Hello !! This is the official

Welcome to Bear-Garden official site.

Bear-Garden new album !!

OUT NOW!!!

Bear-Garden Moulting T-Shirt 2012

Limited Edition June's pen drawing

Bear-Garden Bass and Drum Set

Bear-Garden Drum and Bass Show, Compact, Ready to go.

BB Brothers Cartoon

If you like Labrador dogs and like cartoons. Do not forget to follow the story of two brothers, Baloo and Barley here! That is so much fun.

18.11.52

“Slow Synth meet Hard Beat”


คอนเสิร์ต “Slow Synth meet Hard Beat

จัดที่ Club Culture ถ.ศรีอยุธยา วันที่ 27 พ.ย. 2552

พบกับ Slow Reverse,  Bear-Gardenดีเจสุหฤท สยามวาลา และ Stylish Nonsense

บัตรราคา 300 บาท + 1 drink พร้อมซีดีฟรี สำหรับผู้ซื้อบัตรเข้าชม 50 ท่านแรกเท่านั้น เวลา 3 ทุ่มครึ่งเป็นต้นไป


"Slow Synth meet Hard Beat"
27 november 09
start from 9.30pm
ticket 300 Bth
free cd for first 50 tickets entry,

line up
Stylish Nonsense (Electric Duo) 
http://www.facebook.com/stylishnonsense
DJ Suharit Siamwala (Electronica Dj Set) 
http://www.suharit.com
Bear-garden 
http://www.pandarecords.com/bear-garden/
Slow Reverse (Synth Pop) 
http://www.slowreverse.com

Slow Reverse is a Bangkok-based dreamy synth-pop band formed in 2006. The band consists of U-Krist Sirichana (Uze), Pim-Uma Sirayanyong (Chompoo), Srivara Arayawongkul (Oil) and Kasawan Kungvalpivat (Pang).
Their sounds is based on beautiful melodic guitars, old analogue synthesizers and a lovely percussive sounds of vibraphone.

Stylish Nonsense is Electric Duo. Their live is an improvisation music with high energy by vintage keys and acoustic drums. from Break to Funk Beat combine mellow sound from Keyboards. Their show were invite to oversea several times.

DJ Suharit is experiece electronica music Composer and DJ, 12 years in DJing, Producing, composing, Mixing. Still young and active. Love to propose clubbers something new but dance along. Always adore new sound on the dance floor.

Bear-Garden is Somsiri Sangkaew or June. Bear-Garden sounds quite pop, experimental with her nylon guitar, electric bass, small synthesizer and some cheap musical stuff.

เจอกันนะคะ
June The Bear

17.11.52

...in my mind..

เวลาเหนื่อยๆ ล้าๆ ท้อๆ ในหัวจะแว่บคำพูดของคนๆ นึงขึ้นมา ผ่านมาร่วม 10 ปีแล้ว..
เป็นประโยคที่คลาสสิคชูใจมาจนถึงทุกวันนี้ " ถ้าเธอจะแตกต่างจากคนอื่น..เดินในเส้นทางที่ไม่เหมือนคนอื่น..เธอต้องใช้ความกล้าหาญมาก" ในตอนนั้นเราเริ่มที่จะทำเพลง และคิดแตกต่าง อยากทำอะไรที่มันเป็นตัวของตัวเอง อาจจะไม่แปลกในช่วงวัยที่ใครๆ ก็อยากจะ "ดื้อ" แต่เราก็ดื้อมากจนยาวนานมาถึงทุกวันนี้ อาจเป็นเพราะประโยคนี้ก็ได้..บางทีเราก็ไม่รู้ตัวว่าที่เราเป็นตัวเราทำในสิ่งที่มั่นใจ อย่างมั่นคงมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะมีผู้คนที่เข้าอกเข้าใจรายล้อม..เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง วันนี้อยากจะขอบคุณทุกคน...และอยากจะให้กำลังใจกลับคืน
..สู้ต่อไปนะทุกคน ไม่ว่าจะอยู่มุมไหน ตั้งใจจะทำอะไร ขอให้ลุล่วงไปได้ด้วยดี..

13.11.52

ร้านป้าหวานและสะพานปลาอ่างศิลา









เมื่อวานมีโอกาสได้ไปถ่ายรูปนอกสถานที่ถึงระยอง ขากลับเถลไถลไปกินผัดไทยที่ร้านป้าหวาน
ซอยอ่าวอุดมซอย 4 เป็นร้านเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงมานาน แต่เราก็ไม่รู้จัก !
ได้เจ้าของบล็อค www.sunshinethailand.com ชักนำไป
เราสั่งผัดไทยกุ้งปู และ ทะเลลวกจิ้ม อร่อย..ชิวๆ ยามบ่าย 
เวลาสบายใจ สบายพุง เรามักจะนึกขอบคุณใครซักคน ที่นำพาให้เรามาเกิดที่นี่ประเทศไทยจากใจจริง
* ขอบคุณรูปร้านป้าหวานจากคุณ sunshinethailand.com

เลยเถิดต่อไปที่อ่างศิลา แวะสะพานปลาซื้อของทะเลๆ กลับไปกินบ้าน
เราซื้อหอยเชลล์มา 1 กิโล 100 บาท กับปลาริวกิวตากแห้งไปฝากแม่ 
พอไปเจอของละลานตา คิดไม่ค่อยถูกอยากซื้อไปซะหลายอย่าง แต่สุดท้ายก็ได้อย่าง 2 อย่าง
ตามกระบวนการไตร่ตรองอย่างรอบคอบ..
รู้สึกสบายใจจริงหนอได้เปลี่ยนบรรยากาศถึงแม้จะใกล้ๆ เมืองกรุง แต่ทะเลก็อยู่ตรงหน้า
ภาพผู้คนดำเนินชีวิตที่แตกต่าง ทำให้รู้สึกว่า..ทุกคนมีหน้าที่แตกต่างกันไป
พระอาทิตย์ใกล้ตกน้ำ..หมดไปอีกหนึ่งวัน
เหมือนจะบอกเราว่า จะทำอะไรก็รีบทำ !



หอยมากมาย
โบราณว่า อย่าฝากหมาไว้กับปลาแห้ง..เห็นมะ
หมึกมากหลาย

เค้าว่าเอาเนื้อมาผัดเผ็ดอร่อย แต่เห็นแล้วอดสงสารไม่ได้ตัวนี้ 130 บาท

10.11.52

Bear-Garden at FF 9

โปสเตอร์สูงเท่าขนาดตึก 4 ชั้น จ๊าบบ..
สาวตรงกลางที่โดนห้อมล้อมนั้นข้าพเจ้าเอง
บู้ท Stylish Nonsense น่ายกกลับบ้านมากๆ 
ป๊อก แอนด์ หรั่ง ที่บู้ทแพนด้า
ขอบคุณทุกท่านที่มาอุดหนุนพี่หมีในปีนี้..โย่ว

เหนื่อยกายสายตัวแทบขาด จริงๆ ไม่ค่อยได้ทำอะไรหนักหน่วงหรอก..แต่เป็นเพราะแก่แล้วนั่นเอง

ปีก่อนมีหนุ่มๆ หัวแอฟโฟร่ เต็มทั้งงาน ปีนี้ผมยาวฟู กางเกงรัดไข่ มากันเต็มงาน
ปีนี้คนค่อนข้างน้อยเงียบหงอย หรือปันใจไปหาเกิร์ลแกงค์ บอยแบนด์เกาหลีกันไปหมดแล้ว
ก็ไม่อาจทราบได้ แต่ Panda Records, Redtwenty และ Bear-Garden
ยังมาเหมือนเดิม..

ปีนี้เรามีซิงเกิ้ลออกใหม่ หัวสัตว์ และ เสื้อยืดลายใหม่ไปขาย
ชอบตอนที่คนมาลองหัวสัตว์ ขำ เฮฮา กัน รู้สึกมีความสุข
Redtwenty ก็เช่นกัน มีเสื้อยืด และซิงเกิ้ลใหม่ที่ทำงานร่วมกับ พี่อู Day Tripper เปิดตัวกันไป
งานวันแรก เรามีเล่นกับ Redtwenty ตอนบ่าย 3 โมงกว่า เวที่มะจาเร่ ร้อน..รุ่ม แดดยังแรงอยู่เลย
เล่นเสร็จเหงื่อแตกกันกระจาย แล้วเราก็ไปเล่นเบสให้ Basement Tape
ตอนเกือบทุ่ม เวทีเดิม พระอาทิตย์ตกดินพอดี..

