4.4.59

ลาบไก่ทอด-วันเกิด-คนจร

วันเสาร์ที่ 8 เมษายน 2559

ที่มิวเซียมสยามมีงานวันเกิดครบรอบ 8 ปี ด้วยความที่เคยไปออกร้านขายลาบไก่ทอดในงาน Noise Market มา 2 ครั้ง ด้วยเหตุที่ว่ามันอร่อยและราคาย่อมเยาสมเหตุผล (เค้าว่างี้นะ) ทางมิวเซียมจึงได้เชิญชวนร้านลาบไก่ทอดของเราไปออกร้านอีกครั้ง ในงานวันเกิดครั้งที่ 8 ของชาวมิวเซียมสยาม

เราได้ทำการตระเตรียมวางแผนไปสำหรับลาบไก่ทอดประมาณ 100 จาน ทอดไก่ไปประมาณ 10 กิโล แม่เป็นคนทอดให้ เหมือนการขายในครั้งที่ 2 เตรียมของเสร็จเรียบร้อยจากบ้าน เราไปเตรียมตัวจัดร้านพร้อมขายประมาณ 3 โมงครึ่ง คนเริ่มทยอยมาเรื่อยๆ เพื่อมาดูดนตรีในงาน เราก็ทยอยขายไปเรื่อยๆ แต่คนน้อยกว่าที่คาดคิด เมื่อเวลาใกล้คอนเสิร์ตจบ ไก่ที่นอนทับๆ กันอยู่ในหม้อ เหลืออีกประมาณ 3 กิโลได้ ก็เลยคิดวิธีจัดการกับมัน ที่คิดไว้ตอนแรกว่าถ้าในกรณีขายไม่หมดจะนำไปแจกจ่ายคนจรแถวเสาชิงช้า ที่คิดต่อมาว่าหรือจะเอาไปใส่บาตรในวันต่อไปดี

สุดท้ายคิดว่าจะแบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเอาไปแจกคนจร ส่วนที่เหลือจะเอาไปใส่บาตรก็แล้วกัน
เมื่อตัดสินใจได้ดังนี้เลยขับรถไปเสาชิงช้า เป็นครั้งแรกที่จะทำการณ์นี้ก็เลยเก้ๆ กังๆ แอบลังเล ว่าจะทำยังไงอะไร วนรถไป 1 รอบ เห็นคนประปรายอยู่แถวหน้าศาลากลางเยอะอยู่ ก็เพ่งมองว่าใช่คนจรหรือคนมานั่งเล่นแถวนี้กันแน่วะ เพ่งไปเพ่งมาก็เป็นคนจรที่มีจำนวนเยอะกว่าที่คาดไว้มากอยู่

พอเรากระพริบไฟเพื่อจอดรถ ก็มีคนมาถามว่ามาแจกของใช่ไหม แล้วจัดแถวให้เสร็จสรรพ
เปิดหลังรถนำไก่จัดใส่จาน คนรีบมาต่อคิวกันยาวมากกก บางคนที่ขาพิการก็รีบรุดมาจนลื่นล้มไปก็มี เป็นอีกครั้งที่เจอเหตุการณ์ที่ทำให้ใจมันรู้สึกกระตุกอย่างแรง ในกลุ่มคนจรมีการบอกว่า ขอให้คนพิการก่อน ขอให้เด็กก่อน จากนั้นต่างก็เดินมารับตามคิว ลาบไก่ทอดที่เตรียมไปในตอนแรกหมดลงอย่างรวดเร็ว รวมทั้งจานที่ใส่ด้วย พวกเราตัดสินใจหั่นไก่ทอดเพิ่ม เราก็วิ่งไปซื้อถุงมาใส่แทนจาน สรุปสุดท้ายก็แจกจ่ายไปจนหมดและแอบใจเสียด้วยซ้ำว่ามีมาให้ไม่พอกับคนที่ต่อแถวอยู่อีกยาวเลย บางคนที่ต่ออยู่ก็บอกว่า ต่อคันไหนๆ ก็ไม่เคยทันเลย น่าสงสารจัง

ในช่วงเวลาที่เราแจกอยู่ก็มีรถหลายคันทยอยมาจอดแบ่งปันกันอยู่ตลอด สอบถามกับคนที่คอยจัดแถว เค้าบอกว่ามีประมาณ 100 คน บางวันก็ถึง 300-400 คนเลยทีเดียว คิดในใจว่ามีโอกาสจะมาอีกแน่นอน ถ้ามีความพร้อม บางคนก็ถามหาน้ำดื่ม ซึ่งพวกเขาน่าจะเก็บไว้ดื่มได้ ยิ่งในหน้าร้อนคงยิ่งทวีความต้องการ ก่อนหน้านี้ได้อ่านเจอโครงการรถหมูแดง ของมูลนิธิกระจกเงาที่ทำมานานแล้ว และสามารถให้เราไปร่วมสมทบทุนได้ด้วย

ในบางครั้งไม่รู้ว่าเรามีน้อยหรือมีมาก
ในบางครั้งเราไม่ทันรู้คุณค่าของชีวิต
ในบางครั้งเราหายใจทิ้งขว้างและเอาแต่ครุ่นคิด
เรามาอาศัยอยู่ในโลกนี้เช่นเดียวกัน และก็จะจากไปในวันหนึ่ง

โลกควรจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ สังคมควรได้รับการเยียวยา
ต้องมีหน่วยงานที่รับผิดชอบ และอื่นๆ ที่น่าจะเป็น
ซึ่งบางทีมันก็..ไม่เป็นอย่างนั้น

เรามีไม่มาก เราก็ให้เท่าที่ให้ได้ แบบเต็มใจก็พอ
งานนี้ได้กำไรมาแล้วและได้กำไรมาอีก เป็นกำไรที่เป็นเงินและกำไรในส่วนของ สปช.

กลับมาบ้านบอกแม่ว่าพรุ่งนี้ไม่ต้องเตรียมของใส่บาตรแล้วนะ แม่ได้บุญนี้ไปเต็มๆ แล้ว เพราะแม่เป็นคนทอด :D


จูน

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

คิดยังไง..หรือจ๊ะ / what you think ?

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More