Hello !! This is the official

Welcome to Bear-Garden official site.

Bear-Garden new album !!

OUT NOW!!!

Bear-Garden Moulting T-Shirt 2012

Limited Edition June's pen drawing

Bear-Garden Bass and Drum Set

Bear-Garden Drum and Bass Show, Compact, Ready to go.

BB Brothers Cartoon

If you like Labrador dogs and like cartoons. Do not forget to follow the story of two brothers, Baloo and Barley here! That is so much fun.

26.3.52

แวะไปเยี่ยมคุณบางแสน








เมื่อวานเรามีโอกาสแวะไปหาคุณบางแสน สายลม แสงแดด ผู้คนล้นหลาม และขยะ
เพราะภารกิจที่เราต้องไปตระเวณถ่ายรูป เพื่อใช้ในการทำงาน ตามหาแม่ค้าที่ยังใช้หาบหาบของขายอยู่ ตระเวณหาในเมืองหลวงและตะเข็บเมืองหลวง
อยู่หลายที่ ก็ไม่เจอเสียที เพราะแม่ค้าหาบเร่ส่วนใหญ่นั้นตั้งเป็นโต๊ะกันไปหมดแล้ว ( ยกเว้นแม่ค้าขายส้มตำที่หน้าหัวลำโพง..แต่ติดเรทไปหน่อย ฮ่าๆ )

เราเลยนึกถึงบางแสน..มาถึงตอนบ่ายสองโมงกว่าๆ ผู้คนล้นหลาม เด็กๆ มากันเป็นรถทัวร์ เล่นน้ำเล่นทรายกันอย่างสนุกสนาน ที่ไหนมีคนที่นั่นก็ต้องมีขยะ เห็นทะเลก็ได้แต่สะท้อนใจ ว่าคุณบางแสนนั้นช่างทรุดโทรมลงไปอย่างผิดตา แต่บรรยากาศนั้นยังเป็นบรรยากาศที่น่าคุ้นเคยอยู่ บริการเช่าห่วงยาง คนขายเครื่องบินโฟม มะพร้าวอ่อน กุ้งต้ม ส้มตำ เราชอบบรรยากาศแบบนี้นะ เรียบง่ายจริงใจ แต่ติดอยู่ตรงที่ทะเลนั้นดูโทรมจนน่าใจหาย
เห็นเด็กๆ สนุกกันแล้วก็แอบชอบใจไปด้วย บ้างก็นั่งขุดทราย บ้างก็แช่น้ำ เป็นวันพักผ่อนที่แสนดีของพวกเค้า..แต่ทะเลนั้นหายใจรวยรินซะแล้ว
การไปเยี่ยมคุณบางแสนในครั้งนี้ จึงมีอารมณ์หลากหลายประดังประเดเข้ามา แต่ที่แน่ๆ อารมณ์ที่ชัดโด่งออกมาคือ ออกหดหู่เศร้าเล็กๆ
โลกนี้ทุกสิ่งอย่างไม่มีจีรัง โรยรา แตกสลาย..ไปในที่สุด

ได้ภาพป้าหาบมะพร้าวน้ำหอมขายสมใจ ได้อารมณ์มากมายผสมปนเปในวันนี้..
และทำใจยังไม่ค่อยจะได้..กับอาการของคุณบางแสน

22.3.52

วันเสาร์เสียเลือด

วันเสาร์ที่ผ่านมาเราตั้งใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าจะไปบริจาคเลือด เพราะนึกขึ้นได้..ว่าบริจาคครั้งแรกตั้งแต่ปี 50
ใจเราอยากบริจาคติดต่อกันเป็นประจำจนกว่าจะบริจาคไม่ได้ แต่ปีที่แล้วชีวิตก็วุ่นวายไม่เข้าที่จนไม่มีเวลาคิดถึงสิ่งอื่นและคนอื่นมากนัก ปีนี้อะไรเริ่มลงตัวและเราตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำให้ได้อย่างต่อเนื่อง