ปีนี้คนน้อยจนหนาว แต่ดีใจที่เห็นแฟนประจำยังไปมาหาสู่กันเหมือนเดิม
ขากลับวันอาทิตย์ ไปสอยโปสเตอร์ที่ติดอยู่เป็นฉากตรงเวทีฮาเร็ม
รูปสาวหัวกระต่ายนั้นข้าพเจ้าเอง (แต่ตัวไม่ใช่นะ เอ็กซ์กว่าตัวจริงมาก)
ได้ลายเซ็นต์คุณ นาวิน เป็นที่ระลึกด้วย

ยังไงฝากซิงเกิ้ลใหม่ด้วยนะคะ The Follower หน้าปกแด๊นซ์กระจาย
เจอกันเมื่อ..พรหมลิขิตบันดาลชักพา

รักทู้กคน
June The Bear


11.10.52

โยคะบำบัด Yoga Therapy



มาแล้ว ! หลังจากงานชุกชุม+หลังบาดเจ็บ+ป่วยไข้+ลำไส้อักเสบ
ฟื้นฟูร่างกายกลับคืนมาดีเกือบดังเดิม ช่วงที่ฟื้นฟูหลังที่เจ็บก็เลยทดลองฝึกโยคะดู
ได้ผลดี เหงื่อแตกพลั่กๆ และอาการหลังเจ็บก็ดีวันดีคืน
BB&ME ตอนนี้เอามาจากเรื่องจริง..ยากทีเดียวที่จะฝึกโยคะได้ครบรอบ
ถ้ามีพวกมันอยู่ !! TvT

Love my Dog,

June The Bear

1.9.52

สวนสัตว์ ZOOOOOO....

หดหู่ใจ สับสนจิต...
เป็นคนชอบสัตว์มาก แต่เวลาที่ไปสวนสัตว์กลับมีความรู้สึกสองอย่างผุดขึ้นมาในเวลาเดียวกันเสมอ
ชอบที่จะได้ดูสัตว์อย่างใกล้ชิดแต่ก็กลับหดหู่ ความรู้สึกอย่างหลังมักจะแรงกว่ามากกก
เมื่อวานแวะไปฟาร์มจระเข้ ที่เราไม่ได้ไปมานานนับสิบปี ทุกอย่างเปลี่ยนไปมาก
ทุกอย่างมีระยะเวลาของมัน เช่นร้านรวงผับบาร์มีอายุขัย 5 ปีก็นับว่ายาว เค้าก็เซ้ง เปลี่ยนที่ เปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนสไตล์
แต่กิจการสวนสัตว์ที่มีอายุนานเกือบเท่าช่วงชีวิตคนๆนึง..ก็ย่อมถึงเวลา..เสื่อมโทรมอย่างรุนแรง จะเปลี่ยนอะไรได้บ้าง

ผ่านไปทำธุระแถวนั้นพอดี เลยแวะเข้าไปดูซะหน่อย ไปถึงตอน 4 โมงเกือบ 5 โมง
คุณลุงขายบัตรคือเจ้าของมาขายเอง ถามลุงว่าปิดกี่โมง ลุงบอก 6 โมงครึ่ง
แต่โชว์ช้างกับจระเข้ไม่มีแล้ววันนี้เลยลดให้ครึ่งราคา เป็นคนละ 30 บาท ลุงบอกไม่ต้องรีบค่อยๆ เดินดูไป
​เดินเข้าไปกลิ่นเหม็นแตะจมูก เดินเข้าไปเจอกรงเสือขาว และสิงโต จำได้ว่ากรงของสิงโตก่อนหน้านี้เคยเป็นกรงเสือกับหมา ขังอยู่รวมกัน
แนวจะนำเสนอว่า มันเป็นเพื่อนกันได้ไงแสนอเมซซิ่ง ตอนนี้คงไปเกิดใหม่แล้ว..เพราะจำได้ว่ามาดูครั้งสุดท้ายก็นานมากแล้วเกิน 10 ปี

หดหู่ไปดอกแรกเพราะกรงแคบมากๆ เดินดูต่อไปเจอลิงในกรงเรียงๆ ติดๆกันอยู่ หมูป่าที่อาศัยอยู่ในบล็อกปูนดูแออัด ที่อยู่สกปรกและดูมันขาดอาหาร
แถมมีลูกยัวะเยี้ย มีที่กำบังหลบฝนนิดหน่อย ที่เศร้าสุดคือเจอหมีควายตัวยักษ์นั่งหมดอาลัย สายตาเหมือนขอความช่วยเหลือ
มันนั่งอยู่ในกรงที่สกปรกและก็แคบมาก และไม่มีที่กำบังหลบฝน มันแหงนหน้ามามองเราแล้วขยับปากเหมือนจะบอกอะไร
เฮ่อ..หลังจากนี้ก็หมดอารมณ์จะเดินต่อ

ไม่รู้ว่าเมื่อกิจการดำเนินมาจนถึงป่านนี้ ไม่รู้จะทุนหายกำไรหดหรือกินกำไรไปพอแล้ว
จะปิดก็คงยากสู้ให้คนมาเดินดูเล่นก็ยังดียังพอได้ค่าอาหารสัตว์ (คิดแบบนี้..รึเปล่าไม่รู้) คิดๆ ดูในมุมมองของคนเป็นเจ้าของ
ก็คงลำบากน่ะนาทีนี้ แค่ดูแลภูมิทัศน์ที่เสื่อมโทรมก็คงใช้เงินมหาศาล แถมใช้คนอีกจำนวนมากในการคงสภาพมันไว้
พอเข้าใจได้ แต่พวกสัตว์นี่สิ..ทำผิดอะไรไว้ก็ไม่รู้ อยู่แบบอยู่ไปวันๆ แววตาเลื่อนลอย ท่ามกลางกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง..

ทำไงดี เราทำอะไรได้บ้างไหม
ภาพหมีตัวนั้นมันยังติดตา...และเราคงไม่ไปสวนสัตว์อีกนาน

*รูปประกอบ..ไม่ได้ถ่าย

24.8.52

Party Animal Hood





Welcome everyone ! New item in this month " Party Animal Hood " for Party & Animal Lover.
For Party or boring day or night..we love rabbit, cow, deer and bear !! Available @ Loft 3rd Floor Siam Discovery on coming September or Contact : lalabalooshop@gmail.com

Item น่ารักๆ สำหรับคนรักสัตว์ รักปาร์ตี้ สวมใส่แล้วเฮฮา..ร่าเริง
มีด้วยกันสี่แบบ มีวัว กระต่าย (สีเทาและครีม) หมี กวาง สามารถหาซื้อได้ที่ Loft ชั้น 3 สยามดิสคัฟเวอรี่
เดือนกันยายนนี้เป็นต้นไป ราคา 250 บาท ทุกแบบ
สำหรับท่านที่ต้องการสั่งซื้อจำนวนมาก หรือต้องการสั่งทำตามแบบที่ท่านต้องการ
หลังไมค์ได้เลย lalabalooshop@gmail.com หรือโทร 0818214218

20.6.52

B+B&ME Chapter 4 : Enjoy Eating



ตอนนี้มีชื่อว่า Enjoy Eating
บุคลิกที่แตกต่างกันของบาลู บาร์เล่ย์ตอนกินอาหาร นำมาซึ่งความขำ..
บาร์เล่ย์จะกินรวดเดียวพรวดๆ เข้าคอไปเลย บาลูจะค่อยๆ คาบไปวางบนผ้าเช็ดเท้าผืนประจำ
และค่อยๆ เล็มๆ อย่างสุภาพ จึงมาที่มาของตอนนี้ ด้วยประการเช่นนี้แล..เอวัง

B+B&ME Chapter 3 : Basic Commands




ตอน 3 มาแล้วจ้า !!
เคยฝึกหมากันบ้างไหมคะ ต้องใช้ความอดทนอย่างสูงกันเลยทีเดียว
ว่ากันว่าสติปัญญาของหมาเทียบเท่ากับเด็ก 3 ขวบ
ต้องคิดซะว่าเรากำลังเลี้ยงเด็ก 3 ขวบอยู่..ตลอดเวลา
สำหรับเราแล้วการฝึกคำสั่งพื้นฐานมีความจำเป็นมากทีเดียว
เมื่อเราพาหมาของเราออกไปข้างนอก จะได้ควบคุมได้ และไม่ไปทำอะไรให้เดือดร้อนคนอื่นหรือหมาอื่น
แต่อย่างว่าหมาก็คือหมา..ให้มันดูดี มีความสุขร่าเริงทุกวันเราก็ดีใจแล้วแหละ

