15.6.53

ยังเสียดายที่ไม่ได้เจอ...อาจารย์ ปยุต เงากระจ่าง

ในปี 2519 อนิเมชั่นเรื่อง "สุดสาคร" ได้ถือกำเนิดขึ้นและเป็นปีที่เราเกิดด้วย และได้ฉายครั้งแรกในปี 2522
เรื่อง "สุดสาคร" ในความทรงจำวัยเด็กของเรา ตื่นตา ตื่นใจ น่าประทับใจและน่าติดตามเป็นที่สุด
จนเมื่อโตมาและได้เข้าเรียนสาขาภาพยนตร์ ถึงได้ทราบถึงประวัติและผลงานชิ้นอื่นๆ ของอาจารย์ปยุต เงากระจ่าง
ซึ่งทำให้เกิดความรู้สึกเคารพ นับถืออย่างจริงใจ อย่างสุดใจ ในความสามารถและความพยายามของอาจารย์
ถึงแม้ว่าหนทางจะไม่สะดวก แม้อะไรๆ ก็ดูไม่เป็นใจ..แต่อาจารย์ก็ยังเปล่งประกายอยู่เสมอ

ในชีวิตนี้เรายังไม่มีโอกาสพบอาจารย์ตัวจริงเลยซักครั้ง และก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
ครั้งที่เฉียดไปเกือบจะได้พบ คือวันประกาศผลรางวัลภาพยนตร์สั้นครั้งที่ 2 ในปี 2541 ที่สถาบันปรีดี พนมยงค์
งาน Thesis ที่เป็นงานอนิเมชั่นของเราเข้าร่วมประกวดด้วย ด้วยความที่ติดซ้อมดนตรีตอนนั้นกับเพื่อนๆ วง "ซับใน" (ทางสังกัดจะจองคิวไว้ให้ตลอด..เลื่อนยาก)และวันนั้นร่างกายก็ป่วยไม่อำนวยหลายอย่าง คือปวดท้อง และท้องเสียอย่างรุนแรง เกือบหมอบอยู่ในห้องซ้อม และด้วยงานอนิเมชั่นจบของเรา ระหว่างกระบวนการ การทำงาน ในการ Present ในแต่ละครั้งทำให้ใจฝ่อ เพราะเราเกือบจะเรียนไม่จบด้วย Thesis ตัวนี้แหละ แต่พอมันผ่านพ้นขีดอันตรายมาได้ ก็ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างไม่ค่อยดีจากหลายฝ่าย ทำให้เราคิดว่าคงไม่น่าจะได้รางวัลอะไรกับเขาหรอก แต่ระหว่างที่พักซ้อมก็มีเพื่อนและรุ่นพี่ที่อยู่ในงาน โทรมาบอกว่างานอนิเมชั่นของเราได้รับรางวัล มีกรรมการจากจีน และจากประเทศไหนอีกนะ จำไม่ได้..แต่ที่จำได้แม่นคือ อาจารย์ปยุต นาทีนั้นเราตื่นเต้นมากเลย รุ่นพี่บอกว่าอาจารย์เลือกหนังเรา ตื้นตัน..

เราเองไม่เป็นอันซ้อมต่อ วันรุ่งขึ้นเราเข้าไปรับรางวัล ใจยังตึกตักอยู่เลย
ถ้าเป็นวันประกาศคนเต็มเลย..ถ้าเค้าประกาศชื่อเราให้ขึ้นไปรับรางวัล เราอาจจะตัวแข็งไปเลยก็ได้หรืออาจจะเดินสะดุดล้ม..อะไรทำนองนั้น..
นั่งรอทีมงานกับแม่ที่สถาบันปรีดี เพราะพี่เค้าบอกรอแป๊บนึงนะ เพราะเอาใบรางวัลไปใส่กรอบให้อยู่ :)
เสียดายเราอยากรับจากมืออาจารย์ เพราะเป็นรางวัล ปยุต เงากระจ่าง สาขาอนิเมชั่นปีแรก
เราได้รับเงินรางวัลมา 5,000 บาท กลับบ้านแล้วก็นั่งเสียดายอยู่หลายวันจนถึงวันนี้
ยิ่งคิดก็ยิ่งเสียดาย...ขนาดผ่านมา 12 ปีแล้ว

ยิ่งอาจารย์เพิ่งจากไปในปีนี้ เรายิ่งรู้สึกว่าน่าเสียดาย..โลกก็เป็นไปแบบนี้แหละ
แต่ในโลกปัจจุบันทุกวันนี้ ทุกอย่างเร็ว ลัด ทุนนิยมเยอะ จนบางทีเราคิดว่าฮีโร่คนเก่งหรือภาพของสุภาพบุรุษของปัจจุบันค่อยๆ แตกแถวจากเส้นเดิมไปมากโขเลยทีเดียว ฮีโร่ของคนยุคนี้ อาจจะต้องเป็นคนมีเงิน ปราดเปรียว ทันสมัย ดูสำอางค์ และใช้ปากเป็นอาวุธ แต่ฮีโร่ของเรายังคงเป็นฮีโร่ในยุคเก่า หลังพิงฝา ขยันและพยายามอย่างหนัก ในสิ่งที่ตัวเองรัก ต่อสู้ ทำต่อไปไม่โทษฟ้าดิน และจิตใจดีมีคุณธรรม เราว่าภาพของฮีโร่ของเราคงไม่เปลี่ยนแปลงไปจากนี้แล้วแหละ

เราเชื่อในพรสวรรค์ แต่เราเชื่อในความพยายามอย่างหนักมากกว่า

ขอบคุณอาจารย์ปยุต รางวัลที่เราได้รับนั้นถือเป็นแรงบันดาลใจ ให้ทำอย่างตั้งใจในสิ่งที่เรารักและอยากทำต่อๆ ไป

ด้วยความเคารพอย่างสูง

อ่านประวัติอาจารย์ http://th.wikipedia.org/wiki/ปยุต_เงากระจ่าง
**หนังสือน่าเก็บ "คือชีวิต คือปยุต คือ Animation"

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

คิดยังไง..หรือจ๊ะ / what you think ?

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More