บ้านเราอยู่แถวบางพลี ห่างไกลจากสภากาชาดมากที่เดียว เราเลยลองเข้าไปดูในเวบ www.blooddonationthai.com ก็เลยได้รู้ว่าจุดที่ใกล้สุดคือ ซีคอนสแควร์ ทุกวันเสาร์ที่ 3 ของเดือนจะมีหน่วยบริจาคเคลื่อนที่มาให้บริการ เราก็ตรงดิ่งไปทันที..ตอนที่บริจาคครั้งแรกหลังบริจาคเสร็จ เรานั้นออกอาการมือเย็น คล้ายจะเป็นลม แทบยืนไม่อยู่ (ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยลิ้มรสชาติการเป็นลม..ทุกประเภท ลมแดด ลมน้ำ ลมเพลมพัด..)เพราะช่วงนั้นชีวิตหักโหมมาก 
ครั้งนี้แอบลุ้นว่าจะมีอาการอะไรอีกหรือเปล่า ก่อนบริจาคก็กรอกใบเขียว วัดความดัน ตรวจความเข้มข้นเลือด และขึ้นเตียง พยาบาลเดินเวียนไปมาเขย่าเลือดในถุงของเรา บีบมืออยู่ไม่นานเลือดก็เต็มถุง และคราวนี้เราได้รับแจกจตุคามมาหนึ่งองค์ บริจาคเสร็จได้แจกแก้วกาแฟมาอีก ไปนั่งดูดน้ำแดงกินขนมปังสักพัก ก็เดินทางกลับ เฝ้าระวังและสังเกตอาการตัวเองตลอด เพราะกลัวฟุบสลบไปกลางทาง อายคน ฮ่าๆ แต่คราวนี้ผ่านฉลุยจนถึงบ้านเลย ช่วงที่ผ่านมาแอบฟิตไปออกกำลังกาย และช่วงนี้ก็ไม่ได้หักโหมทำอะไรหามรุ่งหามค่ำ ตื่นนอนเข้านอนเป็นเวลา ร่างกายเลยดีขึ้น..เยส! ภาคภูมิใจที่แข็งแรง ฮ่าๆ

ทางสภากาชาดไทยแจ้งว่า ในหน้าร้อนปีนี้โลหิตสำรองมีน้อยกว่าที่ต้องการ ประกอบกับเป็นช่วงปิดเทอมนักเรียน นักศึกษา ก็ไม่มีโอกาสได้บริจาค เปอร์เซนต์ของโลหิตที่ได้รับบริจาคลดลงไปถึง 25% ทีเดียว และเรื่องของเรื่องใกล้หยุดยาววันสงกรานต์ ปริมาณอุบัติเหตุที่จะเกิดขึ้นจะเพิ่มขึ้น ทำให้ความต้องการของโลหิตนั้นมากขึ้นตามไป ถ้าใครสะดวกและมีโอกาสก็สามารถทำสิ่งนี้เพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ได้ โดยไม่ต้องเสียกำลังทรัพย์เลย (ยกเว้นค่าเดินทางไปและกลับ ฮ่าๆ) ทุกวันนี้โลหิตในคลังก็ใช่ว่าจะพอเพียง..มีโอกาสก็ไปช่วยบริจาคด้วยนะ
ส่วนเราเป้าหมายคือบริจาคต่อๆ ไปเป็นประจำจนกว่าจะอายุ 60 ปี หรือตายก่อน..อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน

7.3.52

ในยุคที่รักแร้ควรจะขาวใสเท่าหน้า..หรอ


ภาพประกอบจากอินเตอร์เนท

เป็นคนไม่ค่อยชอบดูทีวี ยกเว้นข่าว..แต่ตอนนี้เมื่อมีทางเลือกคืออินเตอร์เนท
ทีวีก็ซึมเศร้าเหงาหงอย ไม่ได้ทำหน้าที่ทีวีอีกต่อไป
เอาเป็นว่าก็จะเป็นความบังเอิญเท่านั้นในช่วงนี้ ที่จะได้ดูทีวี
เมื่อวันก่อนไปกินข้าวข้างนอกบ้่าน แล้วร้านข้าวเปิดทีวีทิ้งไว้นั่นแหละ..แล้วเราก็ได้ดูโฆษณา
ยาทาเต้า เอ้ย..เต่า ยี่ห้อนึง สาวสวยคนนึงมีความมั่นใจในความขาวของวงแขนสุดๆ
เอาเป็นว่าทั้งวันแม่ง..ไม่ได้หุบแขนเลยว่างั้น จะขึ้นรถไฟฟ้ากูก็ยก..จะเดินไปไหนก็ยก
กระทั่งทำของตกก็ยังยกแขนอยู่..แล้วเอาเข่าหนีบของขึ้นมาแทน (อันนี้..คิดเอง)
ตลกตอนที่ขนาดเดินสวนกับคนหมู่มาก เธอก็ยกแขนแทรกตัวมาจากผู้คนเหล่านั้น
(ซึ่งโคตรผิดธรรมชาติ)ไม่แค่นั้น..สีหน้าแม่งโคตรจะภูมิใจที่คนอื่นได้เห็นจั๊กแร้เสียจริง
โลกเรามันเปลี๊ยนไป่..
อันความจริงแล้ว เรามีความจำเป็นที่ขนาดต้องมีจั๊กแร้ขาว เงา ไร้ขน เพื่อเป็นความภาคภูมิใจขนาดนั้นเชียวหรือ
ตอนนี้เค้าหันมาดูจั๊กแร้กันก่อนหน้าแล้วมั้งเนี่ย..
สำหรับเราเออ..ก็คิดว่าจั๊กแร้เป็นของที่ไม่จำเป็นต้องอวดขนาดนั้น
แต่ก็ต้องดูแลประมาณนึง โกน ถอน ก็ตามแต่ไม่ให้มีกลิ่นเดือดร้อนชาวบ้านก็เป็นพอ
จนแก่ป่านนี้แล้ว ก็ยังมีอุดมการณ์และเจตนายังเหมือนว่าจะยกแขนโชว์รักแร้ เมื่อจำเป็นเท่านั้น
จำโฆษณาของ เรโซน่า ได้สมัยเรายังเด็กๆ
จำเพลงประกอบได้ประมาณว่า " เปิดอ้อมแขน อบอุ่นเสมอยามชิดใกล้ เปิดอ้อมแขนๆๆ ปกป้องห่วงใยอาทร..อ้อมแขนนี้จะไม่ทำให้คุณผิดหวัง "
ประมาณนี้นะ รู้สึกว่าน่ารักกำลังดี น่าดู สมเหตุสมผล ก็เป็นเพื่อนกอดกันหลังแข่งบาสชนะๆ และหนุ่มเอาเสื้อแจ๊คเก็ตขึ้นมากางวงแขนกันฝนให้หญิง
ประมาณนี้นะ พอดีๆ มีความจำเป็น แบบเผลอด้วยความบังเอิญหรือจงใจ..มาดมเต่าก็จะไม่ผิดหวัง..ฮ่าๆ
พอดีๆ ไม่เห็นจะต้องเอาค่าเดินหน้ายกเต่า ท้าแดดท้าลมทั้งวัน มันผิดปกติไหม..หาา

ชัก..อยากไว้ขนจักแร้ ประชดสังคม
ฮ่าๆ
มีเพื่อนเป็นชาวเยอรมันเคยบอกว่า การไว้ขนรักแร้มันเป็นสิทธิส่วนบุคคลมากๆ ที่โน่น..ไม่แปลก
ที่ใครจะมีขนรักแร้ยาวขนาดถักเปียได้ ไม่มีใครประณามแน่นอน..เราชอบตรงที่เราสามารถทำอะไรที่อยากทำได้
เป็นอะไรที่อยากเป็นได้ ถ้ารู้สึกว่ามันเหมาะสมกับตัวเอง
และมีคนเห็นว่ามันก็เป็นเรื่องปกติ ที่คนเราสามารถจะทำอะไร หรือเป็นอะไรที่แตกต่างกันได้

นะ..แล้วคอยดูแล้วกัน
ฮ่าๆ ล้อเล่นนะ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More