24.5.52

B+B&ME : Pizza Please !! 1 page

Cartoon B+B&ME Chapter1 : Dreamer




มาแล้ว การ์ตูนขำขันเรื่องหมาๆ ของเราเอง
เอามาให้ดูเล่นกันค่ะ ตอนที่ 1 เชิญติดตามได้แล้วค่ะ ผ่างงงงง

21.5.52

Love goes on vdo*****



ได้ฤกษ์มี VDO กับเขาซะที !!!
อันนี้จาก Project " A friend like me don't be afraid " 2008 ตั้งแต่ปีที่แล้วโน่น
ในใจคิดจะเอาเพื่อนๆ มาช่วยกันทำคนละเพลง แต่! ไม่สำเร็จ เพราะรู้ๆ กันว่าเหนียงยาน สันหลังยาวกันขนาดไหน อิอิ
เสร็จมาเพลงแรก ด้วยความพยายามสูงสุดของผู้กำกัับ ขณะที่ติดเกม Restaurant City และอีกหลายเกมใน Facebook
ในที่สุดก็สำเร็จ เราถ่ายช่วงที่เป็นเราร้องซิงค์ไปกับเพลง แล้วส่งไปประกอบร่างกับช่วงอื่นๆ ของวิดีโอกันที่สเปนเลยทีเดียว
เพราะผู้กำกับพำนักอยู่ที่นั่น อีกหนึ่งผลงานของผู้กำกับจูน ชนาทิพย์ หลังจากที่เคยช่วยเป็นตากล้องให้ในวิดีโอเพลง "​ฉันยังอยู่"
เมื่อปีมะโว้ไปโน่น ขอขอบคุณ !!! ที่เป็นส่วนร่วมในความฝัน

Yeah !!

30.4.52

ช้าง





เคยแปลกใจกันบ้างไหม..ว่าสัตว์ที่มีขนาดใหญ่มหึมาพละกำลังมหาศาลอย่างช้าง แถมยังแสนรู้
ทำไมถึงมาจอมจำนนกับมนุษย์ตัวเล็กๆ...

สัตว์ใหญ่ใจดีที่เห็นที่ไร ก็อดที่จะไปลูบคลำ อยากเข้าไปคุยด้วยไม่ได้ซักที
อยากรู้ว่าวันนี้เป็นยังไง เหนื่อยไหม และอิ่มไหม..
สงสารที่จะต้องมาเดินทำงานอยู่ในเมืองทั้งร้อน ทั้งอันตราย

เอารูปตอนที่เราไปถ่ายรูปที่อยุธยามาฝาก แวะไปที่ปางช้าง
ให้พวกเค้าเก๊กท่าให้ถ่ายรูปเพื่อเอามาใช้ในงาน และเลี้ยงกล้วยเป็นการตอบแทน
ตอนจะกลับบ้านเจออีกเชือกนึง เดินเร็วปรื๋ออยู่ตรงฟุตบาท
ควาญช้างบอกว่า วันนี้ชีอารมณ์ไม่ค่อยดี ดูใกล้ๆ ตรงรักแร้เป็นแผลด้วย..ทายาม่วงเอาไว้
หายเร็วๆ นะ รักษาตัวด้วย

อารมณ์....ไหน

ทุกวันผ่านไปช่างดีจริงๆ..

ดีที่เราไม่ได้หยุดอยู่ตรงที่เดิม ดีที่เรามีสุขเศร้าให้ผ่าน
มีเรื่องให้ท้อเสียใจมากมาย รู้สึกดีร้ายปนเป
จนมาถึงวันนี้ และมันก็จะผ่านไป

มาถึงวันนี้ตรงนี้ เรายังแปลกใจตัวเอง
สิ่งที่เราเคยคิด เคยเป็น เคยทำ บางเรื่องมันช่างโง่เง่าแบบให้อภัยไม่ได้
แต่มันก็ผ่านไป สิ่งที่เคยแบกไว้บนหัวไหล่ก็รู้สึกว่ามันเบาลง
เคยโกรธ ผิดใจกัน ทำอะไรร้ายๆ แก่กัน สร้างกรรมให้แก่กันกับใครๆ ไว้หลากหลาย
บางเหตุการณ์รู้สึกบีบหัวใจจนแทบจะทนไม่ได้ เจ็บจนจุก แต่มันก็ผ่านไป
ดีใจที่เรายังไม่ตาย ไม่แตกสลาย ดีใจที่ยังมีชีวิตอยู่..ในตอนที่ปมมันคลายตัวเอง
เหมือนตอนที่หนังใกล้จบ เรื่องคลี่คลาย และเรายังไม่ตาย

จริงใจกับตัวเองเข้าไว้ ! ทุกคน
ขอให้โชคดี สู้ต่อไป

June The Bear

19.4.52

ไปเดินเรื่อยเปื่อย..ด้วยกันมะ สุดละอองไอ..กลิ่นหอมของอากาศ


ถุงเงินจอมเจ้าชู้

บาลูนอนผึ่ง

อาทิตย์ที่ผ่านมาหยุดตลอดอาทิตย์ เพราะไม่ได้วางแผนว่าจะไปไหน
เพราะเป็นคนกลัวน้ำ กลัวคนยัดเยียด ก็กะว่าจะนอนชิวอยู่ที่บ้านเฉยๆ ทำเพลงไป
อุเหม่..อากาศร้อนฉิบ แถมยังมีเหตุการณ์จราจลคนเสื้อแดง นั่งดูข่าวมันทั้งวันจนตาเบลอ มึนหัว
กว่าจะรู้สึกตัวว่าวันหยุดจะหมดไปแล้วก็ออกมายืดเส้นยืดสายเอาสองวันสุดท้าย
( อ่า..แต่งเพลงไปได้ 2-3 เพลงด้วย ) พาหมายักษ์สองตัวไปวิ่งเล่นที่สวนบึงหนองบอนมา..ใกล้ๆ สวนหลวง ร.9
เลี้ยวเข้าไปในซอย เฉลิมพระเกียรติ 43 ท่านก็จะได้พบกับบึงขนาดใหญ่ และสวนที่ดูสะอาดเรียบร้อย
เค้าอนุญาติให้หมาเข้าด้วย..นะ เข้าไปถึงเจอหมาโกลเด้นชื่อ ถุงเงิน กับครอบครัว
และเป็นเพื่อนเล่นกิตติมศักดิ์ของบาลู และบาเล่ย์ในวันนี้ หมาพวกนี้มันเป็นมิตรซะจนคนยังอาย
ดมๆ กันซักพักก็เล่นด้วยกันแล้ว บาร์เล่ย์ลงไปเล่นในบึงอย่างสนุกสนาน เป็นที่ขำขันของคนแถวนั้น
มีหมาๆ ทยอยกันมาอีกเพียบ พวกเราก็ต่างรู้และรับผิดชอบมูลหมาของตัวเองเพื่อที่จะได้มีที่ทางให้หมามาออกกำลัง
และเจอสังคมหมาๆ บ้าง ถุงเงินเดินป้วนเปี้ยนหาบาลูตลอดจนบาลูรำคาญ ครอบครัวถุงเงินเรียกบาลูไปเล่น
บาลูมันเลยนอนให้ลูบท้องเป็นที่ถูกใจประชาเป็นอันมาก บรรยากาศดี..นั่งๆ นอนๆ เล่นๆ กันจนประอาทิตย์ตกดิน
เป็นอีกทางเลือกนึงของคนรักหมา ดีสำหรับคนและหมา..ปิดหกโมงเย็นนะจ๊ะ

26.3.52

แวะไปเยี่ยมคุณบางแสน








เมื่อวานเรามีโอกาสแวะไปหาคุณบางแสน สายลม แสงแดด ผู้คนล้นหลาม และขยะ
เพราะภารกิจที่เราต้องไปตระเวณถ่ายรูป เพื่อใช้ในการทำงาน ตามหาแม่ค้าที่ยังใช้หาบหาบของขายอยู่ ตระเวณหาในเมืองหลวงและตะเข็บเมืองหลวง
อยู่หลายที่ ก็ไม่เจอเสียที เพราะแม่ค้าหาบเร่ส่วนใหญ่นั้นตั้งเป็นโต๊ะกันไปหมดแล้ว ( ยกเว้นแม่ค้าขายส้มตำที่หน้าหัวลำโพง..แต่ติดเรทไปหน่อย ฮ่าๆ )

