดว่าอยากจะทำและอยากจะเป็น
ความสัมพันธ์ : ความสัมพันธ์ที่บั่นทอน และไม่จำเป็น ให้ละทิ้งมันเสีย

เมื่อได้มีประสบการณ์บนโลกเพิ่มเติมขึ้นมานั้น ก็จะตระหนักได้ว่า ชีวิตหลักๆ ก็คือการตั้งรับ และระแวดระวังภัย ความเจ็บปวดต่างๆ ทางกายทางใจ ที่ไม่มีใครหนีพ้น สิ่งที่ไม่คาดคิดต่างๆ ทยอยมาเซอร์ไพรซ์ตลอดทั้งชีวิตนั่นแหละ จิตใจที่ต้องคอยประคองไม่ให้เจ็บปวดเกินไปจากสิ่งที่คาดหวัง การจากลาที่เราไม่ต้องการ ที่เหมือนหัวใจจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ทุกอย่างพัดผ่านไป บ้างก็ผ่านไปอย่างเอื่อยๆ เรื่อยเฉื่อย บ้างก็พัดกรรโชก และพัดพาบางสิ่งบางอย่างปลิดปลิวตามไป






อาจจะน่าเจ็บใจที่เราเริ่มเข้าใจ แต่ก็ยังไม่สามารถแก้ไขมันได้
แต่ถ้าควบคุมมันได้บ้างแม้ยังไม่เบ็ดเสร็จ..ก็ยังดี
เหมือนจิตใต้สำนึกที่อยากจะตื่นขึ้น แต่ร่างกายกลับสั่งให้นอนนิ่งๆ รอวันสูญสลาย
เหมือนใจรู้ดีว่าต้องเดินต่อ แต่ก็ก้าวขาไม่ออก
ความเศร้าที่อยากจะขจัด แต่กลับอยากจะซึมซับมันให้เต็มที่เสียก่อน

มองไปรอบตัว ใบไม้ผลิใบอ่อน เพราะฝนชุ่มฉ่ำในช่วงเวลานี้
มันไม่คิดไม่รีรอ ดำเนินชีวิตต่อไปไม่หยุดนิ่ง
ฉันรู้สึกว่ามนุษย์อย่างฉันน่าสมเพช ทำอะไรที่ไม่จำเป็นเสียมากมาย
แต่ฉันไม่มองโลกในแง่ร้าย ไม่ว่าใครๆ ก็มีสิ่งที่ต้องเผชิญด้วยกันทั้งสิ้น มาก-น้อย
พอถึงปลายทางถ้าสะบักสะบอมไปบ้าง แต่สามารถตระหนักรู้ได้ ฉันก็ว่ามาถูกทางแล้วนะ




0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

คิดยังไง..หรือจ๊ะ / what you think ?

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More