เราเลยนึกถึงบางแสน..มาถึงตอนบ่ายสองโมงกว่าๆ ผู้คนล้นหลาม เด็กๆ มากันเป็นรถทัวร์ เล่นน้ำเล่นทรายกันอย่างสนุกสนาน ที่ไหนมีคนที่นั่นก็ต้องมีขยะ เห็นทะเลก็ได้แต่สะท้อนใจ ว่าคุณบางแสนนั้นช่างทรุดโทรมลงไปอย่างผิดตา แต่บรรยากาศนั้นยังเป็นบรรยากาศที่น่าคุ้นเคยอยู่ บริการเช่าห่วงยาง คนขายเครื่องบินโฟม มะพร้าวอ่อน กุ้งต้ม ส้มตำ เราชอบบรรยากาศแบบนี้นะ เรียบง่ายจริงใจ แต่ติดอยู่ตรงที่ทะเลนั้นดูโทรมจนน่าใจหาย
เห็นเด็กๆ สนุกกันแล้วก็แอบชอบใจไปด้วย บ้างก็นั่งขุดทราย บ้างก็แช่น้ำ เป็นวันพักผ่อนที่แสนดีของพวกเค้า..แต่ทะเลนั้นหายใจรวยรินซะแล้ว
การไปเยี่ยมคุณบางแสนในครั้งนี้ จึงมีอารมณ์หลากหลายประดังประเดเข้ามา แต่ที่แน่ๆ อารมณ์ที่ชัดโด่งออกมาคือ ออกหดหู่เศร้าเล็กๆ
โลกนี้ทุกสิ่งอย่างไม่มีจีรัง โรยรา แตกสลาย..ไปในที่สุด

ได้ภาพป้าหาบมะพร้าวน้ำหอมขายสมใจ ได้อารมณ์มากมายผสมปนเปในวันนี้..
และทำใจยังไม่ค่อยจะได้..กับอาการของคุณบางแสน

22.3.52

วันเสาร์เสียเลือด

วันเสาร์ที่ผ่านมาเราตั้งใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าจะไปบริจาคเลือด เพราะนึกขึ้นได้..ว่าบริจาคครั้งแรกตั้งแต่ปี 50
ใจเราอยากบริจาคติดต่อกันเป็นประจำจนกว่าจะบริจาคไม่ได้ แต่ปีที่แล้วชีวิตก็วุ่นวายไม่เข้าที่จนไม่มีเวลาคิดถึงสิ่งอื่นและคนอื่นมากนัก ปีนี้อะไรเริ่มลงตัวและเราตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำให้ได้อย่างต่อเนื่อง

บ้านเราอยู่แถวบางพลี ห่างไกลจากสภากาชาดมากที่เดียว เราเลยลองเข้าไปดูในเวบ www.blooddonationthai.com ก็เลยได้รู้ว่าจุดที่ใกล้สุดคือ ซีคอนสแควร์ ทุกวันเสาร์ที่ 3 ของเดือนจะมีหน่วยบริจาคเคลื่อนที่มาให้บริการ เราก็ตรงดิ่งไปทันที..ตอนที่บริจาคครั้งแรกหลังบริจาคเสร็จ เรานั้นออกอาการมือเย็น คล้ายจะเป็นลม แทบยืนไม่อยู่ (ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยลิ้มรสชาติการเป็นลม..ทุกประเภท ลมแดด ลมน้ำ ลมเพลมพัด..)เพราะช่วงนั้นชีวิตหักโหมมาก 
ครั้งนี้แอบลุ้นว่าจะมีอาการอะไรอีกหรือเปล่า ก่อนบริจาคก็กรอกใบเขียว วัดความดัน ตรวจความเข้มข้นเลือด และขึ้นเตียง พยาบาลเดินเวียนไปมาเขย่าเลือดในถุงของเรา บีบมืออยู่ไม่นานเลือดก็เต็มถุง และคราวนี้เราได้รับแจกจตุคามมาหนึ่งองค์ บริจาคเสร็จได้แจกแก้วกาแฟมาอีก ไปนั่งดูดน้ำแดงกินขนมปังสักพัก ก็เดินทางกลับ เฝ้าระวังและสังเกตอาการตัวเองตลอด เพราะกลัวฟุบสลบไปกลางทาง อายคน ฮ่าๆ แต่คราวนี้ผ่านฉลุยจนถึงบ้านเลย ช่วงที่ผ่านมาแอบฟิตไปออกกำลังกาย และช่วงนี้ก็ไม่ได้หักโหมทำอะไรหามรุ่งหามค่ำ ตื่นนอนเข้านอนเป็นเวลา ร่างกายเลยดีขึ้น..เยส! ภาคภูมิใจที่แข็งแรง ฮ่าๆ

ทางสภากาชาดไทยแจ้งว่า ในหน้าร้อนปีนี้โลหิตสำรองมีน้อยกว่าที่ต้องการ ประกอบกับเป็นช่วงปิดเทอมนักเรียน นักศึกษา ก็ไม่มีโอกาสได้บริจาค เปอร์เซนต์ของโลหิตที่ได้รับบริจาคลดลงไปถึง 25% ทีเดียว และเรื่องของเรื่องใกล้หยุดยาววันสงกรานต์ ปริมาณอุบัติเหตุที่จะเกิดขึ้นจะเพิ่มขึ้น ทำให้ความต้องการของโลหิตนั้นมากขึ้นตามไป ถ้าใครสะดวกและมีโอกาสก็สามารถทำสิ่งนี้เพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ได้ โดยไม่ต้องเสียกำลังทรัพย์เลย (ยกเว้นค่าเดินทางไปและกลับ ฮ่าๆ) ทุกวันนี้โลหิตในคลังก็ใช่ว่าจะพอเพียง..มีโอกาสก็ไปช่วยบริจาคด้วยนะ
ส่วนเราเป้าหมายคือบริจาคต่อๆ ไปเป็นประจำจนกว่าจะอายุ 60 ปี หรือตายก่อน..อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน

7.3.52

ในยุคที่รักแร้ควรจะขาวใสเท่าหน้า..หรอ


ภาพประกอบจากอินเตอร์เนท

เป็นคนไม่ค่อยชอบดูทีวี ยกเว้นข่าว..แต่ตอนนี้เมื่อมีทางเลือกคืออินเตอร์เนท
ทีวีก็ซึมเศร้าเหงาหงอย ไม่ได้ทำหน้าที่ทีวีอีกต่อไป
เอาเป็นว่าก็จะเป็นความบังเอิญเท่านั้นในช่วงนี้ ที่จะได้ดูทีวี
เมื่อวันก่อนไปกินข้าวข้างนอกบ้่าน แล้วร้านข้าวเปิดทีวีทิ้งไว้นั่นแหละ..แล้วเราก็ได้ดูโฆษณา
ยาทาเต้า เอ้ย..เต่า ยี่ห้อนึง สาวสวยคนนึงมีความมั่นใจในความขาวของวงแขนสุดๆ
เอาเป็นว่าทั้งวันแม่ง..ไม่ได้หุบแขนเลยว่างั้น จะขึ้นรถไฟฟ้ากูก็ยก..จะเดินไปไหนก็ยก
กระทั่งทำของตกก็ยังยกแขนอยู่..แล้วเอาเข่าหนีบของขึ้นมาแทน (อันนี้..คิดเอง)
ตลกตอนที่ขนาดเดินสวนกับคนหมู่มาก เธอก็ยกแขนแทรกตัวมาจากผู้คนเหล่านั้น
(ซึ่งโคตรผิดธรรมชาติ)ไม่แค่นั้น..สีหน้าแม่งโคตรจะภูมิใจที่คนอื่นได้เห็นจั๊กแร้เสียจริง
โลกเรามันเปลี๊ยนไป่..
อันความจริงแล้ว เรามีความจำเป็นที่ขนาดต้องมีจั๊กแร้ขาว เงา ไร้ขน เพื่อเป็นความภาคภูมิใจขนาดนั้นเชียวหรือ
ตอนนี้เค้าหันมาดูจั๊กแร้กันก่อนหน้าแล้วมั้งเนี่ย..
สำหรับเราเออ..ก็คิดว่าจั๊กแร้เป็นของที่ไม่จำเป็นต้องอวดขนาดนั้น
แต่ก็ต้องดูแลประมาณนึง โกน ถอน ก็ตามแต่ไม่ให้มีกลิ่นเดือดร้อนชาวบ้านก็เป็นพอ
จนแก่ป่านนี้แล้ว ก็ยังมีอุดมการณ์และเจตนายังเหมือนว่าจะยกแขนโชว์รักแร้ เมื่อจำเป็นเท่านั้น
จำโฆษณาของ เรโซน่า ได้สมัยเรายังเด็กๆ
จำเพลงประกอบได้ประมาณว่า " เปิดอ้อมแขน อบอุ่นเสมอยามชิดใกล้ เปิดอ้อมแขนๆๆ ปกป้องห่วงใยอาทร..อ้อมแขนนี้จะไม่ทำให้คุณผิดหวัง "
ประมาณนี้นะ รู้สึกว่าน่ารักกำลังดี น่าดู สมเหตุสมผล ก็เป็นเพื่อนกอดกันหลังแข่งบาสชนะๆ และหนุ่มเอาเสื้อแจ๊คเก็ตขึ้นมากางวงแขนกันฝนให้หญิง
ประมาณนี้นะ พอดีๆ มีความจำเป็น แบบเผลอด้วยความบังเอิญหรือจงใจ..มาดมเต่าก็จะไม่ผิดหวัง..ฮ่าๆ
พอดีๆ ไม่เห็นจะต้องเอาค่าเดินหน้ายกเต่า ท้าแดดท้าลมทั้งวัน มันผิดปกติไหม..หาา

ชัก..อยากไว้ขนจักแร้ ประชดสังคม
ฮ่าๆ
มีเพื่อนเป็นชาวเยอรมันเคยบอกว่า การไว้ขนรักแร้มันเป็นสิทธิส่วนบุคคลมากๆ ที่โน่น..ไม่แปลก
ที่ใครจะมีขนรักแร้ยาวขนาดถักเปียได้ ไม่มีใครประณามแน่นอน..เราชอบตรงที่เราสามารถทำอะไรที่อยากทำได้
เป็นอะไรที่อยากเป็นได้ ถ้ารู้สึกว่ามันเหมาะสมกับตัวเอง
และมีคนเห็นว่ามันก็เป็นเรื่องปกติ ที่คนเราสามารถจะทำอะไร หรือเป็นอะไรที่แตกต่างกันได้

นะ..แล้วคอยดูแล้วกัน
ฮ่าๆ ล้อเล่นนะ

28.1.52

บาเล่ย์หวัดดีเป็นแล้ว..ไชโย


ก็กวนโอ๊ย..อยู่เหมือนกันแหละ

จะใหญ่กว่าเราแล้ว..


โล่งใจไปที..ดีใจน้ำตาแทบเล็ด
นึกว่าจะหมดหวังซะแล้ว นึกว่าบาเล่ย์ไม่..จะบายยย... สะโพกไม่ดีเลยยกมือหวัดดีไม่ได้
เมื่อต้นอาทิตย์แจกขนม นังบาลูนั่งแปะหวัดดียิกๆ พอให้ขนมบาลู ก็หันมาทางบาเล่ย์ให้บาเล่ย์หวัดดีก่อนแล้วถึงจะให้ขนม
(ทุกที มันจะไม่เคยยกมือเลย นั่งทำหน้านิ่งๆ รอกิน ) บาลูก็ยกอยู่นั่นแหละ เหมือนจะบอกว่า หนูทำได้ๆๆ ให้หนูกินนะ

แต่วันนี้บาเล่ย์ยกมือขึ้นมาวางบนหน้าขาของเรา โดยไม่ได้คาดหวัง ทุกคนดีใจจุดพลุฉลอง!
เพราะว่าบาเล่ย์นะ เดือนหน้าก็อายุครบ 1 ขวบ ถือว่าพัฒนาการช้ามาก
เพราะออกแนวดื้อ แนวหูทวนลมซะมากกว่า

บาเล่ย์มาจากนครปฐม พ่อชื่อไลอ้อน ตัวใหญ่ 3 คนโอบ น้ำหนักปาเข้าไป 60 กก. และเป็นแชมป์นายแบบหมาลาบราดอร์แห่งประเทศไทย
หอบหิ้วเอาเล่ย์เข้าเมืองมาโดยที่วันนั้น พาบาลูไปรับด้วย บาลูเครียดถึงกับน้ำลายฟูมปาก
บาลูหาทางจิกกัดบาเล่ย์ตลอดเวลาที่อยู่บนรถ พอมาถึงบ้านเล่ย์ก็โดนกลั่นแกล้งอยู่เป็นประจำ
บาลูมักจะเอาเท้าหน้าเขี่ยบาเล่ย์ไปมา บาเล่ย์ก็กลิ้งไปกลิ้งมาเหมือนโดนทอดอยู่ในกระทะ
ถึงตอนนั้นไซส์จะต่างกันมาก แต่บาเล่ย์ก็ไม่หงอ ใจสู้ ถึงแม้จะสู้ไม่ได้ ขู่จนหน้าย่น เห่าสู้เสียงแหลม
และสุดท้ายวิ่งไปหลบในกล่องไม้บ้าง ใต้โซฟาบ้าง หรือใต้เตียง
เราจึงทำใต้เตียงให้เป็นฐานทัพของเล่ย์ เอาเก้าอี้พับมาทำเป็นที่นอน ที่หลบภัยของเล่ย์ เลยนอนใต้เตียงมาพักนึง
จนสามารถปีนป่ายเตียงมานอนด้วยได้ หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยนอนใต้เตียงอีก
บาเล่ย์เป็นหมาที่เหมือนหมาลาบราดอร์ ที่เค้าชอบพูดกันถึงอุปนิสัยของสายพันธุ์นี้ ชอบเล่นน้ำ ร่าเริง ไฮเปอร์ กินจุ
เอาเป็นว่าเผลอไม่ได้มันดอดไปลงกะละมัง หรือเอาตัวไปคลุกน้ำ ให้ตัวเปียกจนบ้านเป็นเทือกดำๆ เสมอๆ
แล้วเวลาให้ขนมจะไม่รีรอ กระโดดงับเข้าไปทั้งมือทั้งขนม เลือดสาดกันมากแล้ว ต้องคอยดุด่ามันจนมาถึงปัจจุบันนี้
(แต่ก็ยังไม่หาย) มีนิสัยดีที่พอจะให้อภัยมันไปได้คือ นิสัยการขับถ่าย ตอนบาเล่ย์เป็นหมาเด็กเราจะปูผ้าอ้อมไว้
บาเล่ย์ก็ไปปลดทุกข์ได้ถูกที่ทุกครั้งไม่เลอะเทอะ ถึงย้ายบ้านไปกี่ที่บาเล่ย์ก็ยังรักษาความดีนี้ไว้
วันไหนที่เราไม่อยู่กลับบ้านดึก พอถึงบ้านรีบปล่อยเล่ย์ออกมาเห็นยืนฉี่อยู่นานเป็นนาที....
อั้นไว้ซะนาน..พื้นกระเบื้องหน้าบ้านก็ไม่ยอมฉี่ ต้องเป็นพื้นดินเท่านั้น คืออันนี้ไม่ได้สอนด้วยนะ

...พอเผลอแผล่บเดียวตัวมันก็โตใหญ่อย่างที่เห็น
ไม่รู้ว่าจะใหญ่เท่าพ่อของมันหรือเปล่า แต่ตอนนี้ใหญ่กว่าบาลูแล้ว ฝ่ายที่ถูกแกล้งและกระทำชำเรากลับกลายเป็นบาลูแทน
บาเล่ย์ชอบทำเสียง อึ๊ดๆ..อิ๊ดๆๆ ในลำคอเป็นเสียงแหลมอยู่บ่อยๆ หาวก็ขึ้นเสียงสูง..แบบ" อ่าววว...อี๊ดดด " ฮามากเลย
พอเราไปขำและไปแซวมันมากๆ เข้า รู้สึกว่ามันจะทำบ่อยขึ้นแฮะ หรือเป็นนิสัยชอบเอาใจคนของมันกันหว่า..
ตอนนี้สวนที่เคยจัดกลายเป็นพื้นที่รกร้างไปอีกแล้ว ต้นไม้กุด..หญ้าโดนขุด..สวนกลายเป็นหลุมทราย และรก

ก็ดี..มีอะไรให้ทำเป็นกิจกรรมชีวิต เฮ้อ..

25.1.52

Iryu Team medical dragon : Episode 2



ตั้งแต่เกิดหมาไม่เคยเห็นหมอลุคแบบนี้มาก่อนเลยอะ..แบบแมนๆ ล่ำๆ ...อ๊างงงง

เพิ่งดูซีรี่ย์ญี่ปุ่นเรื่องนี้จบ ต่อมความอยากเป็นหมอก็ถูกกระตุ้นขึ้นอีกครั้ง
Iryu Team medical dragon เป็นเรื่องราวของวงการศัลยแพทย์หัวใจ
เรื่องราวแต่ละตอนเปิดเผยเรื่องของทีมงานแต่ละคน ภูมิหลัง ปมในใจ
ก่อนที่จะมาเป็นทีมผ่าตัดหัวใจที่สมบูรณ์แบบที่สุด ภายใต้ความกดดันต่างๆ นานา
ซึ่งนำทีมโดย คุณหมอ อาซาดะ หัตถ์เทพพลังมังกร มีฝีมือเป็นที่เลื่องลือ
และมีคุณธรรมสูงส่งโคตรๆ แถมหล่อล่ำ พูดน้อย สมกับเป็นพระเอกในอุดมคติ
อันจะเห็นคุณหมอกระตุกริมฝีปากยิ้มนั้น..นับครั้งได้เลย

ส่วนผู้ร่วมทีมคนอื่นๆ นั้น ก็มาจากคนละทิศละทาง บ้างขี้เมา บ้างทะเยอทะยานจนไม่เห็นหัวคนอื่น
บ้างก็ถูกกดดันจนขาดความมั่นใจ จนสุดท้ายก็คลี่คลายและมีเป้าหมายเดียวกัน
คือ เป็นทีมผ่าตัดที่ดีที่สุด ดูตอนสุดท้ายแล้วถึงกับร่ำร้องและบ่นถึงไปหลายวัน
มันส์จริงๆ ขอบอก...

เรื่องนี้สร้างมาจากการ์ตูน มันก็เลยออกจะแนวฮีโร่
แต่ก็ดูไม่ขัดความรู้สึกเลยสำหรับเรา สนุกและชวนให้ติดตาม แถมได้ความรู้ด้วย
อาจจะเป็นเพราะเราชอบอ่านการ์ตูนก็เป็นได้ เรื่องราวดำเนินได้ทันใจไม่ยืดเยื้อ
และจบแบบเชิดชูจิตใจ..และอยากดูตอนต่อไปอีก
คอเดียวกันห้ามพลาด

อยากให้มีละครไทยที่มีเนื้อหาดีๆ บ้าง แบบที่ไม่ใช่มีแต่เรื่องผัวๆ เมียๆ รักๆ ใคร่ๆ
นางอิจฉาแหกปากตะโกนลั่นจอ มันไม่ค่อยเป็นปัจจุบันเท่าไหร่
มันมีเรื่องราวตั้งมากมายที่สามารถหยิบจับเอามาทำให้ดีได้
แบบที่ดูแล้วสนุกและพัฒนาจิตใจ มีความหวัง แง่บวกกับชีวิต(ที่เป็นปัจจุบัน)หน่อย
...รอคอยและเอาใจช่วยแล้วกัน

วันไหว้บรรพบุรุษ





วันนี้วันไหว้ ถูกปลุกให้ตื่นจากหลับสบาย ด้วยเสียงประทัดของข้างบ้านตอนหกโมงครึ่ง หมาแตกตื่นกัน
เรานอนต่อจนเก้าโมงแม่โทรมาปลุกให้รีบไปที่บ้าน
เราไปร่วมไหว้บรรพบุรุษกับครอบครัว ข้าวปลาอาหารมากมายทั้งคาวหวาน
ดูดีน่ากินมาก เราทยอยกันไหว้จนครบคน ยายบอกว่าไหว้แล้วก็เชิญญาติของเราไม่ว่าตั้งแต่สมัยไหน
ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักมาร่วมรับประทานอาหาร น้ำชาและเหล้าต้องเติมจนครบสามครั้ง
และเวลาที่เด็กๆ รอคอยคือการเผากระดาษ วันนี้มีทั้งเสื้อผ้า เงินทองมากมาย( มีแบงค์ 8000 ล้าน เผาไปให้เพียบเลย) ส่งไปให้แล้ว
หวังว่าทุกท่านคงอยู่สุขสบายไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน

18.1.52

colorful SHIT !!


งาน Installation art ชิ้นใหม่ในสวน "colorful SHIT !!"
ศิลปินคือบาเล่ย์ จัดแสดงท้าทายแดดลมอยู่ในสวนบ้านเรา
ซึ่งตอนนี้เก็บงานไปแล้ว และคงต้องติดตามต่อไปว่าในวันต่อๆ ไป ศิลปินตัวนี้จะแสดงผลงานอะไร รูปแบบไหน

* หมายเหตุ
กลับมาถึงบ้านเห็นสีไม้ของเรากองเกลื่อนอยู่บนพื้นบ้าน บ้างก็หักๆ พัง
แต่ส่วนใหญ่ยังใช้งานได้ดี ก็เก็บกวาดกันไป
ใครเลยจะรู้ว่ามันจะออกมาเป็นผลงานขี้ๆ สีม่วงของบาเล่ย์

ปล. สีไม้เป็นชนิดที่ละลายน้ำได้

จะกลุ้มดีไหมวะเนี่ย...(-_-)'

15.1.52

ไปดีนะเบอร์นาร์ด 10/01/09



In my life I love you more..


ช่วงนี้เครียดๆ แปลกๆ เหนื่อยๆ ย่างเข้าปีใหม่ได้ 10 วัน เบอร์นาร์ด ก็จากเราไปซะแล้ว
หมาที่น่ารัก ร่าเริง และไม่เคยเจ็บป่วยอะไรนักหนา ไม่เคยนอนโรงพยาบาล แต่แล้วพอบทจะจากไปก็ไปแบบปุบปัป
นอนซมอยู่ไม่กี่วันแล้วก็จากไป
เบอร์นาร์ดเป็นหมาสีน้ำตาลลูกผสมโกลเด้นและค๊อกเกอร์ เราไปสอยมาตอนที่เราเรียนอยู่ปีสี่ ไปเดินเล่นกับพวกเพื่อนๆ ที่โลตัส
รามอินทรา แล้วก็เจอหมู่หมาหน้าตาน่ารักอยู่ 6-7 ตัว อายุยังไม่ถึงสองเดือนเต็ม หน้าตามันน่าเอ็นดูเหมือนลูกค๊อกเกอร์นั่นแหละ
แต่พอคนขายมาบอกว่ามันเป็นลูกผสมเลยน่าสนใจ คนขายไม่ใช่นักขายมืออาชีพ เค้าบอกว่าพอดีหมาที่บ้านมันออกลูกก็เลยเอามาขายเองทั้งคอกเลย พ่อมัน (โกลเด้น) เป็นพระยาเทครัว คือจิ้มมาหมดทั้งบ้าน
มีหมาเล็กหมาใหญ่ขอให้เป็นเพศเมีย เค้าก็จิ้มหมดทั้งบ้านเลย เลยออกมาเป็นคอกนี้ ตอนนั้นแค่ไปเดินเล่น แต่ก็สอยมาเฉยเลย
เราเองเป็นอย่างนี้ประจำ ชอบสัตว์อยากเลี้ยงสัตว์อยู่ตลอดเวลา ที่บ้านเราก็ไม่เคยว่างเว้นจากการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่เด็กจนโตก็จะมีสัตว์อยู่ตลอด หมา แมว กระต่าย กระรอกบิน นกแก้ว นกขุนทอง หนู (เคยเกือบจะได้เลี้ยงงู แต่แม่โวยวายห้ามไว้) เป็นเพราะอย่างนี้เราเลยซึมซับความชอบสัตว์มาตั้งแต่วัยเด็ก
ตอนเลือกลูกหมา ก็เอาไปไปตั้งกองๆ ไว้มุมนึง แล้วเราก็ตบมือเรียก ตัวที่วิ่งมาหาเราถึงสองครั้งก็คือ เบอร์นาร์ด นี่แหละ
ตัวอื่นนั่งแปะ ล้มนอน หรือไม่ก็สนใจอย่างอื่น เราตบมือดังๆ แล้วพูดว่า ใครอยากไปมั่ง..เบอร์นาร์ดอยากไปรีบวิ่งมาหา..เราก็เลยได้อุ้มกลับบ้าน หมาตัวเล็กขนนุ่มนิ่ม ฟันเพิ่งงอกออกมานิดนึง
แล้วเราก็เริ่มคิดชื่อให้มัน…

ในตอนแรกเพื่อนๆ ก็ช่วยกันเสนอชื่อกันใหญ่ รู้สึกว่าใครซักคนวะ เสนอว่ามันเป็นสีทองงั้นให้ชื่อแนว “ทอง” ดีไหม
มี ทองหยิบ, ทองหยอด..ก็เรียกมันว่า “ ทองหยอด “ อยู่พักนึง แต่ก็มีคนมาทักว่า มันเหมือนออกแนวขี้ไปไหม ทองหยอดมันเป็นก้อน
หรืออาจจะมีคนมาทักท้วงว่าชื่อไทยไปไหม มันเป็นหมาฝรั่งนะ ไปๆ มาๆ ก็รำคาญเปลี่ยนชื่อเป็น “เบอร์นาร์ด “ ซะเลย
ก็หมดปัญหา ไม่มีใครทักท้วงเรื่องชื่ออีก

ตอนเอาไปเลี้ยงให้อยู่ที่บ้านเรา ยายเราชอบมาก ยายรักหมาแมวเลี้ยงมาหลายรุ่น.. เบอร์นาร์ด ขี้เล่น ขี้ประจบ ไฮเปอร์ คึกคักมาก ชอบชวนเล่นฟุตบอล กัดแตกไปหลายลูก ตอนเรากลับมาบ้านทุกวัน ไม่ว่าจะตอนไหน เราจะทักมันก่อน จนแม่น้อยใจบ่นว่า
“ รักหมามากกว่าแม่ “ ...ดูสิคนเรา เคยมีญาติๆ เห็นความรักที่เรามีต่อหมา แล้วถามว่าทำไมรักมันนักหนา..ไอ้หมาเนี่ย เราตอบว่า
“ มันไม่พูดมากดี “ อิอิ..
เบอร์นาร์ด อยู่บ้านเรามานานจนอายุ 11 ปี ไม่เคยป่วย ชอบกินตับย่าง ขนมปัง แล้วก็ข้าวคลุกปลาทู ทุกคนในบ้านจะเอ็นดูเบอร์นาร์ด
หมั่นซื้อขนมมาให้มันประจำ เบอร์นาร์ด รักเรา..ชอบชวนเล่นเป็นประจำ และจะดีใจมากส่ายหางดุ๊กดิ๊ก ตูดก็กระดิกไหวไปด้วย เวลาเจอเรา กระทั่งวันที่ป่วย ยายกับแม่บอกว่ามันนอนซมทั้งวัน พอเรามามันอุตส่าห์ลุกขึ้นเดินมาต้อนรับ..เราก็เห็นมันท่าไม่ดีก็ทำใจแล้ว
บอกเบอร์นาร์ดว่า “ ถ้าไปเกิดใหม่ ไปเกิดที่ดีๆ นะ “ วันสุดท้ายที่เราไม่คิดว่ามันจะไปวันนั้น เราพาเบอร์นาร์ดไปหาหมอ เพราะมันไม่กินข้าว ถึงกินนมมันก็อ้วกออกมา น่าสงสารมาก ไปหาหมอ หมอบอกว่าอาการหนักเข้าขั้น เลยเอ็กซเรย์ช่องท้อง เพราะท้องบวม ตรวจเลือด ให้น้ำเกลือ และวิตามินทางสายยาง
นั่งรอดูฟิล์มที่ล้าง พอหมอเรียกไปดู ตกใจมาก มันเห็นเป็นก้อน 3 ก้อน ตรงช่วงท้อง หมอบอกว่าเป็นเนื้องอก เมื่อได้ค่าตับและไต หมอบอกว่าเข้าขั้น “วาย “ เราสงสารมันมากเลย ไอ้ที่มันไม่เคยเป็นอะไรเลย..มันสะสมเอาไว้รอระเบิดหรือเนี่ย หมอบอกให้นอนโรงพยาบาลซัก 2-3 คืน เพื่อดูอาการ (อะไรอีก) ในเมื่อคุณหมอบอกว่าถ้ามันเป็นเนื้องอก มีทางเดียวคือต้องผ่าตัดรักษา
แต่ว่ามันแก่แล้ว ผ่าก็น่าจะเสี่ยง คือไม่น่ารอดนั่นแหละ เราเลยขอตัวมันกลับบ้าน ถ้าจะตายก็ตายที่บ้านเถอะ
เอายากลับมาด้วย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้กิน เพราะคืนนั้นเบอร์นาร์ดก็ไปซะแล้ว เราไม่ได้อยู่ด้วยตอนมันตาย แต่หลานสาวที่ดูอยู่บอกว่า
เบอร์นาร์ดลุกขึ้นเปลี่ยนที่นอน ทั้งๆ ที่ซมมาทั้งวัน แล้วตัวก็กระตุก 2 ที แล้วก็ตัวสั่น (หลานบอกสั่นเหมือนโทรศัพท์มือถือ) แล้วก็ไป
หลานสาวร้องไห้ แม่โทรมาบอก ว่าพรุ่งนี้ให้ไปช่วยกันฝังมันหลังบ้าน..เราก็อึ้งๆ ขนาดทำใจไว้แล้ว

อีกวันเราก็ไปช่วยกันขุดหลุมฝัง อ่านหนังสือธรรมะบอกว่า จิตจะจุติเลย หลังตายแล้ว เราก็ภาวนาให้ไปเกิดในที่ดีๆ เจอสิ่งดีๆ
พอฝังเสร็จยายเตรียมข้าว ไก่ย่าง แล้วก็ขนม ใส่ชาม ให้ไปวางไว้ให้เบอร์นาร์ด ด้วย ยายบอกว่า “ บอกมันว่ามากินก่อนไป เดี๋ยวจะหิว “
เราคิดในใจ ไม่รู้มันจะยังกินได้หรือเปล่า หวังว่าตอนไปมันคงไม่ทรมานมากนัก
ว่าจะทำใจให้นิ่งๆ สงบๆ ยอมรับความเป็นไป แต่ก็ยังไม่ชำนาญพอ เรารู้ตัวเลยว่ารู้สึกซึมๆ เซ็งๆ หดหู่ ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ยังไม่มีท่าทีที่จะดีขึ้นเลย “ไปดีนะเบอร์นาร์ด แม่รักหนูนะ”

วันนี้..ยุ่ง.. (เรื่องขี้ๆ) 08/01/09




วันนี้การดำเนินชีวิตแต่เช้าก็ดูเหมือนวันอื่นๆ แต่ทุกวันนั้นไม่เคยเหมือนกันซักวันว่าไหม ใช่..ไม่มีวันไหนที่เหมือนกันทุกวันหรอก เรื่องเดิมๆ น่ะใช่ แต่มันไม่เหมือนเดิมหรอกใช่ไหม เออ..

คือวันนี้ดื่มนมไปช่วงเช้าแทนข้าว เราเองเป็นประเภทเป็นมิตรกับนมมาตั้งแต่เด็ก
ยายเคยเล่าว่า ตอนเด็กๆ ข้าวไม่ค่อยจะกินหรอก ยายบอก โตมาได้เพราะนมนะเนี่ย
เราไม่มีอาการแพ้นม ขี้แตก เหมือนที่เคยได้ยินว่าเวลาคนแพ้นม จะดื่มไม่ได้เลย
ขี้แตกทันที เราก็ไม่ได้คิดอะไรว่าจะมีอะไร..หลังอาหารเที่ยง เท่านั้นแหละ ข้าวคำสุดท้ายยังไม่ทันเคี้ยวละเอียด ขนลุกเกรียว..รีบเก็บจานทำทีเนียนๆ จะมาเข้าห้องน้ำ
บ๊ะ..ดันมีคนตัดหน้าเข้าไปก่อน พยายามตั้งสติข่มใจอย่างเต็มที่ “ต้องไหวๆๆๆ”
นาทีนั้นทรมานมากเลยแหละ คิดไปแล้วว่าถ้าขี้รดกางเกงจะทำอย่างไรต่อไป
และแล้วส้วมก็ว่าง เรารีบรุดไปปล่อยของทันที อย่างที่แบบโล่งใจหายทรมาน วันนี้แปลกดื่มนมแล้วขีี้แตก หรือจะเป็นเพราะอย่างอื่นที่กินไป ครุ่นคิดอยู่ว่าเมื่อวานตอนเย็นกินอะไรเข้าไปวะ แต่ก็ช่างเหอะ มันขี้ออกมาแล้วนี่
หันไปกดชักโครก เสียงชักโครกมันไม่ครูกกกกกกกกลงไปเหมือนก่อนนี่สิ มันดังครุก ครุก เหมือนไม่สบายใจที่จะดูดของเสียของเราซะอย่างนั้น เห็นเริ่มผิดสังเกตก็ใจไม่ดี และแล้วน้ำในชักโครกมันก็ สูงขึ้นๆ ๆ ๆ เรื่อยๆ เราก็นึกในใจ จ๊าก..อย่านะเว้ย
อนาคตการทำงานของกูจบสิ้นในวันนี้แน่ เพราะส้วมนั้นเป็นส้วมแสนสะอาดตลอดเวลา กระเบื้องสีขาว ไม่เคยมีกลิ่นอับเลย หรือวันนี้มันจะมีลวดลายสีเหลืองเกลื่อนไปทั่ว
แต่เราก็ระงับใจทันไม่ให้คิดลบมากไปกว่านี้ เราจึงค่อยๆ กล่อมโถส้วมให้มันค่อยๆ กลืนเข้าไป
“ จงลงๆๆ ” และทันใดนั้นน้ำก็ค่อยๆ ลดลงไปจนถึงจุดที่ปลอดภัย จนเกือบเกลี้ยงโถ ถ้าแค่ฉี่
ก็คงไม่มีปัญหา แต่นี่ขี้ ขี้แตกด้วย มันก็เลยเป็นปัญหา มีเศษสิ่งตกค้างอยู่เป็นจำนวนมาก
เออ..จำได้แล้วเมื่อวานกินอะไร
ทำไงต่อดี ลองกดอีกรอบ..น้ำก็ค่อยๆ สูงขึ้นๆๆ และลดระดับลงไปจนเกือบเท่าเดิม รอบที่สอง
แล้วดูเหมือนว่าเศษสิ่งนั้นมันจะไม่ลดลงเลย แล้วกว่าจะรอให้น้ำมันลดในการกดน้ำแต่ละครั้งมันกินเวลาเป็นนาทีทีเดียว เราก็เลยตัดสินใจปิดส้วมเลย เดินมาบอกแม่บ้าน แม่บ้านบอกว่า “ไม่รู้ว่าจะทำยังไงเหมือนกันค่ะ ตั้งแต่อยู่มามันไม่เคยเป็นแบบนี้” เราเลยไปบอกพี่ที่เป็นหัวหน้าแผนกเรา เลยจัดการเขียนป้ายกัน
ด้วยปากกาเมจิกสีแดง “ ห้ามเข้า ห้องน้ำชำรุด” และอีกอัน “ No Entry “ เพราะวันนี้มีชาวต่างชาติมาประชุมกันซะด้วย ห้องน้ำชายมันต้องผ่านห้องน้ำหญิงไปก่อน
มีคนบอกว่า เดี๋ยวแขกเห็นภาษาไทยอย่างเดียวแล้วคิดว่ามันแปลว่า “ เชิญเข้าห้องนี้ “ จะยุ่ง
เลยต้องเขียน 2 ป้าย ใหญ่โตเลย ทางฝ่ายจัดซื้อเลยโทรไปสอบถามราคาบริการดูดส้วม และหาทางแก้ปัญหากันไป เราเองก็ใจไม่ค่อยดีเหมือนขี้เรามันก็ยังอยู่ในนั้น ส่งมันไม่ถึงฝั่งมันไม่สบายใจ สุดท้ายฝ่ายจัดซื้อหิ้วถุงๆ นึงมา “ ใช้โซดาไฟไปก่อนแล้วกัน ”
เรารีบบอกว่า “เดี๋ยวหนูทำเองพี่..” แกเลยบอกว่า ใส่ไปเท่านี้นะ เราก็เลยวิ่งรี่รีบไปใส่ โถส้วมมีฟองฟ่อดออกมาเหมือนน้ำโซดา เราวิ่งออกมาถามอีก “ต้องกดชักโครกไม๊พี่”
“ กดๆ แต่ระวังมันระเบิดนะ “ ตายเป็นตายวะ และเราก็ “ กด “ ด้วยใจระทึก ครุก ครุก น้ำฟองฟ่อดเขยิบระดับขึ้นมาพอปริ่มๆ ชักโครกแล้วก็หยุด นิ่ง..
เราถอนใจ และปิดฝาชักโครก ล้างมือและเฝ้ารอ ผ่านไปเกือบนาที “ ครูกกกกกกกกกกกกก “
อ้า..สำเร็จแล้ว เหมือนความกังวลถูกปลดปล่อย นกร้องร่าเริง แมวออกมาเต้นระบำ
เราจัดการชำระล้างโถส้วม และเช็ดจนสะอาดเอี่ยม และออกมารายงานว่าทุกอย่างโอเค
ให้คนอื่นๆ ไปลองใช้บริการกันได้ ( แต่ไม่รับประกันความปลอดภัย ) วันๆ นึง นี่ มีเรื่องที่คาดเดาไม่ได้เข้ามาไม่รู้กี่เรื่อง
อย่างวันนี้ที่เราต้องขลุกอยู่ในส้วมนานกว่าทุกวัน เพราะเรื่องที่คาดเดาไม่ได้นี่แหละ
จงเตรียมใจเอาไว้ว่า……ซักวันอาจเป็นคุณณณณณณณๆๆ ๆ ๆ (เอ็คโค่)
เตรียมรับมือกับมันให้ดีก็แล้วกัน ขอให้โชคดี

จัดสวนรับปีใหม่กันเถอะ 28/12/08







วันหยุดปีใหม่มีมากพอที่จะทำกิจกรรมเล็กๆที่นึกอยากจะทำได้ขึ้นมา วันนี้เลยออกไปซื้ออุปกรณ์จัดสวนมา พื้นที่ว่างหน้าบ้านเป็นพื้นทรายที่มีขนาด 4*1 เมตร
ปกติแล้วจะโดนบาลูและบาเล่ย์วิ่งสปิน ให้ฝุ่นทรายกระจัดกระจายเป็นประจำ
เราเลยคิดจะจัดพื้นที่ตรงนี้เป็นสวนเล็กๆ แบบที่ไม่ต้องดูแลมากหรือเป็นกังวลว่าจะโดนทำลายโดยสองหมานี่
เลยไปซื้อหินปูพื้นมาสำหรับพื้นที่ 2 ตารางเมตร หญ้าแห้วหมูสำหรับ 2 ตารางเมตร
และหินแม่น้ำขนาดเล็ก (เบอร์ 1) และซื้อต้นไวท์คริสต์มาส เฟิร์นหางกระรอก และต้นอะไรอีกอย่างจำชื่อไม่ได้ พอของมาลงหมาบาเล่ย์ก็เข้ามาจุ้นจนสมใจ ส่วนบาลูก็เลียบๆ เคียงๆ ดูอยู่ วันนี้เรามาจัดสวนกัน..
ผู้ช่วย 1 บาลู และ ผู้ช่วย 2 บาเล่ย์ เริ่มจากปรับพื้นให้เสมอกันก่อน โดยเอาน้ำมารดพื้นและเกลี่ยให้ได้ระดับเสมอกัน ตอนรดน้ำบาเล่ย์จะชอบเป็นพิเศษนอนเกลือกกลิ้งจนตัวเปรอะเปื้อนไปหมด และทั้งสองก็ช่วยกันขุดดิน
เราต้องมาไล่กลบอีก..ช่วยได้เยอะเลยนะ
ต่อไปเราก็เอาหินมาปู ขุดดินเอาต้นไวท์คริสมาสต์ลงดิน เอาหินแม่น้ำมาโรยๆ ตามที่คิดแบบไว้ในใจ และก็ปูหญ้า ขั้นตอนการปูหญ้าค่อนข้างยากลำบาก เพราะผู้ช่วยทั้งสอง
นอนขวางนอนทับอยู่นั่นแหละ กว่าจะเสร็จยุงแทบหามเพราะค่ำพอดี
เราเองรู้สึกตื้นตันจริงๆ สวนจัดเสร็จแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือช่วยกันดูแลรักษาให้สวนสวยอยู่ได้นานๆ นะเด็กๆ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More